ورقہ 482

9010
سخن کسے دے ہیرے موتیں کوئی جواہر لعلاں
ہک دیوے ہک شمع محمد ہک مانند مشالاں
9011
روشن شمع مشالاں جتھے ہور چراغ اُچیرے
کے چواتی تیری اوتھے کہسن رَکھ پریرے
9012
آپ ولوں تُدھ مُہراں ٹکیاں فکروں رَکھ سیاری
پر جے ترن صرافاں اگے تاں آون مت کاری
9013
جیہناں صرافاں اگے رُلدے لعل جواہر پَنےّ
کچے منکے ویکھ اساڈے کد اوہناں دل مَنےّ
9014
دین تونگر رزقاں والے کھانے خاصاں عاماں
قلیے اتے پلاؤ پکیزے حلوے نال باداماں
9015
سوہنا متھا ویکھ کسے دا مندا نہ بھن مرنا
کہہ کے ریساں تُدھ کنگالا جو جُڑیا سو دھرنا
9016
اگے سخی بتیرے ہوئے شاعر چنگ چنگیرے
نکے وڈے محمدبخشا میں تھیں سبھ اُچیرے
9017
وڈے نظم کتاباں والے کون اوہناں نوں رَلدا
مدح اوہناں دی آکھن جوگا ناہیں قدر عقل دا
9018
شاعر بہت پنجاب زمیں دے ہوئے دانش والے
کافی باراں ماہ جنہاں دے دوہڑے بیت اُجالے
9019
ہکناں جوڑ کتاباں لکھیاں قصےّ ہور رسالے
کدھر گئے اوہ سنگ محمد کر کے ویکھ سنبھالے
9020
اوّل شیخ فرید شکر گنج عارف اہل ولایت
ہک ہک سخن زبان اوہدی دا رہبر راہ ہدایت
9021
پھر سلطان باہو ہک ہویا خاصہ مرد حقانی
دوہڑے پاک زبان اوہدی دے روشن دوہیں جہانیں
9022
بلھے شاہ دی کافی سُن کے ترٹدا کُفر اندردا
وحدت دے دریاوے اندر اوہ بھی وتیا تردا
9023
فرد فقیر ہویا کوئی خاصہ مرد صفائی والا
فقہ اندر بھی چست سُخن ہے عشق اندر خوش چالا
9024
بابو باب فقر دے اندر وڑیا نال سنبھالے
بیت ترازو تول بنایوس مسئلے دسیوس نالے
9025
سَل سَل لعل پُرتی تسبیح مرد ظریف مداحی
بہبل بَہل سخن دی چڑھیا پی کے مست صراحی
9026
ہک کوئی جان محمد ہویا رسلے سخن سُناندا
دوہڑا اس دا مویاں دِلاں نوں جان محمد پاندا
9027
کوئی کوئی دہڑا آکھ سنایاہور کسے مستانے
اس دا بی ہر تیر محمد لگدا وچ نشانے
9028
شاہ چراغ ہوئے اک سیّد دِیوا دین دُنی دا
دھنی مُلک مکان اوہناں دا شہر چوہان سنیندا

لفظالی:
چواتی= چھوٹی توں چھوٹی لاٹ والی بلدی تیلی، مہراں ٹکیاں = سونے دیاں مُہراں جڑیاںنیں ، تونگر= امیر، فکروں رکھ سیاری= تخیّل دا سفر کر کے ، ترن = کھریاں ثابت ہو کے ادائیگی لئی قبول ہو جاون ، پنے= ہرے قیمتی پتھر ۔ زمرد، مت کاری آون = شائد کار آمد ثابت ہوون ، قلیے= بھجیاگوشت ۔ مگروں شوربے دار بنیا ہویا، کے = کیہ، بیت= شعر ۔فرد، باراں ماہ= چیتر توں پھگن تائےں ہر ماہ دے حال وچ چارچار مصرعے دی شاعری، سنبھالے= احتیاط ۔ غور، شیخ فرید= بابا فرید الدین مسعود گنج شکر پاک پٹن والے، جان=روح ،عارف = اپنی تے اپنے خالق دی پچھان رکھن والا، مرد حقانی= سچ دی تلاش کرکے سچ تے پہرہ دین والا بہادر انسان ، وتیا تردا= تردا پھریا اے، مرد ظریف مداحی= اللہ دیاں ولیاں دی تعریف کرن والا سُگھڑ گُنی بندہ، بہل = بیل گاڑی ۔ بہلی ، رسلے= رس والے مٹھے، سل سل = موریاں کر کے، اجالے = اجلے سوہنے ۔ روشن مشہور ، رلنا= بھج کے نال ملنا، ریس= مقابلہ کرن دی سدھر، جُڑیا=(١) منظوم ہویا(٢) اللہ ولوں ملیا، مندا= چنگا دے مقابلے وچ ۔ کوجھا بھیڑا،