ورقہ 457

8544
شاہپالے گل اک نہ منی کاج رچائیوس آپے
کوئی بھنجال نہ ہوون دیتوس سوہرے پیکے ماپے
8545
پھیر نواں اس کاج سُہایا اوسے پچھلی چالے
اوہو میل اوہو جنج رونق مڑ مڑ کون دسالے
8546
سَد امیر بنائی مجلس خوشیوں رنگوں راگوں
صاعد نال ویاہی بدرہ سوہلے گان سہاگوں
8547
اوہ جوڑی بی جوڑی مولیٰ غم گئے مشتاقوں
عیش وصل دی مانن لگے لتھا فکر فراقوں
8548
باغ ارم وچ عاصم ہوراں گزرے چار مہینے
دن دن حرص محبت دونی سِک گھنی ہر سینے
8549
باغ ارم وچ عیشاں کر دے ہر اک دا دل لگا
پچھا مُول نہ یاد رہیو نیں ہویا پیارا اگاّ
8550
صاعد صالح عاصم تائیں سیف ملوکے نالے
راج حکم دی چنتا پچھلی مت کوئی ہور سنبھالے
8551
شاہپالے دی الفت تک کے رخصت منگ نہ سکدے
بُہٹی چھوڑ نہ ونجن ہوندا ٹور نہ آکھن جھکدے
8552
بہت محبت حرص ہوائیں گوہڑا دم مریندے
آدمیاں نوں ہتھیں چھاواں پریاں دیو کریندے
8553
رخصت منگ نہ سکن ڈردے دل وچ کرن دلیلاں
دِن دِن مِٹھے ہون نہ پھکے ورتن واہ اصیلاں
8554
شاہپالے نے معلم کیتا سبھ میرے ول تکدے
شہر مصر نوں جایا لوڑن جھکدے آکھ نہ سکدے
8555
دھیاں جے سو دولت رجیاں سوبھن نہ گھر پیکے
ساہوریاں ول رخصت کرئیے جو سر آوے دیکے
8556
اکثر ایہ سراں دے پنکھی اُڈ سراں نوں جاسن
اوڑک اک دن داغ ہجر دا چھاتی ساڈی لاسن
8557
بعد اس تھیں شہزادے تائیں شاہپالے فرمایا
اے فرزندا! مطلب تینوں رب دتا ہتھ آیا
8558
ایہ صلاح تسانوں چنگی شاہ تسیںہو بھارے
جے پردیس ملے لکھ عزت پھر بی وطن پیارے
8559
ادھا مال خزانہ لشکر دے بدیع جمالے
تیرے نال مصر نوں ٹوراں اوہ بی ڈولی پالے
8560
پریاں دیو عفریت وڈیرے جو آکھن سنگ لاواں
شہر مصر نوں جا شہزادے جا مِل یار بھراواں
8561
جِنھاں عاجز ہوندا ڈٹھوں غم دے وچ فسادے
اوس ملک دے بندے تینوں ویکھن نال مرادے
8562
نالے باپ تیرا ہن بڈھا عمر بندے دی تھوڑی
مت کر جاوے کوچ جہانوں گھڑی نہ لبھے لوڑی

لفظالی:
بھنجال= بھائیوال ۔ حصہ دار، دسالے= دسے۔ بیان کرے، سوہلے= کسے شخص بارے، تعریفی گیت، عیش ماننا= زندگی دا سواد لینا، سِک = ملن دی تڑپ، پچھا= ماپیاں دا گھر، اگا= سوہریاں دا گھر، راج = انتظام حکومت، حکم= عدالتی کم ، چنتا= فکر اندیشہ، ہوائیں = خواہشات، ہتھیں چھاواں= زیادہ توں زیادہ خاطر مدارت ، دلیلاں = سوچاں ، اصیل = خاندانی ۔ نجیب ، جایا لوڑن= جانا چاہندے نیں ، سوبھن نہ = نہیں سجدیاں پھبدیاں ۔ زیب نہیں دیندیاں سوبھا نہیں دیندیاں ۔ بدنامی ہوندی اے، سرآوے= توفیق ہووے، سر = تالاب جھیل چشمے دا پانی، سنگ لاواں=نال ٹوراں ، مرادے نال= کامیاب ، گھڑی نہ لبھے لوڑی= نازک موقع جے لنگھ جاوے تے پھیر لبھدیاں ہتھ نہیں آوندا، ورتن = ورتارا۔ سلوک، راہ = رسم رواج دا اصول سماج دا منیا پرونّیا طریقہ، ڈولی= ڈولی نال آیا پرسنل سٹاف جہدے پالن لئی مال خزانہ دتا گیا اے،