ورقہ 368

6902
وچوّ وچ کلیجہ گلیا لوہو ہنجو بھردی
گل لالے دی لالی ہوئی آکیسر والی زردی
6903
بھوچھن چٹے چھاپے لگے اتھرواں دے داغوں
جوبن رتن محمدبخشا بھور گیا اُڈ باغوں
6904
ہسّن کھیڈن نال سیاں دے گل کرن رہ چُکیّ
آون سیاّں گل کراون بولن تھیں ہن مُکیّ
6905
چھکی یار مہار دلے دی وا بُری ایہہ ڈُھکی
روون دھوون کم محمد غم ماری سڑ سُکیّ
6906
حال اوحال کرے ہر ویلے ویکھ خیال صنم دا
جتھوں یار کھڑایا بھالے گردا باغ ارم دا
6907
باغ تماشے مول نہ بھاون لگی بھاہ چمن نوں
رُوحے باجھ محمد بخشا کس کم لائیے تن نوں
6908
تک پاٹے پیراہن گل دے پاڑ گُماوے جھگا
ویکھ سڑے گُل لالے والا داغ کلیجے لگا
6909
بیٹھ سرہاندی جاں پھر ویکھے نرگس دی بیماری
لاء گل رووے درد وچھوڑے کیتے اسیں ازاری
6910
سرو ازاد حیران کھلوتا پیر زمیں وچ گڈے
اُچا ہو ہو رستہ ویکھے مت سوہنا سر کڈھے
6911
ہو حیران کھلوئے اوتھے تکدی چاچا اڈیاں
وانگ سرو سر سہندی تابش دھُپ جلاوے ہڈّیاں
6912
بیداں تاپ ہجر دا چڑھیا کنب کنب لیٹن دھرتی
جانے پری فراقوں گرمی سخت ایہناں پر ورتی
6913
آوے درد سجن دا اس نوں کنب زمیں پر جھڑدی
تھل اندر جیوں جل دی مچھی چال اوہوسی پھڑدی
6914
وال موہیں پر پٹکے سٹ کے مٹی وچ رُلائے
پٹکے کھاء زمیں پر پٹکے پِٹ پِٹ پَٹ انبائے
6915
ہرپُمن دے والوں کردے ہنجوں موتیں گُلیاں
جس راہ ٹردی سٹدی جاندی سے لڑیاں انملّیاں
6916
وچہ بازاراں گلیاں وتے کھلے وال دیوانی
اندر تتاّ مندا چتاّ سر گھٹاّ مُنہ پانی
6917
کرے وجھاپ ملاپ سجن دے اُچی سد سناوے
دوہڑے بیت الاوے غزلاں سبد سُراں کر گاوے
6918
حال بدیع جمال پری دا جو ویکھے سو سڑدا
جَوبَن شان گمان محمد نس گیا لاہ پڑدا
6919
عشقے آن کیتا گھر خالی نفیوں پھیر بُہاری
نقش سجن دا ثابت ہویا بیٹھی دُھوڑ غباری
6920
درد غماں دے بھانبڑ بھڑکے اگ لگی جیؤں باری
ظاہر ہوئی محمدبخشا جگ پر دھؤاں دھاری

لفظالی:
لوہو ہنجو= خون کے آنسو،گُل لالے۔۔۔۔۔۔= سریر وچ سرخی دی تھاں زردی چھا گئی، بھوچھن= دوپٹہ، چھاپے= پرنٹ دے نشان ، جوبن رتن= حُسن جوانی دا قیمتی موتی یعنی جوانی ۔ عہد شباب ، بھور = بھونرا، چھکی= کھچی، بھاہ= اگ ،گماوے= گواوے، جھگا= چولی ۔قمیض، پمن= جِھمنی، مندا= چنگا دا الٹ ماندہ بیمار پیا ہویا،چَتّا= طبعیت دی شوخی شرارت ، ملاپ دا وجھاپ کرنا= ملن مگروں وچھوڑے ستایا گیت گانا، نرگس۔۔۔۔۔۔=ایس پھُل نوں شاعر اکھ نال تشبیہ دیندے نیں تے محبوب دی مستانی اکھ نوں نرگس بیمار آکھدے نیں ایتھے شاہ پری بیمار نرگس دے سرہانے اوہدی بیمار پرسی کر رہی اے تے اوہنوں گل نال لا کے آکھ رہی اے کہ اساں دوہاں نوں درد وچھوڑے نے روگی کر دتااے، وا بُری ایہہ ڈھکی= اجیہی عجیب خواہش پید اہوگئی ، سرو= ایہہ بوٹا سدھا اُتانہہ جاندا اے ایہدھر اودھر دے کھلارے توں پاک ہوندا اے ایس لئی ایس نوں آزاد آکھدے نیں ، سوہنا سر کڈھے= کتے محبوب نظر آوے، اڈیاں چا چا تکنا= سجن دی آمد دا بے چینی نال انتظار کرنا، تابش = سیک ۔سورج دی گرمی، پٹکا= چھوٹی چُنی، پٹکے کھانا= چھاتی تے دھپھے مار مار کے ہجر دا اظہار کرنا، وتے= پھرے