ورقہ 402

7541
ایسی دھی کُکرمی تائیں نج جنے توں مائے
خبر نہیں ہن بھاء تتی دے روز کویہے آئے
7542
کاہنوں سر اندیپ گئی ساں کس شامت نے چائی
کاہنوں نیونہہ لگایا تتی جند کڑاہی پائی
7543
جے بابل نے نال نہ آندو سیف ملوک سلامت
ہائے ہائے ربا بھابندی دے کے کجھ ہوگ قیامت
7544
نال میرے کے دغا کیتوئی اے قہری اسمانا!
میں ایانی نال تساں سی سارا ستم کمانا؟
7545
اوّل ٹھگ لئی وے ٹھگا بن کے وانگ حلیماں
ہاہو دھکادے اسانوں ٹُریوں پاء مہیماں
7546
ناہی ایہ امید رُلاسیں ُسکھیاں مڈھ قدیماں
کرے پکار پکار محمد میلیں اساں یتیماں
7547
مُٹھیوئی اوّل پا بھلاوا اگے کُجھ نہ جاتا
اچن چیت ککھاں دی کُلی لایوئی پھوک مواتا
7548
کپ کلیجا بیرے کیتوس کرد قہر دی وگی
رات دہاں دل سڑ سڑ سُلکے جیؤں بوٹی وچ اگیّ
7549
گُجھے روگ میری جند ماری تدھ علاج نہ کیتا
شربت منگیا زہر پیالا ہتھ لگا میں پیتا
7550
پھیر امید مراد خوشی دی پل جھل اندر لاکے
دونا غم اندوہ سہایو دلبر یار چھپاکے
7551
حال نمانی دا تک تینوں ترس نہ آوے بھورا
خبر نہیں کے کرسیں اگوں نال تیرے کے زورا
7552
جیکر سیف ملوک نہ آیا کھا بندوق مراں گی
ترٹی آس محمدبخشا کیونکر ُسول جراں گی
7553
دادی پھپھی ماں کُڑی دی ویکھ اوہدی دلگیری
دین دلاسے تے دلبریاں ہے اکھیں دی دھیری
7554
ننگ ناموس اساڈے ویکھیں لج پت بادشہانی
شرم حیا گواء نہ دھیےّ نہ وت مست دیوانی
7555
سُن نی مائے اس دن پاٹا پڑدہ لج شرم دا
جس دن مینوں نظری آیا روپ انوپ صنم دا
7556
عشق شرم کد رہن اکٹھے ڈاڈھے دشمن آدی
پُچھو ونج زلیخا کولوں اوہ بھی سی شہزادی
7557
بیشرمی تھیں کہہ کے لبھسی اندر بیٹھی جرکھاں
لٹی بن کے کھٹی کھٹسیں پڑدے اندر مرکھاں
7558
سُن مائی ہن پڑدہ اوکھا پاڑ کولاّ پاٹا
بھلیاں بھلیاں عشق نچایاں ننگا کر کر جھاٹا
7559
دھےّ صبر تحمل کر کھاں تھم دلے دی واگے
صبر مراد پُچاندا جیونکر دُدھّ جمےّ سنگ جاگے

لفظالی:
ککرمی = بد نصیب ۔ ابھاگن ، نج جنے = اللہ کر کے نہ ای جمدی تے چنگا سی ، کویہے= کنے ۔بھیڑے، آندو = آندا ، اول ٹھگ لئی۔۔۔۔۔۔= اے نو سر باز ٹھگ توں مینوں پہلا ں مٹھی حلیم زبان نال ٹھگ لیااے، ہاہو=و گدے پانی دا سب توں ڈوہنگھا حصہ، مہیماں = مہماں مصیبتاں ، سُکھیاں = سُکھ چین دا جیون بیتاون والے، مواتا= مٹی دے تیل وچ بھِجا ککھ کان دا مُٹھا جہنوں اگ لاکے چتانوں لمبو لایاجاندا اے،کرد= کارد۔چھُری، سُلکنا= اگ تے پئی بوٹی دا سوں سوں کر کے پانی چھڈنا، پل جھل = پلک جھلک وچ ، سُول = تکھی پیڑ، اکھیں دی دھیری= اکھاں دی پُتلی قرۃ العین جس نال اکھ لوکاں دی تصویر اُتار دی اے،نہ وت= نہ پھر، آدی= مڈھ قدیم دے ، ددھ جمے سنگ جاگے= دُدھ جاگ نال ای جمدا اے،