ورقہ 462

8639
بدرہ نوں گل لا لا رُنی ہراک سنگ سہیلی
چلئیں سٹ اسانوں بھینے سُکھ دیئی رب بیلی
8640
ملکہ ہنجو بھر بھر روندی رہیؤس میں اکیلی
رونق نہیں تساں بن کھاوے باغ بہار حویلی
8641
سیف ملوک ڈٹھا جس دن دا غم نہ رہیا کوئی
اوڑک جو کجھ سُجھدی آہی آن برابر ہوئی
8642
جیہناں نال مراداں خوشیاں چامل چین سوائے
لد چلے اوہ محرم دل دے رہے اسیں سِدھرائے
8643
مدّت پچھے جھاگ وچھوڑا ساتھی رب ملائے
وِچھڑ چلے پھیر محمد رج نہیں گل لائے
8644
الوداع ٹروہن سجنو! تُساں اساں رب بیلی
کوئی جہان نہ سُجھدا مینوں رہی حےران اکیلی
8645
روشن لاٹ اندر دی چلی پیا ہنیر حویلی
ڈھینگر خار ہزار محمد چلے گلاب چنبیلی
8646
الوداع چلے اُٹھ ساتھی ترٹی کوُنج اڈاراں
نت اداسی تے کرُلاسی کر کر یاد قطاراں
8647
چوگ پنجر وچ زہر ہووے گی مرسی ایس ازاروں
سُنجے محل محمدبخشا دوزخ بھرے انگاروں
8648
الوداع ٹرے دل جانی مار کلیجے کانی!
حال حقیقت رب نوں معلم کے گل کراں زبانی
8649
ہائے افسوس نہ دوس کسے تے لکھی قلم ربانی
سجناں باجھ محمدبخشا زہر ہوئی زندگانی
8650
شاہ پری تے بدرہ خاتوں پالکیاں وچ پایاں
ماسی پھُپھّی مائی دائی سنگ سیاں مُڑ آیاں
8651
دیواں تخت زمینوں چایا کر دے قطع سفر نوں
سر اندیپی رہے کھلوتے مصری ٹُرے مصر نوں
8652
شُتری دھونسے بھیر طنبوراں لگی چوٹ برابر
شہر مصر ول دھائی کر کے اُڈے دیو بہادر
8653
ماواں بھیناں تے سنگ سیاں درد فراقوں بھریاں
طرف اوہناں دی ویکھن چڑھ چڑھ اُپر باراں دریاں
8654
گھڑی گھڑی وچ سے کوہاں دی دیو وِتھاں سن پاندے
اوہ تک جاندے کہن پیارے جب لگ آ ہے واندے
8655
جاں اوہ نظروں غائب ہوئے گھر گھر گیاں سیاں
ہسّن کھیڈن بھُل گیو نیں وانگ رنجوراں پیاں
8656
درد افسوس اوہناں دے پھولاں تاں اُدھروں گل ٹٹدی
بہت پسارے چھوڑ فقیرا بات سنائیں چھُٹدی
8657
اُڈن دیو جھلاون جھکھڑ زور بدن دا لاندے
صفن صفا کرن رُکھ بوٹے کوہ قافاں وچ جاندے

لفظالی:
رُنّی=روئی،سنگ سہیلی=صحبت مجلس دی سکھی،رب بیلی=الوداعی دعا جویں رب راکھا،اوڑک=آخرکار،سُجھدی آہی=نظر آوندی پئی سی، برابر=بالکل اوہوای،چامل چین =چاء محبت دے جوش جذبے تے دلی سکون،سدھرائے رہے=ریجھوان رہے سدھر نہ لتھی ،ڈھینگر=پھلاں والے بوٹے دیاںجھانبڑاں،خار=کنڈے،اڈاروں=ڈارتوں،پنجر=پنجرا،سُنجے=غیرآباد۔،کانی=تیر،معلم=معلوم،دوس=دوش۔الزام،دائی=بچیاں لئی رکھی ملازمہ ،سنگ سیاں=مجلس ترنجن دیاں سہیلیاں،شُتری=اوٹھ تے رکھیا نقارہ،دھائی کرنا=کُھری کرنا ۔تے تیز دوڑنا،وتھاں =فاصلے،جب لگ =جدوں تائیں، واندے آہے= ظاہر تے نظر آوندے سن ، رنجوراں = بیماراں۔ ماندیاں ، پسارے = کھلار ۔ تفصیلاں ، چھُٹدی= بے تکلفی نال مونہوں نکلی ۔ مختصر، صفن صفا کرنا= نیست نابود کرنا،