ورقہ 406

7617
وڈے وڈے عفریت بہادر کھلے تماشا تکدے
پر شیراں دی ہیبت ڈاڈھی نیڑے آء نہ سکدے
7618
ورج رہیاشاہپال بہادر سیف ملوکے تائیں
نال ببر دے نہ لڑ بیٹا ایہ نی سخت بلائیں
7619
تن تیرے وچ تران نہ اگلا قیدوں نکل آئیوں
پین لگوں اس آفت اُتے کس شامت نے چائیوں
7620
ہولیں ہولیں کرن مزاخاں ہور سپاہی جنگی
کم پیا تاں صرفہ کیتا ڈٹھی مردی چنگی
7621
جاں مردی دا ویلا آیا لگے منہ چھپاون
بیٹی دین اُتے دل ہویا گلیں شیر بناون
7622
سیف ملوک دلیر کھلوتا شاہپالے نوں کہندا
ثانی ہاراں تھیں مُکھ موڑاں شرم میرا کد رہندا
7623
توڑے ہاں میں لِسّا ماڑا تسیں نہیں کجھ جھکوّ
شیر میرے تک آون دیہو پھیر تماشا تکوّ
7624
گاجر وانگ کراں گا ٹکڑے جے چاہیا رب میرے
تسیّ تیغ پیوے گی لوہو اِلاں کھاسن بیرے
7625
نِسّر سر دی سار لئے گا سارسروہی والا
کھلاونگارے آجا شیرا جائیں نہ کر ٹالا
7626
توں بارے دا شیر مریلا آدم کھاون ہارا
میں بھی شیر جوان مصر دا شیراں اُپرّ بھارا
7627
گجاں مار ہلائیوس دھرتی شیر غضب نے چایا
وٹ دیہی کر جھٹ شتابی سٹ چلاون آیا
7628
باجھ ونگارے وَلین ناہیں شیر جنھاں دے ناویں
کھیت ونگارے کدے نہ ہارے مارے جاون بھاویں
7629
نال چلاکی مار پلاکی کر کے حملہ ہلاّ
آن پیا شاہزادے اُتےّ ڈِٹھیوس کھلا اِکلاّ
7630
نال مصیبت لاغر لِسّا توڑے سی شاہزادہ
پر اوہ جوہر وچ دیہی دے آہا کمے زیادہ
7631
شیراں باجھ نہ جھلیا جاندا شیراں سندا اگا
ثانی ہار برابر ہوئے گھول پِڑے وچ لگا
7632
جوش خروش کریندا آیا پنجے چا چا مارے
سیف ملوکے تُرت میانوں وکھ کیتا تلوارے
7633
سیف بہادر سیف ملوکے ایسی نال صفائی
سر شیرے دے آوندیاں ہیں اکوّ وار چلائی
7634
نعرہ مار لگایا کاری پھٹ ایسا تلواروں
متھے تھیں لے دنبے توڑی دل سَٹیا وچکاروں
7635
شیر مریلا آدم کھایا لشکر جس ڈرایا
اکسے ہتھوں سیف ملوکے خاکو نال رلایا

لفظالی:
ورجنا= منع کرنا ہٹکنا، تران= سکت ۔ طاقت ، شامت = بدبختی، چائیوں = تینوں چُکیا ٹنبیا ہویا اے، صرفہ= دریغ ۔ ہمدردی، ثانی ہار= اپنے ورگے برابر دے ، تسی= پیاسی۔ تریہائی، نِسر= گرجھ شکرے ورگا مردار کھاون ہار پنچھی، سار= لوہا، سروہی= نام تلوار جو شہر سروہہ وچ بندی آہی، ٹالا= کسے لحاظ ملاحظے پاروں کیتی رعائت، دہی وٹنا= حملے توں پہلاں پچھلے پاسے نوں سریر دا اکٹھیاں کرنا سُکڑنا تاں جو چھال مارن لگیاں شریر کھُلے، کھیت ونگارے= جنگی میدان وچ چیلنج کیتے ہوئے ،پلاکی مارنا= سوار ہوون لئی اُچھلنا ، اگا= مقابلہ۔ سامنا،گھول = کشتی، ہیں = ہی دا مقامی تلفظ، دُنبے= دُم، خاکو= خاک مٹی، آدم کھایا= آدم خور ۔جنہوں اک وار آدمی دے ماس دا سواد پے گیا ہووے،