ورقہ 479

8953
جس پاسے اشنائی کرئیے پکا لایرانہ
اوڑک پوے وچھوڑا اس تھیں کر کے کوئی بہانہ
8954
اپنا آپ نہ نال نباہوکے سنگ کرگ بیگانہ
سبھ جگ فانی ہوگ محمد کت ول گیا زمانہ
8955
ماتم سوگ غمی جگ سارے ویکھو کون سُکھالا
جے کوئی سدا سکھالا دسدا سو بی ہے دُکھ والا
8956
اک گھڑی دے سکھ دا بدلہ کتنے روز کشالا
رُت بسنت محمدبخشا ویکھ چمن دا چالا
8957
کیوں کلیاں مُنہوں لاہے پردے سبزہ خاک ملیندا
کیوں گلاباں کپڑے پاڑے رنگ پیلا ول تھیندا
8958
سرو آزاد کھلوتا قیدی ارغواں رَت پِیندا
سُنبل کیوں حیران پریشاں لالے داغ سُنیندا
8959
نرگس نال رنجوری روندا بھر آنسو شبنم دے
کیوں بنفشہ کالا ہویا سوگ پیؤس کوئی غم دے
8960
چکڑی دا دل سو سو پُرزے مارے دُھپ گرم دے
نوہیں چھلن منہ محمد چنبے نال الم دے
8961
جُھلن رُکھ ہوائیں کنوں کھیڈن حال غماں دے
بولن خوش آواز جناور پھولن درد غماں دے
8962
خُمرے کوئل کوکو کر دے کیسی کوک سناندے
کِتھے سکھ محمدبخشا بھرے جہان دُکھاں دے
8963
سوگی بھور وجاون تاراں گاون سوز ہزاراں
خوش سو ای جس چِت نہ لایا وچ ایہناں گلزاراں
8964
گھُگی طوطے دے گل گانی طوق جویں بُریاراں
دِسن کون خلاص محمد پھاہی پئی سنساراں
8965
ایسا دکھیا حال چمن دا وقت بسنت پھُلاںدی
کروقیاس ہوویگی کیسی سرد خزاں گُلاں دی
8966
ٹھنڈی واء مریندی آہیں واہیں چِت ڈُلاندی
سرد اوساس محمدبخشا جھَلّ فراق جُھلاندی
8967
کیتا فِکر فراق سجن دے پتاں دا مُکھ پیلا
ننگا دھرنبڑ ہو کھلوتا ہجر کنوں رُکھ نیلا
8968
برف غماں دی ساڑ سُکایا سبزہ رنگ رنگیلا
ککّر ہوئے محمد پانی جھاگ ہجر دا بیلا
8969
رونق رنگ گئی خوشبوئی باغ اندر جو آہی
ماتم سوگ پوشاکی لائی کاواں رنگ سیاہی
8970
ننگی شاخ بے حال بے چاری لُٹی جویں سپاہی
کھڑ کھڑ کر دے پت محمد چلے وطن چھڈ راہی
8971
کاں کاں کر دے کاگ کُکارے اِلاّں پان پُہارے
مُہندے لٹک رہے چمگدڑ اُلوّ جَلیّ مارے

لفظالی:
اشنائی = دوستی، اوڑک = آخرکار، نباہو= نبھاہنے والا، کے سنگ کرگ بیگانہ = بیگانہ ساڈا کیہ ساتھ دے گا، سُکھالا=سُکھیں وسن والا، کُشالا= لمی بیماری دُکھ مصیبت قضیہ جھگڑا، کول = کنول ۔ کمی دا پھُل، ارغوان= اک رُکھ جہدے پھل تے پھُل رتے ہوندے نیں ، نوہیں= نوہاں نال، ہزاراں = بلبلاں ، سوز= دردیلا راگ ۔ ماتمی مجلس، خُمرے = قمریاں ۔ چٹے کبوتر تے گھگی دی اولاد، چکڑی = کشمیری رکھ جس دیاں کنگھیاں پیالے خوبصورت سجاوٹی چیزاں بندیاں نیں ، چنبے = پنجے، واہیں = واہاں دا طاقت وس دا ، چِت = دل ۔ حوصلہ، ہوائیں کنوں = ہوا دی پاروں ، خلاص= بے فکر۔ آزاد،ترنبھڑ= سُکی جھانبڑ ، کاواں رنگ سیاہی = کاواں دا رنگ قدرتی کالاا ے پر شاعر ایہنوں سوگ دا لباس مندااے، ول= نیل دا وڈ ھیا ہویا ٹانڈا، اُساس= آہ۔ ہؤکا، بُریار= بھیڑے ممنوعہ کم دا مجرم ،سوئی= اوہ ای، پہارے پانا= یک لخت اُچی اڈان کرنا، سپاہی = غیر ملکی فوجی سپاہی ۔ کاں ال چمگیدڑ اُلّو دا ذکر بربادی تے بے رونقی نوں ظاہر کردا اے،بیلا = وقت سماں،