ورقہ 435

8145
سرو بانو تے مہر افروزے کھڑیا نال شہزادہ
خدمت گار غلام چوپھیرے فوج امراء زیادہ
8146
اگے پچھے سندر پریاں جوبن جھِل مِل کردا
سورج ہار مریندا رسماں سُچا بانا زر دا
8147
چھوکریاں تے گولے سوہنے چودھیں دے چن سارے
پھرے اُڈار اُڈار قطاراں اِک تھیں اِک سنگارے
8148
کوتل گھوڑے نذراں کارن جو آندے شہزادے
ڈر ڈر پیر زمیں تے رکھن فیلاں کرن پیادے
8149
لشکر نال شہزادے اندر سندر صورت پریاں
سالڑیاں سنگ سوہلے گھوڑی گاون ٹھنڈیاں ٹھریاں
8150
چاندی ہار عماری چِٹّی چنن چِیر بنائی
سونے موتیں نال جڑاؤ نقشاں خوب سُہائی
8151
اوس اندر شہزادہ بیٹھا نال نقیب پکاراں
آیا ملن پیؤ دی خاطر نہ کجھ حد سنگاراں
8152
بابل عزت میری ویکھے بہت ہووس خوشحالی
جاں ملیےئ تاں بھُلےّ اس نوں پِیڑ وچھوڑے والی
8153
کرّاں فرّاں نال شہزادہ شوکت شان سوایا
عاصم شاہ تے صالح تائیں دُوروں نظریں آیا
8154
مشتاقاں نوں صبر نہ رہیا اُٹھ ٹرے اس طرفے
ویکھ شہزادہ ہویا پیادہ پڑھ ادبے دے حرفے
8155
سیف ملوک پیو نوں ملیا پَیر چُمیندا پھڑکے
دھوون ہوئے قدم مبارک ہنجو پانی جھڑکے
8156
بابل نے پھڑ سینے لایا ہنجو بھر بھر رُنےّ
سچے رب ملائے مُڑکے سجنّ چِریں وُچھُنےّ
8157
ٹھنڈ کلیجے نور اکھیں وچ جند پئی وچ دیہی
ملیاں یاد نہ رہیُوس مُولے رنج جدائی سہی
8158
جِت ول ویکھے باغ بہاراں ہویا چین ہزاراں
لگا انگ خلیل ولی دا چخوں ہویاں گلزاراں
8159
اسماعیل دتا قربانی ثابت نظریں آیا
یعقوبے نوں یوسف ملیا غم الَم بھلایا
8160
کاری زخم برابر ہوئے داغ نہ رہیا باقی
مِل مِل ہک ہویا ہک جُثہّ لاہے برم فراقی
8161
جامے وچ نہ میون جانیں ترٹ گیاں سبھ تنیاں
درد خوشی رت پانی رلیاں جھڑیاں ہنجوں گھنیاں
8162
جو جگ جنّت نظریں آیا کھُل گئے سبھ پڑدے
لگی لؤ محمدبخشا تیکر لہندے چڑھدے
8163
پھیر شہزادہ ستریں آیا اِذن پیو تھیں لے کے
درد ستائی مائی تائیں ملیا پَیریں پے کے

لفظالی:
جھل مل کرنا= چمک دمک دکھانا، سوج ہار= سورج وانگوں ، رشماں مارنا=کر نا ں سٹنا،بانا=لباس،زردا=زربفت دے کپڑے دا،اڈاراڈار=ڈاراں بنا کے،کوتل=نمائشی گھو ڑے جنہا ں نو ں صر ف شا ہی جلو س والے دن وی لگامو ںپھڑکے اوہنا ں د ے اگے ٹر یاجا ندااے اہنا ںتے سواری نہیں کیتی جاندی ،ٹھنڈ یا ں ٹھریاں=او ہنا ں دا من ٹھر یا اے تے کلیجے ٹھنڈاے ، فیلا ں کرن پیا دے =ہا تھیا ں دی چا ل نو ں پید لا ں و ا نگو ں کر دیندے نیں،سُہلے=تعر یفی گیت،عماری=ہاتھی تے کسی ہو دج،سُہا ئی =سجا کے سو ہنی بنائی ،نقیب=بادشا ہ دی آمد دا خطا بات سنے ا علان کر ن والایا ملا قا تیا ں دی اطلا ع دین والا ملازم ، خوشحالی= Happy mood، کراں فراں= ناز نزاکت شا ن شو کت ،پیا دہ =پید ل سپا ہی ،چر یں وچھنےّ= چراں دے وچھڑے ہوئے، ملیاں = ملن مگروں ، دھوون ہوئے = دھوتے گئے، لگا انگ۔۔۔۔۔۔=حضرت ابراہیم خلیل اللہ دے جسم دا کوئی حصہ اگ نال چھوہ گیا تاں اگ دے ڈھیر توں گلزاراں بن گئیاں ، جامے وچ نہ میون=خوشی پاروں کپڑیاں وچ نہ سماون سریر دے پھُلن نال تنیاں ٹٹ سکدیاں نیں ،ثابت نظریں آیا= اللہ تعالیٰ نوں نظر آیا کہ حضرت ابرہیم اپنے ارادے وچ ثابت قدم نیں ،