ورقہ 370

6940
سیف ملوک نہ نِکاّ شِکاّ ہولو ککھ نہ جانے
اس پچھے سر دینا لازم عین فرض کر مانے
6941
ہاسی ٹھٹھا جان نہ مولے اس دا ضائع ہونا
جے اج آہلک ڈھل کریں گا پوگ عمر دا رونا
6942
باپ اوہدا سلطان مصر دا عالیشان کہاوے
چار اک سے تخت دا سائیں اس ول سیس نماوے
6943
ایہو اکو بیٹا اس نوں کر کر عجز دعائیں
منتاں من من لدھا آہا کرم کیتا رب سائیں
6944
حق اوہدے وچ اینویں آہی لکھی قلم ربانی
بیٹی تیری دی تک مورت چائیوس سرگردانی
6945
پندراں برس ہوئے جد ایویں سفر مصیبت سہندے
ندیاں اندر رُڑھدا رہیا تیکر چڑھدے لہندے
6946
محنت سختی جھاگ مصیبت قہر کلور بلائیں
شہر تیرے دے در پر پُہتا کھڑیا پکڑ اضاعیں
6947
ایہ ہن نہیں مناسب تینوں ڈھل کریں اک پل دی
سیف ملوک رہے وچ قیدے اس تیری واہ چلدی
6948
اوہ ہے مرد کرامت والا جے آپوں چُھٹ آیا
کے جوانا مردی تیری کے جانے گا پایہ
6949
توں سلیماں نبی دی جائی دیو پریاں دا راجا
زور تیرا کے یاد کرے گا چھُٹیا بے محتاجا
6950
آدمیاں دے راجے تینوں کے آکھن گے سارے
حیف اوہدی سلطانی یارو جس ایسے پِڑہارے
6951
اک آدم گھر اس دے پہتا کر کر ایڈ کشالے
اوہ بھی دیوتیاں پھڑ کھڑیا کیتوس نہ اُپرالے
6952
جے مہمان تیرا اوہ بنیا سدا رہیں گا لازم
کے جانے گا کُڑماں چاری باپ اوہدا شاہ عاصم
6953
نالے نرم اقبال تساڈے جانے گا ہر کوئی
گھروں جوائی قید کرائیوس اس تھیں کُجھ نہ ہوئی
6954
بے آبروئی تے نامردی ہور نہیں اس جیسی
قلزم دا شاہ کون نکارا کرے دلیری ایسی
6955
در تیرے توں پکڑ منگائے خاص جوائی تیرا
کر کے قید عذاب دسالے ہئے ہئے قہر ہنیرا
6956
سیف ملوک مہمان اساڈا کُوڑ نہیں اس گل وچ
ایہہ نکاح روحاں دا مولیٰ کیتا روز ازل وچ
6957
اُٹھ شتابی لشکر لے کے کر قلزم ول دھائی
سیف ملوک لیاویں زندہ تاں تیری رہ آئی
6958
شاہزادے وچ جوسن صفتاں بی بی آکھ سنائیاں
نالے واسط سراندیپوں شاہاں لکھ پہنچایاں

لفظالی:
ہولو ککھ نہ جانے= ککھ ورگا ہولا معمولی آدمی نہ سمجھیا جے، فرض کرمانے= فرض سمجھ کے منو ، آہلک= سُستی ، سائیں = مالک ، نماوے= نواوے، چائیوس سرگردانی= اوہنے پریشانی چُکی، ڈِھل = دیر توقف، کھڑیا پکڑ اضاعیں=کوئی فضول ای اوہنوں پھڑکے لے گیا اے، کرامت= کرنی، پایہ=درجہ۔شان، دی جائی= دے تھاں تے ( خلیفہ) بے محتاجا= کسے دی محتاجی دے بغیر، حیف = شرم افسوس دا مقام ، پِڑ= میدان، کُشالے= لمیاں بیماریاں قضیے جھگڑے۔ دکھ مصیبتاں ،اپرالے= امدادی جتن اُپائ،لازم = لاجم ۔ شرمندہ ، نرم اقبال = راج دی کمزوری، دسالے=دکھائے، مہمان=جوائی داماد، دھائی= تیز دوڑ دا حملہ، تیری رہ آئی= تیری عزت وقار قائم رہے گا، لکھ = ویکھ کے ۔ معلوم کر کے، واسط= اک بادشاہی دا ناں جتھے ملکہ خاتون دا چاچا تاج ملوک راج کر دا سی،محنت =دُکھ تکلیفاں ،قہر کلور= ظلم ستم دے اجیہے حالات جنہاں وچ ہر ویلے جان نوں خطرہ ہووے،کلور=(کال اور موت والے پاسے)،