ورقہ 404

7579
شارستان سنہری اندر ہویا چین سوایا
آمد آمد دا غُل اُٹھیا ایہ آیا کہ آیا
7580
لگی گرم اڈیک سجن دی نویوں نویں آوائی
درزی سد سواون جوڑے پریاں پئی توائی
7581
زیور ہار سنگار پوشاکاں شاہ پری انگ لایاں
پریاں کر سنگار خوشی دے منگل گاون آیاں
7582
شاہ پری دے چہرے اتے آیا رنگ گلابی
نرگس ہار کیتے مستانے کجلے نین شرابی
7583
عطر پھلیل ملایا وٹنا مہندی ہتھ لگائی
والو وال پُرتےّ موتی رونق ہوئی سوائی
7584
گئی گُماتی وانگ زلیخا پھیر جوانی آئی
کرسولھاں سنگار محمد یار طرف اکھ لائی
7585
اُچے محل چُبارے چڑھ چڑھ ویکھے راہ سجن دے
جیوں آخر رمضان نماشیں چڑھن لوڑاؤ چن دے
7586
دل وچ صبر قرار نہ آوے جاں جاں یار نہ دِسےّ
دور ہوئے تاں پھر کُجھ جردا عاشق کول نہ وِسےّ
7587
ڈیگر ویلے جے چڑھ بدل مغرب دینہ چھپاوے
روزے دار آرام نہ کردے تلخی تاول پاوے
7588
توڑے تیغ ہجر دی کولوں عاشق دا دل کُسدا
لیک اُڈیک سجن دی اندر بہت کلیجہ کھُسدا
7589
موتوں بری اُڈیک سجن دی جانن عاشق سارے
ساعت سال مثال محمد باجھ وصال پیارے
7590
آساں لاوے دل پر چاوے اکھیں نظر نہ آوے
تک تک راہ گئے پک دیدے آوے شک گُماوے
7591
نِیندر بُھکھ نہ یاد پری نوں پل پل اُٹھدی بہندی
سوندی سیج نہ لاندی پاسا آساونتی کہندی
7592
اے سجنا! تدھ منوں بھلایا تاں چرلایا ایتا
کھلی تکاں نت پندھ تساڈے کِت ول چائیوئی چیتا
7593
کوئی فجر کوئی سنجھ دسالے اکیّ سُن سُن کُوڑاں
اُبھڑ باہے اُٹھ اُٹھ ویکھاںجت ول دُھمن دھوڑاں
7594
سُمّ وجے یا گھوڑا ہنکے نکل جان تراہے
اُٹھ پُچھاں تاں آکھن اگوں ہور کوئی ایہ آہے
7595
جاں رل کے کوئی بندے بولن پئی بھلاوے کھاواں
اکھ جھمکاّں تے مڑتکاّں کتے نہ آواں جاواں
7596
کانگ اڈاواں اوسیاں پاواں پُچھدی پاہندے راہی
جو بولے سو آکھے آیا اج کل ڈیرہ شاہی
7597
جلدی آ پیارے مینوں ٹھنڈ پوے وچ سینے
عمراں وانگ دہاڑے لنگھدے پل پل مثل مہینے

لفظالی:
آمد آمد= تشریف آوری ہو گئی اے ، آوائی = آون بارے خبر یا افواہ ، توائی = کالھ، انگ لایاں = پہنیاں ، منگل گاونا= مبارکبادی یا خوشی دے گیت، نرگس ہار= نرگس وانگوں ، کجلے= سُر میلے ،پھلیل = خوشبودار پھلاں نال بنیا تیل ، وٹنا= اُبٹن ، پُرتے = پروئے ہوئے ، گماتی= گواتی، سولھاں سنگار=(١) وٹنا ملنا، (٢) اشنان غسل ۔(٣)سندر سوہنے کپڑے۔ (٤) سردے وال سنوارنا۔(٥) کجل سرما پانا،(٦) مانگ وچ سندھور بھرنا۔(٧) متھے تے بِندی ۔(٨) چہرے تے تل تتولہ بنانا ۔(٩) ہتھان پیراں تے مہندی۔(١٠) سریر تے خوشبولگانا، (١١)گہنے زیور پانا،(١٢) گل وچ ہار(١٣) پان دا بیڑا چبنا،(١٤)دنداں تے مِسّی لانا۔(١٥) پیراں تے مہاور ( لاکھ دی سُرخی) (١٦) بُلّھاں دنداں تے بیری لال رنگ لانا، نماشیں = شام ویلے، تلخی تاڑے پائے= بے چینی چھیتی تے کالھ پادیندی اے ، ساعت= گھڑی ۔ گھنٹہ، دیدے پک جانا= اکھاں پیڑکرنا،آ ساونتی = پر امید، گماوے= گواوے، سنجھ= شام، دسالے= دسے ۔ دس پائے، کُوڑاں= جھُوٹھاں ، اُبھڑباہے= کسے بھیڑے سفنے یا کھڑاک پاروں یک لخت پریشان ہوکے،