ورقہ 397

7445
صاحب حسن جمال گھنے دا روشن چن اسمانی
کردا رات ہنیری تائیں وانگن شمع نورانی
7446
کالی رات اندھاری اندر جے اوہ جھاتی پائے
دن چڑھیا لو لگی شایت ایہہ بھُلاوا جائے
7447
جے لکھ صفت زبانوں آکھاں مُول نہ ہوندی پوری
پھل گلاب بہاری وانگن دو رُخسارے نوری
7448
سوہنا خط آغاز اُتر دا مسّو بِھنی رنگیلا
یا سنبل یا سبزہ نیلا وال نہ ککاّ پیلا
7449
آپوں قادر قدرت والے اُستا کار ہنر دے
رخساراں دے صفحے لِکھے خوشخط عنبر تردے
7450
وات مثال ایہو جیوں چشمہ آب حیات خضردا
سوبھے سبزی گرد بگردے سجرا بُور اُتردا
7451
مُشک بھری انبوسی کھونڈی ونج چنے نوں پائے
سارا چن کھنڈوری وانگن کُنڈل وچ لیائے
7452
سبھ ہتھیار پوشاکی سجدے سر پیراں تک سُچاّ
سوہنی بنھّننی نازک جُثہّ قد سرو جیوں اُچاّ
7453
بہت صفائی تے رُشنائی انت نہ جاندا پایا
شرم حیا حلیمی سر تے اقبالاں دا سایہ
7454
شاہپالے دل دونی کیتی رب محبت اس دی
نالے پیارے کول بہائیوس دور گیاں جِند مُسدی
7455
بہت کریگر نقش سوارے دے کے عجب صفائی
جو ویکھے سو رجے ناہیں رسنا ایسی پائی
7456
مٹھا پیارا اتے سلونا تمّ آہی مرغوبی
فائق رب کیتا اس ویلے واہ واہ اوہ مرعوبی
7457
کہن لگا شاہپال بہادر جیوں مائی فرمایا
اُس تھیں بھی دس حصےّ یارو ودھ شزادہ پایا
7458
ویکھدیاں دس حصے ہوئی شفقت اوس زیادہ
گل لاوے منہ اکھیں چمےّ آکھے واہ شہزادہ
7459
ایسا آدم زادہ لائق لکھ ہزار احساناں
جے میرے لکھ بیٹی ہووے اس اگے گذراناں
7460
ہور میری سو بیٹی ہووے مثل بدیع جمالے
تحفے تے نذرانہ دیواں ایس جوان کمالے
7461
قلزم دے بھی بادشہے نے بہت نوازش کیتی
عذر کرے نادانی کنوں ایڈ بے ادبی بیتی
7462
بہت بے عقلی میں تھیں ہوئی بھُلیوس تے جھکھ ماری
سیف ملوکا بخشیں مینوں اوہ بے ادبی بھاری
7463
سیف ملوک کہیا میں بخشے بدلہ لواں نہ کسے
لیکن ایہ بے عقلی تیری ظاہر سبھ نوں دسےّ

لفظالی:
صاحب= مالک ، بھُلا وا جائے= بھلیکھاختم ہووے، خط آغاز = داڑھی مُچھاں اُگن دا مڈھ بجھّن ویلے ، مسو بھِنیّ= مسیں بھیگ رہی تھیں ۔ مُچھاں پھُٹ رہیاں سن، سُنبل= سنبل دی گھاہ ورگے باریک نرم وال، سبزہ نیلا= پھُٹدے نرم لُوں، اُستا کار= ماہر کاریگر ، صفحے= رخسار دی سطح ۔ چہرہ، وات = منہ ، سوبھے= سجے پھبے، سجرا بور= الوئیں منڈے دے پہلے نرم والاں دا مڈھ، عنبرتر= عنبر دی مہک بھریاں زلفاں زلف عنبریں، چنے= چن ورگاچہرہ (جہدے اِ ک پاسے ل ورگی زلف پلم رہی اے، کھنڈوری= کھونڈی،بنھّننی = بناوٹ ۔ سریر دی کاٹھی ، وات مثال ۔۔۔۔۔۔ = منہ وچوں نکلیا کوئی لفظ حکم کسے نوں ہمیشہ دی زندگی بخش سکدا اے، رُشنائی = چانن ۔ نور۔ جلو ے دا رعب ، پیارے = پیار ، جندمُسدی= جان لٹی کھسی جاندی اے، رسنا= زبان دی شیرینی ۔ مٹھاس، سلونا= بد امی رنگا جیہڑاچوکھا بگّا نہ ہووے، تم آہی =ختم سی ، مرغوبی= لوکاں دے من بھاون دی صلاحیت، گذراناں، پیش کراں ، نوازش = منان لئی لاڈ خوشامد، نادانی کنوں عذر کرے = اپنی ناسمجھی دی معافی منگے ، بیتی = سر زد ہو ئی ،جھکھ ماری = فضول حرکت کیتی،