ورقہ 400

7503
ناریں کہن اُنہاں نوں حضرت جنھان طلب بہشتی
مرد محبت رب دی والے رَڑے چلاون کشتی
7504
اوہو جیہے مرد محمد کتھوں نظری آون
ناریں جے لکھ چج دسالن اپنے سنگ رلاون
7505
پھر پچھیوس جے سخناں وچوں سخن کیہڑا ہے بہتر
کہیوس کارن حق دے جیہڑا کہئیے سچ برابر
7506
پھر پچھیوس جے سبھناں وچوں کھانا خوشتر کیہڑا
کہیوس بے ریا ہوئے گا پاک شبہے تھیں جیہڑا
7507
پچھیوس نیندر چنگی کیہڑی دسیں شاہ نگینے
دسئیوس جے کوئی سوندا شاہا چھڈ بُخلاں دُکھ کینے
7508
کھرے جواب سُنے جد شاہے لُوں لُوں ہوئیو س شادی
شاہزادے دی عزت کیتی حدوں بہت زیادی
7509
ہاشم شاہ نوں آکھن لگا ویکھاں رکھ نگاہیں
سے تعریفاں لائق بندہ ہیگا ہے کہ ناہیں
7510
ہاشم شاہ سلامی ہویا چُم زمین آدابوں
کہندا جو فرمایا شاہا جاناں عین صوابوں
7511
جے جاناں ایہ فاضل دانا لائق لکھاں نالوں
سو بیٹا بہرامے جیہا گھولاں اس دے والوں
7512
میں جاتا کوئی آدم ہوسی بے وفاء ایانا
ایہ کوئی سبھنیں صفتیں کامل ہر اک دے من بھانا
7513
لائق تخت سلیماں والے اسکندر دے تاجے
اوہناں وانگ سنبھالے ایہو سبھ دھرتی دے راجے
7514
ہاشم شاہ دے اس انصافوں شاہپالے دل کھُلاّ
خوشی ہزاراں وانگ بہاراں باغ مرادوں پُھلا
7515
ہاشم نوں فرماون لگا دوس نہیں سر تیرے
مر ونجن فرزند جنہاں دے جگر کپیون بیرے
7516
غم بیٹے دے جھلا کیتوں تاں تدھ نہ آزمایا
نہیں حقیقت اس دی سمجھی نہ جھٹ کول بہایا
7517
سیف ملوک شزادہ ادبوں بیٹھا کر سرنیواں
پچھن تاں گل کرے زبانی شوخاں وچ نہ تھیواں
7518
شاہپالے پھر ہاشم شاہ نوں خلعت دتی بھاری
تحفے تے انعام نوازش بہت کیتی دلداری
7519
لشکر فوج موئی دا بھائی غم نہ رکھیں کائی
ملک سپاہ میرا ہن تیرا ہر گز نہیں دوجائی
7520
سیف ملوک پچھے اشنائی بنیوں میرا بھائی
جلدی خبر پچائیں سانوں بنے مہم جے کائی
7521
لے فوجاں اپرالے رلساں کوشش کر کے جانوں
میرا تیرا ہے گھر اکوّ بھائی کہیا زبانوں

لفظالی:
ناریں = عورتاں۔ ناراں ، طلب = خواہش ۔ (بہشت دی تے حوراں دی خواہش نال عبادت کرنا کوئی مردانگی نہیں ) رڑے= سُکے میدان( پانی دے وسیلے توں بغیر،چج دسالن= طور طریقے سکھاون ، سُخن = قول ۔ کلمہ۔ مونہوں نکلی گل، خوشتر= چنگیرا ، بے ریا= تکلف دکھاوے توں بغیر، شبہے تھیں پاک= جہدے حلال ہوون وچ ذرہ وی شبہ نہ ہووے ، بُخل = کنجوسی ۔ سرمایہ اکٹھا کرن دی ہوس، ویکھاں = ویکھ کھاں ویکھ تے سہی، رکھ نگاہیں = غور دھیان نال، سے = سو، عین صواب = بالکل صحےح درست، گھولاں = قربان کراں ، میں جاتا= میں سمجھیاسی، ہر اک دے من بھانا= ہر دل عزیز ، دھرتی = کرہئ ارض، دوس= دوش ۔ الزام ، جگر کپیون بیرے= اوہناں دے جگر دے قیمے وانگوں بیرے کیتے جاندے نیں ، جھلا= پاگل، شوخاں وچ نہ تھیواں =بے ادباں وچ نہ گنیاں جاواں ، دلداری = دل خوش رکھن والے کم، دوجائی= غیریت ۔ دوئی ۔ دُپیارا پن، اشنائی= واقفیت،مہم = وڈی مصیبت ۔ اوکھیائی، اپرالے= امدای جتن۔ مصیبت وچ دستگیری،