ورقہ 460

8601
دوہاں نوں گل لا لا روندی اوہ بدرہ دی مائی
ٹھنڈیاں وسّو تُسیں اے دھیّو سانوں ساڑ جدائی
8602
سیف ملوک تے عاصم شاہ نوں شاہپالے کر زاری
بُہت سپرد دھیؤ دی کیتی ہے معصوم بے چاری
8603
کسے گلوں دلگیر نہ ہونا کر کے کوڑی پھِکی
اِکو دھی اساں گھر آہی رہی ایان لڈِکیّ
8604
چج کُچج ازمائیو ناہیں عین مہر دی نظروں
توڑے اسیں کمینے کوئی گھٹ تساڈی قدروں
8605
جس نینگر نوں اُلفت کر کے آپ کُچھڑ چُک جائیے
توڑے بول کرے وچ جھولی دھرتی نہ پٹکائیے
8606
اے شاہا توں ماں پیؤ ساڈا کجیں عیب خطایاں
سیف ملوکا شرم اس گل دی آپ تساں سَن لایاں
8607
عاصم شاہ فرماندا اگوں بخشے رب پناہاں
بیٹی تیری بیٹی میری نہ کر عذر اگاہاں
8608
تدھ کیتا احسان مروّت باہر حد شماروں
میری تے فرزند میرے دی چھُٹی جان ازاروں
8609
کیتی تیری کدے نہ بھُلسی رہسی وچ دلیلاں
اسیں اصیل اصیلاں سندا قدر پچھان اصیلاں
8610
بدرہ دا پیؤ مائی نالے تاج ملوک شاہزادہ
سَن شاہپال ہوئے سن سارے منت دار زیادہ
8611
عاصم تے شہزادے تائیں پھیر کہیا شاہپالے
جدوں مہم بنے کوئی بھاری فکر تساں دل ڈالے
8612
کرنا یاد اسانوں اوتھے دیو پری کوئی گھل کے
اللہ بھاوے سودھ دیاں گے اوس مہمے چل کے
8613
بدرہ دا پیو عرضی ہویا گل سنو اک میری
سر اندیپ اساڈے اندر قدم گھتو اِک ویری
8614
اوتھے دے سبھ لوک تساڈے تسّے تے سدھرائے
گھڑیاں گِندے تے راہ تکدے لنگھونہ کترائے
8615
قدم مبارک نال مشرف کرو مکان بندے دا
قدر تساڈا گھٹدا ناہیں ودھسی شان بندے دا
8616
نالے بدرہ سنگ سیاں نوں مِل چلے ہن جاندی
ہوئے قبول اساڈی دعوت پُگے آس مناں دی
8617
عرض اوہدی پروان ہوئی سی عاصم دی درگاہے
پلا تروڑ ونجن کد چنگا جو چِھکے سنگ چاہے
8618
اوسے راہ تیاری ہوئی عاصم شاہ مصر دی
مصری سراندیپی چلے طرفے اپنے گھردی
8619
تخت سوار ہوئے سبھ ڈیرے لک بدھے عفریتاں
چایا تخت ہوا اڑایا جُجھّکے پال پریتاں

لفظالی:
ھنڈیاں وسو=سکھ چین نال گھراںوچ آبادرہو،سپرد=حوالے کردیاں ہویاںسنبھال کے رکھن دی تاکید،کوڑی پھکی=بدمزگی والی گل،ایان=انجان۔معصوم،لڈکی=لاڈلی،چج کُچج=سلیقہ تے بد سلیقگی،توڑے=بھانویں،نینگر=گودی دا بچہ ،کُچھڑ چُکنا=ڈھاکے لاکے سجے ہتھ نال سہارا دینا،بول =پیشاب، کجیں=پردہ پائیں، لایاں=لایاں دا فاغل اکھیاں یا پریتاں اے،نہ کرعذر اگاہاں=ہور معذرت نہ کر،ازاروں=بیماری توں اصیلاںنوں ای دوجے اصیلاں دی قدر پچھان ہو ندی اے،دلیلاں=خیالاں سوچاں،اصیل= (١)چنگے مول مڈھ والے خاندانی لوک(٢)لڑائی مقابلہ کرن والے لڑاکے ککڑ(ازماکے ویکھیں تیرے لئی میدان وچ لڑاں گے)،سن =سنے،منت دار=احسان مند۔ ممنون،سودھ دینا=حل کردیاں گے ۔ٹھیک کر دیاں گے،عرضی ہونا=درخواست گذار ہونا،قدم گھتو=تشریف لیاؤ،تسے=تریہائے سدھرائے=خواہش مند۔ریجھوان،کترائے لنگھنا=کنارہ کشی کرنا۔کنی کتراکے لنگھنا،مشرف=شرف بزرگی والا۔برکت والا،جاندی=جاندی وار،پُگے =پوری ہووے،پروان ہونا=منّی جانا،جُجھکے=جدوجہد کر کے لڑ مر کے،جو چھکے سنگ چاہے۔۔۔۔۔۔=جیہڑا اپنے ول کھچے تے ساتھ وی لوڑے اوہدا پلا توڑ کے جاناچنگا نہیںہوندا،پریت پالنا =محبت دے سارے تقاضے پورے کرنا،