ورقہ 451

8430
جے سر تیری جھولی پاواں جان کراں قربانی
اج حضور تیرے مر ونجاں چھڈ عشرت زندگانی
8431
تاں اس تہمت تھیں چھُٹ جاوان بھلی میرے حق ایہا
جے آکھیں تاں ایہا کرساں چور تیرے دل کہیا
8432
حسن تیرے دا کوئی نہ ثانی جے میں تیں تھیں ہٹکے
اس دے نال پریت لگاساں وٹ وٹساں دُر سٹ کے
8433
ہیرا ہرن ہویا دل میرا زلف تیری دی مشکوں
چائیوس نظر اچیری چریوں کیاہریوںکیا خشکوں
8434
غیروں بند ہویاں ایہ اکھیں تدھ بن ہور نہ تکّن
دیوا چھوڑ پتنگ نہ جاندے جے سو چاند چمکّن
8435
ادنیٰ روپ پتنگاں ڈٹھا اعلیٰ ول نہ جاندے
اعلیٰ لدھا جیہناں محمد کد ادنیٰ دل لاندے
8436
سُنے بدیع جمال پری نے سچّے سخن پریتوں
عاشق نوں مڑ دسن لگی سچ مرادوں نیتوں
8437
اے سجنا! تدھ باجھوں مینوں کو یو نظر نہ آوے
جت ول ویکھاں جلوہ تیرا ہر ہر تھاں سُہاوے
8438
جس دِن داتوں نظری آئیوں بوء نہ رہیا میری
ایدھر اودھر تو ہیں توہیں پھری دھروہی تیری
8439
سنگ سہیلی بھیناں بھائی ماں پیؤ ساک قبیلہ
گھر در حرص وطن دی بھُلی رہیؤں یاد رنگیلا
8440
جھڑکاں سہساں مر مر ڈھہساں چھڈساں نہ لڑ تیرا
توڑے توں لکھ ہور سہیڑیں اک تو ہیں شوہ میرا
8441
لُوں لوُں وچ محبت تیری شالہ ہوئے نہ بیہی
دل تو ہیں جند جانی توہیں تیری ہے سبھ دیہی
8442
نہ کوئی فکر وچھوڑے باجھوں نہ کوئی رنج سفر دی
نہ کوئی چاہ مراد تیرے بن نہ کوئی طلب اندر دی
8443
تدھ بن باغ بہشت ارم دی خواہش مول نہ کر دی
تیرے سنگ محمد بخشا دوزخ تھیں گھٹ ڈردی
8444
سیج خوشی دی ستے عاشق کرن دعائیں باتاں
پل پل دے دن ہوون شالہ برس دہاں دیاں راتاں
8445
چھُریاں دے منہ آون کیویں سارے جان حلالے
ڈھولی تے گھڑیالی بانگا ککڑ بانگاں والے
8446
درد فراق اندر کئی راتیں لمیاں لمیاں کٹیاں
جاں ہن وار وصل دی آئی گھڑی گھڑی تھیں گھٹیاں
8447
درداں نال دعا منیندی خوشیاں وچ کٹیہرے
ایہ دعا قبول نہ ہوئی بولے مُرغ سویرے
8448
شاہزادہ اُٹھ نہاتا دھوتا جُثے جامے پاکی
محلاں وچوں باہر آیا پہن ہتھیار پوشاکی

لفظالی:
چور تیرے دل کیہا= تیرے دل وچ کیہ غلط فہمی یا شک اے، جے = کہ جیہڑا ، ہٹکے = روکے، وٹ وٹساں دُرسٹ کے= موتی سُٹ کے اوہدے بدلے پتھر وٹے لے رہیا ہوواں گا، چرا= چرن جوگا گھاہ بوٹ چراگاہ۔ چراند، ہیرا ہرن= ٹ ک تفصیلاں، مشکوں = خوشبوتو ں ، چائیوس نظر اُچیری۔۔۔۔۔۔= اوہنے چریوں نظر بالا تر کر لئی اے بھانویں چری ہری ہووے یاسُکی ہر قسم دے دنیاوی فائدیاں توں بالا تر اے بھاویں معمولی ہوون یا غیر معمولی ، پریتوں = محبت توں ۔ حضرت عشق نوں ، سہاوے = سوہنا لگے ، بو= خودی تکبر۔ میں ، پھری دھر وہی تیری= لوک تیرے کولوں پناہ منگ رہے نیں پر دہائی پئی ہوئی اے، شالہ ہووے نہ بیہی= اللہ کر کے ہمیشہ تازی رہے، مول = ہر گز، حلالے جان= حلال ہو جاون، کیویں = کسے طرحاں ، ڈھولی =ڈھول مارن والے، درداں نال دعا منیندی = دُعا تاں ای منی جاندی اے جے درد بھری تے پُر خلوص ہووے،گھڑیالی= گھڑیال وجا کے وقت دا اعلان کرن والے، بانگا=مؤذن، کٹہرے= کچہری دے کٹہرے وچ وی بری ہوون دی خوشی مل جاندی اے،کویو=کوئی وی،