ورقہ 374

7014
نبی سلیماں گئے جہانوں تاج میرے سردے کے
میں مالک سبھ کھان جگیراں ہتھیں میری لے کے
7015
کس دی طاقت راج میرے وچ شرکت کیتی لوڑے
وجے گُرز اقبال میرے دا گردن لک تروڑے
7016
قدر اپنی دے کاغذ اُتے حرف غلط تدھ پایا
کارد تیغ میری دی کٹسی زور نہئیوں ازمایا
7017
سچےّ رب بنایا مینوں مالک سب ملک دا
خاوند تھیں کیوں باغی ہوویں پھریں ہنیرے لُکدا
7018
آہن سمجھ ملیں کر توبہ جے ایہ وقت وہانا
لکھ افسوس کریں گا پچھوں کس کم پچھو تانا
7019
سنبھل زور جوانی والا نہ کر ایڈ دلیری
حد میری وچ آ ہتھ پاویں شامت آئی تیری
7020
نیواں ہو در میرے چھڈ کے وڈیائی اچیائی
مینوں اُٹھنا پاء نہ ایتھوں جے تدھ رہنا جائی
7021
جے میں اُٹھیا تاں توں مُٹھیا کجھ نہ رہسی باقی
قلزم ساری پٹ سٹن گے سُماّں نال عراقی
7022
کے ہویا جے ویری میرا لشکر تیرا بھلاّ
جے کوہ قاف لوہے دا ہووے میں پٹاں کر ہلاّ
7023
میں ہاں بھار اوانگ پہاڑاں وسیں وسیں کد ہلاّں
جے ہلاں تاں انبر ہلّے جگ سارا تھر تھلاں
7024
جے ہلیوس تاں دھرت ہلے گی ذرہ ہلا نہ میں نوں
لے مِل سیف ملوکے تائیں مڑ مڑ آکھاں تیں نوں
7025
بیٹے تیرے نال لکھی سی اینویں قلم ربانی
نہیں تاں ایہ نہ آیا مصروں بن کے دشمن جانی
7026
مردیاں ہاڑا کیتا اس نے سودھ نہ پچھا اگاّ
عمرے دے دن پورے ہوئے متھّے اس دے لگا
7027
پُت تیرا ہن مڑدا نا ہیں کیوں سر ظلم دھرائیں
جے آری دھر چیریں اس نوں یا بھوہ کھل بھرائیں
7028
کسے طرح بہرام نہ مُڑدا کیوں قتلام مچائیں
بخش گناہ اس بندے تائیں اجر جنابوں پائیں
7029
کَاظِمِیْنَ الْغَیْظَ پڑھ کھاں وَالْعَافِین کلاموں
صابر شاکر ہو در رب دے بھلا ہووی اس کاموں
7030
کر احسان اساں پر ہاشم چھڈ دے ایہ پردیسی
نہیں تاں میں بھی فرق نہ کرساں رب جس نوںپِڑ دیسی
7031
ٹور اِکے شاہزادے تائیں اِکے جواب سنائیں
نہیں تاں پوہتا جان اسانوں جے کجھ کرسی سائیں
7032
جاں خط پڑھ سنایا منشی تیل اگیّ پر پایا
جلد جواب ایہدا مڑ لکھو ہاشم شاہ فرمایا

لفظالی:
جگیراں کھان= جاگیراں دی آمدنی گھر بیٹھے کھان، قدر= تقدیر، تیغ دی کارد= تلوار دا دھار والا حصہ،ہنیرے لُکدا= لکن واسطے ہنیرا کوئی مستقل جگہ نہیں ، وہانا = وہایا،گُرز= پہلواناں دی لڑائی وچ ورتیندا لوہے دا مُگدر جیہڑا ویری دے انگ پھیہن لئی ورتدے سن، عراقی= عراق دے اعلیٰ نسل دے جنگی گھوڑے ، بھلا= رِچھاںورگا، ہلا ّ= '' ہے اللہ'' دی وگڑی شکل ، اگی= اگ ، وسیں دسیں = جتھوں تائیں دس چلے معمولی سرسری حالات وچ، انبر= اسمان ،جے ہلیوس = جے میں ہل گیا، لے مِل۔۔۔۔۔۔= سیفل نوں نال لے کے مینوں اگل وانڈھی مل اطاعت قبول کر،بھوہ= بھُس، کاظمین ۔۔۔۔۔۔ = ٹ ک ق م آل عمران134:مردیاں = مجبوراًنہ چاہندیاں ہویاں، ہاڑاکرنا= اک پاسے منظور شدہ وٹا تے تکڑی دے دوجے پاسے کسے پکی اٹ دے روڑے نوں پاکے پھیراوہنوں تول وچ ورتنا ۔ پہلوان جدوں اپنے مقابلے دے پہلوان دے ہتھاں وچ ہتھ پاندا اے تاں اوہنوں اپنے مقابلے دے پہلوان دے زور دا اندازہ ہو جاندا اے،پِڑدینا= میدان دینا، سائیں = مالک، اگاں پچھا سودھنا=کیتے دے انجام بارے سوچنا،