ورقہ 394

7388
حکم دتا شاہپال بہادر قید زنجیر اتارے
ہڑی ہتھوڑی طوق نکیلاں دور کرائے سارے
7389
شاہپالے نوں کہندا ہاشم بخش بے ادبی میں نوں
زندہ ہے اوہ آدم زادہ ہوئے مبارک تیں نُوں
7390
قید دُرگ اندر سی پایا آؤ چل وکھاواں
جے ایس نوں رب زندہ کڈھے میں چُھٹکارا پاوا ں
7391
ہاشم نال لیا شاہپالے ہور امراء چنگیرے
رستم ثانی دیو سپاہی بہتے بھلے بھلیرے
7392
سنگلدیپ اندر شاہ آیا ہاشم نال لیایا
اوس دُرگ اُتے جا پہتے جا سر پوش لہایا
7393
شاہ شاہپال کھوہے وچ اُڑ کے آپ مریندا آلے
کہندا اے فرزند پیارے عشق کماون والے
7394
بیٹا سیف ملوکا! میں ہاں باپ بدیع جمالے
زندہ ہیں تاں بول شتابی ہتھیں آپ نکالے
7395
لاغر بدن شزادہ ہویا اُچّا بول نہ سکدا
کہیوس بادشہا! میں زندہ راہ تساڈے تکدا
7396
مساں مساں کجھ پہتا اُتے نرم آواز نکھُٹا
شاہپالے نوں خوشیاں ہویاں غم بیٹی دیوں چھُٹا
7397
صدقے بہت خیرایت کیتی ونڈے مال خزانے
دلوں زبانوں رب سچّے دے لَکھ پڑھے شکرانے
7398
خاص وزیر آہا جو اپنا شاہ اس نوں فرمایا
شربت شمع پوشاکی دے کے کھُوہے وچ وگایا
7399
عطر عبیر گلابوں شیشے نال پُچائے بھر کے
ونج وزیر کھوہے وچ پہتا حکم سرے پر دَھر کے
7400
جدوں وزیر تھلے ونج پہتا نظر پیوس شاہزادہ
نیوں نیوں ہویا وزیر سلامی کرکے ادب زیادہ
7401
جدوں وزیر شہزادے ملیا پُچھدا خبر جے تینوں
حال بدیع جمال پری دا اوّل دس لے مینوں
7402
سن کے گل وزیرے تائیںبہتی حیرت آئی
کہیوس اے شہزادہ تینوں ایس مصیبت جائی
7403
سر تیرے پر ایڈ قہاری دِسیں ایہہ تک مردا
تن گلیا جِندنک وچ آئی عشق کھلوت نہ کردا
7404
ایس حّدی نوں پہتوں آپوں اپنا کُجھ نہ جھورا
حال احوال سجن دا پچھیں صبر نہ آیو بھورا
7405
شہزادے فرمایا اگوں سن توں بھائی میرے
توڑے دُکھ عشق دے کھڑسن اس تھیں پرے پریرے
7406
اوہناں دکھاں تھیں مُکھ نہ موڑاں توڑے جان ونجاواں
اتنی اوکھت سختی پچھے یار نہ منوں بھلاواں

لفظالی:
ہڑی= ہتھ دا گہنا ۔ ہریڑ دی شکل دے پُرچے دانے اخیر وچ پھُمن ' ہتھکڑی دی اک قسم۔ ہتھوڑی= کنگن ' ہتھکڑی ۔م ک ''پیریں بیڑیاں ہتھ ہتھوڑیاں نی'' قصہ گوپی چند از کالی داس۔ م ک بھابھی کریں رعائتاں جوگیاں دیاں ہتھیں سُچیاں پا ہتھوڑیاں نی'' ہ ۔و بند نمبر٤١٣' درُگ= انھا غار' بے آباد کھوہ۔ آلے = اُچی آوازاں' ۔ نکھُٹا =ختم ہویا' مکیا ہویا ۔ عشق کماون=عشق دے سارے تقاضے پورے کرن۔ پوشاکی=پوشاک ۔ایہہ تک=ہنے ویکھو پرے پریرے ہوروی پرانہہ ۔کھلوت =کھلو جاون دا عمل' صبر' توقف' انتظار'۔ جھورا=افسوس ' فکر' اندیشہ' ۔ منوں=من توں ' دلوں ونجاواں=ضائع کراں'۔ جند نک وچ آئی =ناک میں دم آ گیا۔ سرپوش=سردا ڈھکن۔ اُڑ کے=جُھک کے ۔ طوق= گل وچ لمکیا ہس جہڑا غلامی دی نشانی سی ۔عبیر =مشک گلاب تے صندل نال بنیا دُھوڑا بھورا= ذرا جنا ٹکڑا۔ شیشے= بوتلاں ۔صراحیاں مساں مساں =بصد مشکل ۔اوکھت = اوکھیائی ' تکلیف