ورقہ 392

7350
فرزنداں دی جائی مینوں ہیسی بہت پیارا
آدی دا شاہزادہ آہا نسل سکندر دارا
7351
شاہ فریدوں تے جمشیدوں ہیسی بال نشانی
فاضل عاقل قابل دوجا کوئی نہ اس دا ثانی
7352
ہر علموں ہر ہنروں کامل خوش آواز بہادر
مرد شریف ظریف سیانا سخی لطیف اکابر
7353
زاہد شب بیدار نمازی ادب ہدایت والا
ایس زمانے ثانی اس دا نہ کوئی مرد اجالا
7354
صوفی اہل اسلام پرہیزی سالک سفر عشق دا
صورت سیرت نویں جوانی گنج یقین صدق دا
7355
اوہ نجیب بے مثل شزادہ مار کیتا تدھ فانی
میں بی بدلہ چھڈاں ناہیں قلزم کراں ویرانی
7356
نک نکیل گھتاں گا تینوں مشکیں باہیں کڑساں
نالے فوج پچھے جو تیری ساری اینویں پھڑساں
7357
قلزم اندر اک نہ چھڈساں باغ ارم وچ کھڑساں
ہتھ ہتھوڑی پیریں بیڑی طوق گلے وچ جڑساں
7358
سیف ملوکے دا اک بھائی نالے یار پیارا
نائب اتے وکیل سیانا صاعد نیک ستارا
7359
سر اندیپ شہر وچ رہیا بادشاہاں دے خانے
باغ ارم وچ سدساں اس نوں گھل کے دیو توانے
7360
تسیں حوالے اس دے ہوسو حکم اوہدے ہتھ دیساں
پُترّ دھّیاں ٹبرّ تیرے کر کر خوار مریساں
7361
اکھیں اگے یار پیارے لے تصدیعے مرسن
ایسی ہوسی روح تساڈی یاد موئے بھی کرسن
7362
ملک ولایت تیری تائیں خاک سیاہ کریساں
کوٹ قلعے گھر محل چُبارے پٹ تباہ کریساں
7363
ہاشم کہندا اے سلطانا! وس پیا ہن تیرے
جے کجھ چاہیں ظلم تعدی کر لے ونڈے میرے
7364
پر کجھ آپ خیال کرو کھاں لوڑو مقصد اتنے
بے وفا اک بندے پچھے خون لئے سر کتنے
7365
مسلمان پری لکھ کٹھی چہل ہزار عفریتوں
مینوں بی سن بال بچے دے مارن لگوں جیؤتوں
7366
اس اک آدم ذات کمینے بندے بے وفایوں
کے بھلیائی ہے تدھ ڈٹھی شدت کریں ہوایوں
7367
کنیں بُجھ ہوائی گلاں مائل ہویوں شاہا
اوہ نکارا آدم جایا ایسا کتھوں آہا
7368
جتنے منہ بناون گلاں اتنی اکسے گلوّں
تدھ سُنیا میں اکھیں ڈٹھا چاویں کیہڑی ولّوں

لفظالی:
جائی= تھاںتے= آدی دا= قدیمی ۔ مڈھوں ای ، بال نشانی= وڈکیاں دی چھوٹی جیہی نشانی، مرد شریف = خاندانی آدمی ، ظریف = سُگھڑ۔ گُنی، اُجالا=روشن نام والا، لطیف= باریک روحانی احساس والا، پرہیزی= برایاں توں بچن والا ، نجیب= ماں باپ ولّوں خاندانی ، مشکیں باہیں کڑساں=دوہاں باہاں نوں کنڈ پچھے رسے نال کس کے بنھاں گا ، تصدیعے= ذہنی جسمانی اذیت، کوٹ = حفاظتی سکیم دے تحت بنیا شہر جس دے عین وچکار بادشاہ دا گھر تے آلے دوالے وفادار حفاظتی عملے دے گھر پھر ِ'شاطراں سپاہیاں دے گھر تے آخری دائرے وچ عام کارندیاں دے گھر ہوندے نیں بادشاہ تک اپڑنا بڑا مشکل ہوندا اے،ونڈے= (١) حصے۔ بھاگاں وچ (٢) میرے باب، تعدی = ظلم ۔ ہنیر، سر= ذُمے۔ کُٹھی = کوہی ۔ قتل کیتی، جیو توں= جانوں ، ہوایوں = نفس دی ناجائز خواہش پاروں ، ہوائی گلاں = سُنی سنائی بے ثبوت گلاں، کنیں بجھ=سُن کے ، آدم جایا= آدم دی نسل وچوں، ایسا= اینا قابل ، چاویں = اُچا کریں ، ولوّں = طرفوں ،