ورقہ 447

8354
ہتھ وچ پھڑ تلوار شزادہ نال ایہناں دے ٹُریا
ٹرُی آوے توں ٹُری آ لالا پلا پھڑآ ہُریا!
8355
چَپےّ چَپّے ہووے سلامی گِن گِن پیر پُٹاون
اللہ بیلی دے سر چھٹیاں خوشیاں نال جھُلاون
8356
سوڑی گلی گھنے وچ ٹوئے ڈھہ ڈھہ پین نروئے
سنبھل پیرٹکائیں بنیا کئی تماشے ہوئے
8357
جس بنے کوہ قاف لتاڑے ندیاں جنگل بیلے
اوس بنّے دا صاحب راکھا کیوں جھڑسی اِس ویلے
8358
ہمت نال ہوون جس سادھے سفر محبت والے
تاں اس گلیوں سٹ نہ کھاندا لنگھے نال سنبھالے
8359
نہ ڈروے توں نہ ڈر لالا روشن ہویا انہیرا
ٹر آ وے توں ٹر آ بنّیا! ایہ اگے گھر تیرا
8360
ہولیں ہولیں آ مہرا جا خوشےاں نال مراداں
اسیں بھی تک لئے اج تینوں سہجاں نال صواداں
8361
ہولیں ہولیں ٹردا بناّ ساہورڑے گھر وڑیا
سالی نے پھڑ پیر شتابی گھُٹ انگوٹھا کڑیا
8362
جیبوں کڈھ شتابی دتا جو کجھ منگیا سالی
خاص محل اندر جا وڑیا کردا پھر خوشحالی
8363
رج رج چج کریندا جاندا سالڑیاں جو دسّن
دور ہویا غم درد ہجر دا خوشیاں من وچ وسن
8364
گھُنگھٹ اندر بوہٹی ڈٹھی سیجے چاڑھ نہ سویا
جاگدیاں سبھ رات گزاری وقت فجر دا ہویا
8365
سیف ملوک مہراج بنانا کم آہا مرداواں
شاہ پری دا بوہٹی بننا نہ میں کھول سناواں
8366
کے مجال اساڈی اوتھے ستر گھنے سلطانی
پڑدے دی اوہ بات محمد دسے کون زبانی
8367
عاشق تے معشوق سِکندے کِیویں کرو اُتاول
ہوئے نکاح متے ہتھ آون مینوں بھی تِل چاول
8368
گھنی امید محمدبخشا کال ونجے محتاجوں
تِل چاول تے دان گھنیرے ملن شہانے کاجوں
8369
سیف ملوکا عرض کریندا خدمتگار مصنف
کاج تیرے پر کھاندا رہیا گِھن ادھار مُصنّف
8370
رب تیرا ہن کاج رچایا لدّھے دان تماماں
میں بھی تاج محبت منگاں خلعت وانگ غلاماں
8371
برس ہویا میں صدا لگایاں اج دن دان منگن دا
جھولی اڈ اگیرے ہویوس ناہیں وقت سنگن دا
8372
دیسی دان محمدبخشا جاں داتے ہتھ چڑھیا
عقد نکاح مراد اوہناں دی تک لے اوّل اڑیا

لفظالی:
پلّا = لاڑے دے دوپٹے دا لڑ، ہُرنا= ہولی ہولی تھلے اُترنا ۔ تھلے نوں رِڑھنا، سوڑی= گھٹ چوڑی ، گِن گِن پیر پٹاون= لاڑے نوں ہولی ہولی ٹرن واسطے آکھیا جاندا اے کیونکہ اوہدے مگرمگر لاڑی نے وی ہولی ہولی ٹرنا ہوندا اے، نروئے = صحت مند، جھُلاون= چھٹیاں اُتے اُتے جھلیاں جاندیاں نیں ماریاں نہیں جاندیاں ، سادھنا= نبیڑنا۔ مکمل ۔ سر انجام دینا، سنبھالے= احتیاط ۔لالا= بھراوا، مہراجا= اے مہاراج ۔ وے لاڑیا، خوشحالی= چنگے موڈدیاں حرکتاں ۔ خوش فعلیاں ، گھت انگوٹھا کڑیا= ساہور ے گھر وڑن لگیاں وڈی سالی اپنے ہتھ دا انگھوٹھا اوہدے پیراں دے انگوٹھے تے نالدی انگلی وچکار زبردستی پا دیندی اے تے اپنے انگوٹھے نوں زور نال دبی رکھدی اے تاں جو لاڑاٹرنوں رک جاوے تے لاگ دے کے لنگھے ،سہجاںنال صواداں= نیچرل جوڑیاں نوں ای پسندمنظور کیتا جاندا اے ۔ص ۔ صحےح تے منظور دی علامت سی، چج = طریقہ سلیقہ ، گھنے ستر= چوکھے سخت پردے،سِکندے= ملن نوں تڑپ رہے نیں ، اُتاول= چھیتی کالھی، اگیرے ہوئیوس= میں اگانہہ ہویاں ہاں ۔ جھولی اڈ= دامن پھیلا کر، سنگنا = جھجکنا۔ شرم کھانا،سہج= اک دوجے جوگا ، قدرتی ساتھی۔ اکو خو خصلت والا