ورقہ 449

8392
عاشق تے معشوق پیارے چڑھ سیجے رل سُتےّ
اوّل آب حیات پیالے دھرے لباں دے اُتے
8393
لے بوسے دل کوسے ہوئے تاء محبت کیتا
جامہ جی حرص دی سوزن میل طریزاں سیتا
8394
چاندی دی سلاک شزادہ باسنیوں کڈھ باہر
رنگ رنگیلی ڈبی گھتے مُڑ مُڑ کردا ظاہر
8395
لبھ پیا اَن بِدھا موتی سُچاّ ذرہ نہ ولیا
فولادی کر تیز سُپاری سیف ملوکے سَلّیا
8396
حرص ہوا کھلائی زوری میٹی کلی رویلوں
کرکر جتن پھُلےّ وچ پُہتا موتی صاف تریلوں
8397
تنگ میدان کمیت چلایا سیف ملوک شزادے
اوڑک تھک کے لنگا ہویا پھیرے پا زیادے
8398
عجب بہار حسن دی اندر سیر شہزادے کیتا
لذت نال ہویا مستانہ پُچھ نہیں گل میتا
8399
کیتا وضو شہزادہ نہاتا تتّا پانی کرکے
نفل دوگانہ پڑھ شکرانہ سُتاّ نیندر بھرکے
8400
ویہاں برساں دے ترہائے سیف ملوکے تائیں
لَدھّا شربت صاف وصل دا ہویاں ردّ بلائیں
8401
چِھک اُڈیک کٹی کوئی مدّت عشق پریت نہ ہاری
اوڑک دل دی آس پُچائی فضل ہویا سرکاری
8402
راتیں دہاں اکٹھے رہندے نہ کوئی فکر نہ جھورا
اوہ اس دی ایہ اس دا ہویا وتھ نہ رہیآ بھورا
8403
بیت الوصل اندر دن راتیں مانن عیش اندر دی
سبھ مراداں دتیاں اس نے آس آہی جس دردی
8404
مدّت دے ترہائے لدھا چشمہ حوض کوثر دا
حاصل ہویا شراب طہورانشیاں دے گھُٹ بھردا
8405
سینہ شکم صبونی حلوا جنت دا فالودہ
مارے ہتھ گھُٹے وچ پنجے ہوندا دلوں اسودہ
8406
جاں اوہ لقمہ مِٹھا چکھیؤس ایسی لذّت آئی
لذّت نال کٹی کوئی ساعت ہوش نہ رہیؤس جائی
8407
ڈٹھیؤس گرم بازار حُسن دا بہتا روپ سُہایا
باغ بہشتوں پھل عجائب انت حساب نہ آیا
8408
بو اوہدی تھیں جگ معطر درد منداں سُکھ دائم
جس اوہ پھل سرے پر دھریا پائیوس تاج مدائم
8409
پائی صحبت سنگ محبت جس بلبل اس گْل دی
مال متاع دو عالم سندی نہیں گھڑی دے مُل دی
8410
اک دم فارغ اپنے آپوں نالے غیر رقیبوں
رل مل بہنا نال سجن دے گل سنن اس جیبھوں

لفظالی:
اوّل آب حیات پیالے= پہلاں اوہناں دوہاں نے اک دوجے دے بُل چُمے، کوسے = قدرتی طورتے جھلن جنے گرم، جامہ جی۔۔۔۔۔۔= حرص دی سوئی نے دل دا کپڑا چھوٹیاں چھوٹیاں کتراں نوں جوڑ کے سیتا ، چاندی دی سلاک= لِنگ، باسنی= بانسلی ۔ وانسلی ۔ روپے رکھن والی تھیلی جو لک دوالے بنھی جاندی سی ، سلاک= سُلاخ، ان بدھا موتی= دُرنا سُفتہ۔ غیر مدخولہ۔ کنج کنواری بالغ لڑکی، رنگ رنگیلی ڈبی= یُونی ، ذرہ نہ ولیا= ذرہ وی ولا نہیں ماریا سگوں سدھا ای مطلب دے موتی تائےں اپڑ گیا، سپارُو =سپاری۔ حُشفہ ، سلیا= پھٹڑکیتا۔ جے کوئی کِل یا تیر ماس وچ وڑ کے وڑن والے راہوں ای واپس نکل آوے تا انج بنے زخم نوں سل آکھیا جاندا اے سُل عام طور تے لوکاں نوں نظر نیں آوندا،حرص ہوا کھلاری زوری۔۔۔۔۔۔= محبت دی ہوا (خواہش) نے رویل دی بند کلی نوں زور نال کھڑا دتا، کر کر جتن= پوری کوشش کر کے، موتی= بیرج۔ بِند۔ منی دا قطرہ، کمیت= سیاہی دی جھلک والا لال لاکھا گھوڑا، سُہایا = سوہنا لگا، گھڑی= وصل دی گھڑی، جگ= کل عالم ، ہوش جائی نہ رہنا= ہوش ٹکانے سرنہ رہنا، اسودہ =سُکھیا، بیت الوصل= اکا تنہائی والا پرائیوٹ کمرہ ، شراب طہور= پاک شربت