ورقہ 27

469
میں شوہدا مر خاک رلیساں جھل ہجر دی کانی
جے رب سچے روشن کیتے رہسن سُخن نشانی
470
جیون پُت تساڈے بھائی دیسن جے کجھ سرسن
ماؤ پیو دی قبرے اُتے ہتھ کھلے ونج کر سن
471
آپو اپنے ورثے اُتے قدم اگیرے دھرسن
خبر نہیں ایہہ سخن محمد ترسن یا نہ ترسن

اپنے پیر روشن ضمیر دے در توں آس

472
کون بندے نوں یاد کریسی ڈھونڈے کون قبر نوں
کس نوں درد اساڈا ہوسی روگ نہ رنڈی ورنوں
473
رُوح درودگِھنن سبھ جاسن آپو اپنے گھر نوں
تیرا رُوح محمدبخشا تکسی کیہڑے در نوں
474
نہ گھر چاڑھے نہ سُکھ ڈِٹھے نہ کجھ کھٹی کھٹی
نہیں کسے ول لہنا کوئی نہ چھڈ چلے ترٹی
475
جے کجھ آیا سو منہ پایا تلی رکابی چٹی
خالی ہتھ محمدبخشا ٹُری نکاری لٹی
476
انس اولاد تساڈی بھائی پڑھسن بیٹھ قبر تے
اٹھویں روز دیون گے گُلیّ جے کجھ گھر وچ ورتے
477
مینوں ہور نہیں کوئی پاسا آسا کس دے گھر تے
جاسی رُوح محمد میرا پیر سچے دے در تے

عشق تے عاشق دے گُناں بارے چند کلمے

478
سدا سکھالے اوہو بھائی عشق جہناں گھٹ آیا
مرہم پھٹ اونہاں دے بھانے ہکو جیہا سُکھایا
479
تاج تخت سلطانی تج کے ٹھُوٹھا پھڑن گدائی
رکھ امید سجن دے در دی کٹن جو بن آئی
480
دم دم پین شراب غماں دی دم نہ مارن مُولے
وَٹّ جھلّن وٹ پان نہ متھے واہ تنہاں دے رُولے
481
مِٹھا نشہ شراباں والا پر وچ تروٹک پھِکی
بُلبل نوں خوش صحبت گُل دی بُری کنڈے دی دِکیّ
482
کر کر یاد سجن نوں کھاندے بھُن بھُن جگر نوالے
شربت وانگ پِیاّ دے ہتھوں پیون زہر پیالے
483
پھیر خلاصی منگدے ناہیں جو قیدی دلبر دے
پھاہی تھیں گل کڈھدے ناہیں ہوئے شکار اس گھر دے
لفظالی:
رلیساں = رل مل جاواں گا ۔ جے کجھ سرسن = جو اوہناں نوں توفیق ہووے گی ۔ہتھ کھلے کرنا = دعا فاتحہ پڑھنا ۔ترسن = کھرے سمجھے جاون تے قبول ہوجاون ۔روگ نہ = نہیں روئے گی ۔چاڑھے = اُسارے ۔لہنا = کسے نوں قرض لئی رقم ۔ترٹی = قرض دتی رقم جو قرضائی دے ذمے ہووے ۔تلی رکابی چٹی = بھانڈے وچ باقی کجھ نہیں چھڈیا ۔انس = اولاد دی نسل ۔جو کجھ گھر وچ ورتے = جو کجھ گھر وچ پکا کے اپنے جیاں وچ ورتایا گیا اے (کوئی خاص اُچیچا سپیشل کھانا ختم تے نہیں دھریا )۔گھٹ = دل ۔تج کرکے = ترک کرکے ۔دم نہ مارنا = کوئی شکوہ شکایت نہ کرنا ۔وٹ = محبوب دے متھے تے ناراضگی دا شکن ۔رُولے = طریقے ۔تروٹک = کمی ۔ گھاٹا۔ نشیوں ٹٹے ہوون دی حالت ۔دِکی = معمولی چوبھ دی تکلیف۔