ورقہ 453

8468
سرو بانو ایہ گلاں کر کے پرت گھراں نوں آئی
آن بدیع جمال پری نوں ایہ صلاح سنائی
8469
سَدیا ترت بدیع جمالے بدرہ خاتوں تائیں
گوشے بیٹھ پچھیندی اس تھیں سچو سچ سنائیں
8470
میں تیرے پر حرص گھنیری جانوں دلوں سہیلی
تینوں درد افسوس نہ لگدا ٹرئیوس میں اکیلی
8471
میں تیرے بن کیونکر رہساں توں میرے بِن کیویں
نال میرے توں چل سہیلی جیونکر جانے تیویں
8472
بدرہ کہندی سن توں بھینے درد افسوس نہ تھوڑے
کے کراں کجھ وس نہ چلدا پیندے سول مروڑے
8473
باجھ سبب نہ جاون چنگا جے گئیوس اک واری
دو دن کٹ گھراں نوں مُڑساں ہتھوں ہوگ قہاری
8474
پے چلیاں ہُن وتھاں بھیناں توںکِتھے میں کِتھے
کیونکر شہد محمد بخشا پھیر ملے سنگ سِتھےّ
8475
سر اندیپ اندر میں وسساں تُدھ مصر وچ رہنا
ایڈ جدائی رب سہائی کد اساں رل بہنا
8476
اگے میل اساڈا آہا ہوندا پاء مہینہ
گھڑیاں تے دن گِندے رہندے سِکدا رہندا سینہ
8477
ست دن پھیر خوشی دے لنگھدے سنگ سنگاں نوںملدے
جاں توں گھر نوں ٹردی ہیسیں چین تُرٹدے دِل دے
8478
میں اڈار تیری تھیں ترٹی روساں وانگ کُلنگاں
لکھی سی تقدیر محمد پیا وچھوڑا سنگاں
8479
دساں دناں دی وتھ وچ آہا بھجدا زور صبر دا
رب دا دتا کون نہ جھلےّ پیا فراق عُمر دا
8480
تساں اساں ہن اللہ بیلی سُکھ دیئی رب گھردا
ہوئے نصیب محمد بخشا بھاگ سُہاگ اس در دا
8481
سیف ملوک تساں ور پایا پیسوجا وچ عیشاں
مینوں منوں بھلائیں ناہیں رکھیں یاد ہمیشاں
8482
ہور تساں کجھیاد نہ رہی کنت جدوں گل لاسی
میتھوں داغ وچھوڑے والا مُول نہ دھوتا جاسی
8483
خیر تسیں سُکھ وسو شالہ خوشیاں نال مراداں
کرے سبب ملاپ میرے دا رب اگے فریاداں
8484
پھیر بدیع جمالے کہیا جے منسیں فرمایا
اک دلیل میرے دِل آئی رب سبب بنایا
8485
گل اساڈی موڑیں ناہیں پاویں قدر سخن دا
تاں میں تینوں آکھ سناواں نیک سبب ملن دا
8486
بدرہ کہندی دس شتابی گل تیری کیوں موڑاں
ہائے مِڑے میں صدقے اس تھیں ہور چنگا کے لوڑاں

لفظالی:
حرص گھنیری= چوکھی محبت، ٹریوس= میں ٹری ہاں ، جیونکر جانے تیویں = جس طرحاں وی توں جاننی ہیں اُنج کر کے میرے نال چل، سُول= تکھی ڈھڈ پیڑ، ہتھوں= سگوں ، وتھاں = فاصلے، سِتھے= ماکھیوں دے چھتے وچوں نکلی موم، سہائی= جھلائی ، پا مہینہ= مہینے مگروں ، سِکدا= ملن لئی تڑفدا، سنگ سنگاں نوں ملدے= اکو جنس یا سوسائٹی دے لوک اک دوجے نوں ملدے نیں ، چین تُرٹنا= قلبی سکون ختم ہو جانا، اڈار= ڈار، کلنگ= کونج دا نر۔ لم ڈھینگ، سنگاں = ہم صحبت ساتھیاں وچ، وِتھ= سمے دی میعاد فاصلے دی دُوری، بھجدا زور صبردا= صبر دے امتحان وچ فیل ہو جاندی ساں، ورپایا= من چاہیا خاوند مل گیا ای، کنت= خاوند، شالہ= اللہ چاہے ۔ اللہ کرے۔ دلیل = خیال، مِڑے= اڑیئے،