ورقہ 408

7655
مردی کولوں رہندا جگ وچ مرداں سنداناواں
مردی کر دے مرد محمد دھن کہاون ماواں
7656
مہر افروزے باہوں پھڑیا سیف ملوک شزادہ
سر چمےّ منہ متھا چمےّ کرے پیار زیادہ
7657
مہر افروزے عذر کریندی سیف ملوکے اگے
اے بیٹا کد مٹدی جیہڑی قلم دُھرا ہوں وگے
7658
ایہ مصیبت قیدے والی تدھ پر لکھی آہی
پر ایہ غفلت ذمے میرے ہو گئی کوتاہی
7659
پھر بی لکھ شکرانہ پڑھیے خیری مُڑ گھر آیوں
جاگے بھاگ اساڈے بیٹا اکھیں رب وکھایوں
7660
سیف ملوک کہیا اے مائے پریاں دی سرکردی
کے دُکھاں دا صرفہ مینوں نہیں غموں جِند ڈردی
7661
جس دن قدم ارادت والا راہ طلب دی رکھیا
آبحیات پری دے عشقوں اِک گھُٹ بھر کے چکھیا
7662
ہر سختی ہر رنج مصیبت ظلمت قید قہاری
چاء لئی سر اُتے آپوں بھر دُکھاں دی کھاری
7663
سبھ قضیے سہل بندے نوں کوئی نہ مشکل دِسدے
اک وچھوڑے ظالم کولوں نین میرے بِھر پھسدے
7664
خرچی راہ عشق دے اندر طعنے رنج ملامت
ناہیں عشق محمدبخشا جاء آرام سلامت
7665
لطف عنایت رب دی اُتےّ آس آہی ہُن پکی
دیسی آپ مراداں توڑے سو سو سختی تکی
7666
مہر افروزے انگل پھڑ کے شاہزادہ سنگ کھڑیا
جا بدیع جمال پری دے محل چُباریں چڑھیا
7667
ونج ملیا محبوب پیارے روپ ڈٹھا دلبردا
حور بہشتی تھیں دس حصےّ روشن نور قمر دا
7668
سورج نال برابر رِسماں جھال نہ جھلی جاندی
اکھ پرت تکے جس پاسے پھٹ کلیجے لاندی
7669
چشمہ آبحیات سچے دا وات مٹھی دلبردی
سُرخ لباں یا قوتوں کھریاں یا اوہ کھنڈ مصر دی
7670
نازک قد چنبے دی ڈالی واہ واہ سرو لٹکدا
گل وچ زلفاں ناگ ایانے وس چڑھے جو تکدا
7671
ٹھوڈی سیؤ باغ بہشتی رنگی گوہڑے رنگے
ہنساں والی ٹور لٹکدی گردن مثل کلنگے
7672
یارو صفت پری دی ناہیں ہر جائی ہو سکدی
تازی تیز طبیعت والے حیرت اگوں ڈکدی
7673
گنگی ہوئی زبان قلم دی نالے قلم زبانی
خوف لگے مت جلوہ جالے کاغذ تے مسوانی

لفظالی:
مردی = مردانگی۔ بہادری، سندا= دا، دھن = شاباشے۔ بلے بلے ، عذر کرنا= معذرت کرنا، دُھراہوں = دھروں اللہ دے درباروں ،نانواں = نام ۔ شہرت، کوتاہی = کم وچ سُستی ، سرکردی= سردارنی، صرفہ = دریغ ۔ گریز، کھاری= ٹوکری، خرچی= راہ وچ خرچ کرن لئی نقد رقم یا خوراک، جاء = جگہ، توڑے= بھاویں ، رسماں= رشماں ۔ کرناں ، وات مٹھی= مُنہ دی چُمی، مصر دی کھنڈ= مصری، کھریاں = خالص ، سرو= اُچالما بوٹا،ناگ ایانے = انجانے ناگ جنہاں نوں پتہ نئیں کہ اوہ اپنے ویکھن والے نوں وی زہر چڑھا سکدے نیں ، مثل کلنگے= کلنگ وانگوں ۔ کونج ورگالم ڈھینگ پنچھی، ہرجائی=ہر انگ دی ۔ہرتھاں دی، تازی تیز طبیعت والے= شاعری دے تیز طبیعت والے گھوڑے نوں حیرانی اگوں ڈکدی اے ، قلم زبانی=تحریر دی قوت ۔ قوت بیان ، جالے = ساڑے،مِسوانی= دوات،