ورقہ 25

433
اندر خالی تے منہ کالا طبلہ چم کچے دا
پکے بول سناندا پاندا جاں سِر ہتھ سچے دا
434
اتنی رمز پچھانوں یارو بہت کہاں کے گلاں
میں کرئیوں ہتھ واگ بلوچے جدھر چلاوے چلاں

قصّہ پڑھن لِکھن تے سُنن والیاں اگے پردہ پوشی لئی ترلا

435
دانشمندو سنو تمامی عرض فقیر کریندا
آپو چنگا جے کوئی ہووے ہر نوں بھلا تکیندا
436
تک تک عیب نہ کردے واندے چنگے لوک کداہیں
نکتہ چینی فتنہ دوزی بھلیاں دا کم ناہیں
437
عیبوں پاک خدا وند آپوں کون کسے نوں آکھے
کاہنوں گل کسے دی کرنی میں بھی شاعر بھاکھے
438
میرے نالوں ہر کوئی بہتر مہیں نیچ ایانا
تھوڑا بہتا شعر سخن دا گھاٹا وادھا جاناں
439
جتھے جتھے گھاٹا دادھا جے میں انگل دھردا
احمد یار مصنف وانگر تاں کوئی معلم کردا
440
تھوڑی بہتی تہمت کولوں کون کوئی بچ رہندا
پر میں آپوں اوگن ہارا دوسریاں نہیں کہندا
441
پڑدہ پوشی کم فقر دا میں طالب فقراواں
عیب کسے دے پھول نہ سکاں ہر ہک تھیں شرماواں
442
جس نوں عشق کسے دا ہووے تس دے عیب نہ دسدے
سخناں دے جو عاشق بندے عیب نہ ڈھونڈن اس دے
443
کرم کرو تے عیب چھپاؤ پڑھو سنبھالا کر کے
ڈوہنگی نظرے مڑ مڑ سمجھو لنگھ نہ جاؤ ترکے
444
نہ شیخی وڈیائی کوئی جھول اڈی کُجھ پاؤ
جے کوئی سہو خطائی ہووے بخشو تے بخشاؤ
445
میں بھُلّا تے تسیں نہ بھُلّو سمجھ بناؤ معنے
چلدے گھوڑے نوں مت مارو چابک مہنے طعنے
446
سنیا میں جد حشر دہاڑے نکا لیکھا پڑسی
بُریاں نوں رب نیکاں پچھے بخش جنت وچ کھڑسی
447
سخناں وچ تسیں بھی جے کر ویکھو سخن اولاّ
خُلق خدائی کر کے کجوّ گھت شرم دا پلاّ
448
سیکڑیاں تھیں جے ہک آوے بیت پسند تسانوں
اوس ہک چنگے پچھے بخشو سارے مند اسانوں
449
شعر میرے اس ملک اپنے وچ مول نہ پاندے قیمت
دُور دراڈے جس نوں لبھن جانے بہت غنیمت

لفظالی :
پکے بول = سرتال سیتی ۔کریوں = اوٹھ ۔واندے = ظاہر ،فتنہ دوزی = نویں رٹے پواڑے پیدا کرن دا کم ۔بھاکھے = جیہدے ڈِھڈھ وچ گل نہ پچے۔ شعر آکھن تے مجبور ۔احمد یار = ٹ ک شخصیتاں ۔طالب = مرید۔چاہوان ۔سنبھالا = احتیاط ۔ترکے لنگھنا = اوپری سرسری نظر نال پڑھنا ۔ جھول=جھولی ۔سہو = اتفاقیہ غلطی جو کسے بد نیتی تے نہ کھلوتی ہووے ۔نکا لیکھا = ٹ ک ق م سورۃ آیت ۔ جیدے وچ مثقال تے ذرے دے لیکھے دا ذکر اے ۔اولا = کولّا۔ عیب دار ۔خُلق خدائی = خدا دی چنگی عادت ستّاری توں کم لوؤ۔ مند = چنگ دا الٹ ۔ عیب کجی ۔ُمُلک = آبائی علاقے دی جان پچھان والی جُوہ۔ ٹ ک کھڑی مُلک ص نمبر30، آپو= خُود،