ورقہ 3

33
آدم تھیں لے اِس دم توڑی لاکھ ہوئے مرمٹیّ
صورت جُدا جُدا سبھس دی علم اوہدے وچ مٹی
34
وکھو وکھرے لیکھ سبھس دے ِلکھ چھڈ یوس ہکواری
جمّن مرن نہ گھُسّن دیندا ساعت ادھی ساری
35
ہکو فرش زمیں دا سارا ہِکو مِینہ تراوت
بُوٹے رُکھ زمیں پر جتنے سبھناں وچ تفاوت
36
سے ناڑیں اک پتراندر جو ڑ کئی وچ جوڑے
علم اوہدے وچ ککھ نہ بھُلا سبھ معلم بِن لوڑے
37
صنعت دا کجھ انت نہ لبھدا نظر کرو جس جائی
دھن اوہ قادر ِسرجنہارا جس سبھ چیز بنائی
38
جے ہک مچھر دا پر بھجے توڑے جو جگ لگے
ہر گز راس نہ ہوندا مُڑ کے جیونکر آہا اگے
39
اتنا کم نہیں کر سکدے دا نشمند سیانے
حکمت پاک حکیم سچے دی کون کوئی سبھ جانے
40
آپے دانا آپے بینا ہر کم کردا آپے
واحد لاشریک الٰہی صفتاں نال سہا پے
41
ربّ جبّار قہّار سُنیندا خوف بھلا اس بابوں
ہے ستّار غفّار ہمیشہ رحم امید جنابوں
42
بادشہاں تھیں بھیکھ منگاوے تخت بہاوے گھاہی
کجھ پرواہ نہیں گھر اُس دے دائم بے پرواہی
43
صُمٌ بُکمٌ رہن فرشتے کس طاقت دم مارے
در اُس دے پر عاجز ہو کے ڈھیندے بُزرگ سارے
44
ہرڈھٹھے نوں ہتھی دیندا بخشنہار خطایاں
دِتیوس سخن زباناں اندر سخناں وچ صفایاں
45
ہر در توں درکارن ہوندا جو اس در تھیں مُڑیا
اوسے دا اس شان ودھایا جو اس پاسے اُڑیا
46
بادشہاں دے شاہ اس اگے منہ ملدے وچ خاکاں
اوگنہار کہایا اوتھے سچیاں صافاں پاکاں
47
مغروراں نوں پکڑ نہ کردا اوسے وقت شتابی
معذوراں نوں چِکے ناہیں کر کے قہر خرابی
48
جے کر خفگی کرے اساں پر تک کے کماں برُیاں
بخشش کر کے مہریں آوے پھیر اوہدے در ہُرےاں
49
ماؤ پیؤ دی بے فرمانی جو بیٹا نِت کردا
فرزندی دا پیار نہ رہندا کہن کویں ایہ مردا
50
سجن بھین بھرا نہ ہوون راضی جس بھراؤں
گھر آئے داکرن نہ آدر کپّن اوہدیاں واؤں
51
دوست یار کسے دا ہک دن آدر بھاء نہ ہووے
پھر اوہ مُکھ دکھاندا ناہیں یاری تھیں ہتھ دھووے

لفظالی:
سبھس = ساریاں ۔گُھسنا= غلطی لگ جاونا۔کُراہے پے جاونا۔ویلا کُھنجا دینا ۔تفاوت = فرق۔ وکھرینواں ۔راس ہوونا = اصل حالت وچ ٹھیک درست ہوجانا ۔سیہاپے= پچھاتا جاندا اے ۔گھاہی = گھاہ کھوترن والا مزدور آدمی ۔صُمٌ بکمٌ = چپ چاپ۔ بولے گُنگے ۔ہتھی دینا = دستگیری کرنا مدد لئی ہتھ پھڑنا ۔اُڑیا = جُھکیا۔ گردن نوائیں ۔چِکنا = دروازے توں بھجا دینا۔ ڈھوئی نہ ملن دینا ۔ہُرنا = نیوان ول رِڑھ کے آونا ۔آدربھاء = عزت والا سلوک ۔ واؤ کپنا= ہوا نوں تلواراں مارنا ۔یاری تھیں ہتھ دھونا = دوستی ترک کردینا۔مِٹی= سمائی، توڑے = بھانویں ،جوجگ= سب جگ، جائی = تھاں تے، دھن اوہ = بلے بلے اوہدے ۔ آفرین ۔ مرحبا، اس بابوں = ایس بابت ۔ ایس دروازے توں ، آدر =عزت