ورقہ 372

6976
دانا بینا زورا ور ہے نالے بخشنہارا
ہر دم مدد روحاں نوں دیندا عقلاں نوں چمکارا
6977
میرے جیہاں احمق بندیاں بے عقلاں بے ہوشاں
سخن وری دی خلعت بخشی پاء طبع وچ جوشاں
6978
اکناں نوں ایہ تنگی دیندا روٹی باجھوں مردا
اکناں نوں ان منے خزانے غیبوں اگے دھردا
6979
نہ جس کم کمایاں کیتیاں اوسے دولت کھٹیاں
نہ جس عیب گناہ کمائے اوسے رنجاں کٹیاں
6980
جو چاہندا سو کردا آپوں کوئی نہ حاکم اس دا
جان دئے تاں زندہ بندہ کڈھ لئے تاں کُسدا
6981
والے جتنا سیس نہ چائیے حکم اوہدے وچ ہوئیے
اس بِن ہور نہ حاکم کوئی جس در جا کھلوئیے
6982
شابش رحمت اُس بندے نوں جس نیواں در پھڑیا
اُڑیا کھڑیا پِڑ اس جیہڑا جھڑیاں اگے جھڑیا
6983
کے حاصل اس قوموں جیہڑے نہ حق قدر پچھانن
آفرین جنہاں نوں کہیےئ گالیں وانگر جانن
6984
ویری دی کر ادب تواضع اپنے بھو گمائیے
دشمن تھیں خم کھائیے ناہیں لسیاں زور نہ لائیے
6985
سُن ہاشم توں قلزم اندر بیٹھوں راج بناکے
گھر میرے تھیں پکڑیں ڈھکاں دیں سزائیں جا کے
6986
لُونبڑ تھیں بن چِترا ڈُھکدا جس نوں جا چھوڑیندی
زور شاہاں دا پرکھن لگوں ناہیوں خیر لوڑیندی
6987
زور میرا ازماون جوگا کتھے ہے کوئی ساجا
کیہڑا لشکر تابع تیری کیہڑا ہے راء راجا
6988
ٹھوئیں تھیں سپ بنیاں لوڑیں ناگاں نال کھہیڑیں
آ کڑ آ کڑ ٹریں گُمانوں نال کندھاں دے ایڑیں
6989
دنب اُچا کر کنڈل پاویں سر وچ پوسی جُتی
سُتےّ شیرے بھونک جگائے شامت آئی کُتی
6990
چھڈ دے خصلت شیراں والی کیوں سر مفت چوٹائیں
کرسٹساں تہ بار ولایت قلزم ملک لُٹائیں
6991
جے میں قلزم اندر آئیوس دھرتی پٹ دیاں گا
کنےّ پٹ تساڈے سارے ندئیں سٹ دیاں گا
6992
حق تیرے وچ ایہ کم چنگا نوکر بن کے چلّےں
سیف ملوکے نوں دے خلعت پاس اساڈے گھلیں
6993
تینوں مار کراںگا ایسی یا مرسیں یا نسسیں
میرے نال کھہیڑ غریبا کد قلزم وچ وسسیں
6994
مینوں قسم زبور کتابوں تے داؤد نبیوّں
جے چڑھیا تاں قلزمیاں دا مول نہ چھڈساں بیؤں

لفظالی:
زوراور = ڈاڈھا، چمکارا= روشنی، سخنوری = شاعری ، ان منے= بغیر ماپ تول دے، والے = وال ، سیس چانا= سرکشی کرنا۔ حکم عدولی کرنا، اُڑیا= جھُکیا، جھڑیاں اگے جھڑیا= ڈِگیاں اگے ڈگا، آفرین = شاباش ۔ مرحبا، اپنے بھوگما ئیے= اپنا رعب دبدبہ وقار گنوا بیٹھےئے، خم کھانا= لفنا۔ جھکنا، لِسے=ماڑے ۔ گھٹ ماس والے، ڈھک = ضمانت وجہوں رکھیا بندہ جنہوں ہائےں مائیں کوئی پکڑ کے لیجا نہیں سکدا ، جس نوں جا چھوڑ یندی = جنہوں کھلی تھاں یا کھل ڈھل دتی جاوے، کھہیڑیں= مقابلہ کریں کھہ کے لنگھیں، ایڑیں = اڈیاں ماریں ، اڈی نال سٹ ماریں ، کُنڈل پاونا= گمان پاروں دُم نوں گول کرنا، چو ٹائیں= سٹ پھینٹ لوائیں ، تہ بار کرنا= پھہ دینا۔چتھ کچل دینا، کنے = کنڈھے، بیوں = بی ۔ تخم، نہ جس۔۔۔۔۔۔= انج ہونا تے نہیں چاہیدا پر بے نیاز صاحب نوں کون آکھے انج نہیں انج کر ،