ورقہ 413

7750
گنبد چھت سنہری سارے سر کڈھن اسمانوں
نقش نگار نہ گنتر جوگے آہے ودھ جہانوں
7751
صُفے صحن صفائی والے دھرتی سبھ سنہری
موتیں ہیرے فرش فیروزے جتھے بہے کچہری
7752
تخت سنہری لعلیں جڑیا سُچیاں ہیٹھ وچھایاں
قدماں ہیٹھ تمامی مجلس کر دی سیس نِمایاں
7753
شاہ شاہپال بہادر عادل بیٹھا تخت سُہایا
چوری دار کھلوتے جُھولن چھتر کوہاں وچ لایا
7754
چوٹی تاج مبارک والی چمکے نال اسماناں
ظِل الٰہی نظری آوے شوکت شان شہانا
7755
جاں ویکھے تلواری ولوںکردا ذرہ ذرہ
ذرے نوں اک نظر کرم تھیں سورج کرے مقرہ
7756
مُہر مبارک ہتھ انگوٹھی نبی سلیماںؑ والی
مشرق مغرب حکم چلیندا تیک جنوب شمالی
7757
جاں گھوڑے پر کرے سواری پہن سبھو سمیانا
اسماناں وچ پئے تزلزل تک کے زور شہانا
7758
دشمن دا دل دائم زخمی ڈر کے اس دے تیروں
سُنبا تیر شہانے والا قلم سِدھی تقدیروں
7759
جاں اوہ زور دیہی دا لاوے مارے ہتھ اسماناں
کھچ ملاوے نال زمیں دے دھن شاہپال جوانا!
7760
سبھ سپاہ بہادر جنگی وانگ مریخ سپاہی
سورج جھنڈا پکڑ شہانہ ہوئے اگیرے راہی
7761
سیف ملوکے نے جد ڈٹھی عظمت شوکت بھاری
شاہپالے دا جاہ جلالت فوج بے انت شماری
7762
ہو رہیا حیران شہزادہ ویکھ تجمل شاہی
نال عظمت تے کبریائی کردا یاد الٰہی
7763
توں بے انت سچے رب سائنیا دھن خدائی تیری
مُول کسے نے انت نہ پایا ایڈ لوکائی تیری
7764
باپ میرا بھی بادشہاں وچ عالی شان کہاندا
جو کجھ ایتھے نظری آیا اوہ پسنگ ایہناں دا
7765
ڈٹھیوس تخت بلند سُہایا لاکھاں نقش نگاراں
جڑے جواہر قیمت والے لعل بلن جیؤں ناراں
7766
ہور زمرّد خاص یمانی تے یاقوت رمانی
دُر یتیم اتے کئی گوہر شب چراغ نورانی
7767
گِرد بگرد تخت دے لٹکن جھانجر ہار پروئے
سوُرج سندی رِشم نہ لگدی مول اوہناں دی لوئے
7768
ست سے کرسی ہور سنہری سجے پاس ٹکائی
پنج سے اوہو جیہی کھبے اک تھیں اک سوائی

لفظالی:
سر کڈھن اسمانوں = اسمان توں وی اُچے، نہ گنتر جوگے= ناقابل شمار، صُفے = کوٹھریاں اگے سانجھا دا لان، فیروزے= نیلے پتھر، سُچیاں = خالص ریشمی ، وچھایاں = وچھونے تے وچھاون والا کوئی کپڑا۔ تلایاں ، سیس نمایاں = سر جھکا ون دی رسم ، سُہایا= سجیا ،چَوری دار= مور چھل نال بادشاہ دے چہرے تون مکھیاں جھلن والا، ظل الٰہی = اللہ تعالےٰ دا پرچھانواں ، مقرہ = لازماً ۔ یقینا ، سمیانا= ساز تے سامان، سُنبا= لوہے د ی چادر نوں چھیک کرن والا ہتھیار، سنبا تیر۔۔۔۔۔۔= بادشاہ دے تیر دی انی تے تقدیر دی قلم نوںچھیک مارد یندی اے، دیہی = سریر ، وانگ مریخ ۔۔۔۔۔۔ = مریخ نوں اسمان دا جلاد آکھدے نیں ایہدے سارے سپاہی مریخ وانگوں قاتل جلاد نیں ، تجمل = رعب داب۔ شان شوکت، دھن = بلے بلے ۔ ساڈی عقل فہم توں اُچیری،مُول = مڈھلا راز کنہ، دریتیم= نویکلے۔ بے مثل، گوہر شب چراغ= انھیری رات وچ چانن کر دین والے قیمتی موتی ،نہ لگدی = لگا نہیں کھاندی ۔ مقابلہ نہیں کر دی ، لوئے=روشنی وچ،پاس= پاسے ،