ورقہ 417

7826
ملکہ بدرہ ماں اوہناں دی سنے قبیلے بالے
سراندیپ شہر دا والی سدیا شاہ شاہپالے
7827
ہور حکومت واسط والا تاج ملوک شزادہ
ایلچی بھیج منگائے سارے کر کے چاہ زیادہ
7828
صاعد ول روانہ کیتے دے کے خط رسولاں
دیواں چالیاندا اوہ بھی وانگ سجن مقبولاں
7829
صاعد تے شاہزادہ دوئے یار ملے گل لگ کے
پیراں تیک گئے سن نالے نیر اکھاں دے وگ کے
7830
شکر بجا لیاندا رب دا بیٹھے کر خوشحالی
جیؤندیاں جس یار ملائے دھن اساڈا والی
7831
قلزم دے دریاوے والا ہاشم شاہ سدایا
سنے قبیلے تے فرزنداں پریاں نال لیایا
7832
میر وزیر آہے جو خاصے سبھ شاہاں سنگ آئے
باغ ارم وچ میل اکٹھا وکھ وکھ جھنڈے لائے
7833
سیف ملوکے دے دل خوشیاں تک تک کاج سُہایا
اک تھیں چارہو یا شاہزادہ رب ایہ روز وکھایا
7834
اک دلگیری اندر و اندر گھاء کلیجے کر دی
مائی بابل شادی تکدے سنگت ہور مصر دی
7835
ساک قبیلے بھینا بھائی ہانی یار پیارے
سہرے گانے کاج اجیہا تک ہوندے خوش سارے
7836
سیف ملوک دلیل گذاری سمجھ لئی شاہپالے
کہندا اے شہزادہ دل تھیں کڈھیں فکر مِحالے
7837
ماں پیؤ یار مصر دے تینوں یاد پئے اس ویلے
دُور نہیں کجھ صاحب اگے جے چاہے تاں میلے
7838
سیف ملوکے کہیا حضرت شےشہ ہے ول تیرا
کے حاجت جے موہوں آکھاں جانے مطلب میرا
7839
مائی نوں فرماون لگا شاہ شاہپال بہادر
خواہش میری ما پیؤ اس دے ہوون ایتھے حاضر
7840
شاہزادے دے بھیناں بھائی وطنی یار پیارے
اس مجلس وچ حاضر ہوون ساک قبیلے سارے
7841
مائی اس مصلاحت تائیں بہت پسند لیائی
شاہپالے نوں آکھن لگی نیک ایہو گل آہی
7842
شاہزادے تھیں پچھن لگے دس صلاح پیارے
خواہش ساڈی ماں پیو تیرے آون بنے سنگارے
7843
سہرے گانے شادی تیری ویکھ بہوں خوش ہوون
کڑماں چاری ساڈی ویکھن کاجے وچ کھلوون
7844
شاہزادے فرمایا اگوں سن حضرت سلطانا
ماپے میرے چاکر تیرے تینوں سبھ خصمانہ

لفظالی:
سنے قبیلے بالے= پورا ٹبر سنے بال بچے، رسولاں = ایلچیاں نوں ، دھن = بڑی سلاہناجوگا، اکھاں دے نیر = اتھرو ، خوشحالی کرنا= خوشی دے مُوڈ وچ ہونا، سُہایا= سوہنا کیتا گیا اے، گھائ= گھاؤ۔ زخم ، سنگت= مجلس ۔ دوستاں دی محفل ، ہانی = ہم عمر، بہوں = بہت زیادہ، دلیل گذاری= دل وچ خیال لیاندا ، صاحب = مالک اللہ تعالیٰ، محالے = دشمنی دھوکھا، مصلاحت= صلاح مشورہ، نیک = ٹھیک ، کاجے = کاج ۔ شادی دیاں ساریاں رسماں سنے نکاح پھیرے، کُڑماں چاری= کڑماں ولوں کیتی گئی سیواتے خاطر تواضع ، خصمانہ= مالکاں خصماں والی ذمہ داری،جاتے=جاتا اے۔جان سمجھ لیا جے،
مِحال= دُشمنی دھوکھا