ورقہ 483

9029
ہر ہر سخن اُنہاں دا سوہنا موتی بحر صفایوں
جیوں دلبر دا چہرہ روشن جوبن دات خدایوں
9030
سیوک خاص اوہناں دا ہویا دُنی چندر زادہ
بازی جت سخن دی اس بی کہے کُبت زیادہ
9031
چھڑی چھڑی گل آکھی لیکن جو آکھی سو ہچھی
پیلو سُتھرا پہلے ہوئے بہت زمیں جد کچھی
9032
خالی خللوں کہے خلیلے خوب سخن خود تھوڑے
درد منداں نوں فیض پُچاون فیض بخش دے دوہڑے
9033
سخن شریف شرف دے رجےّ کتھے شاہ شرف دے
پندھ پیاں نوں راہ دکھاون رہبر اوس طرف دے
9034
ہک تر نوٹ گراویں اندر شخص ہویا عبداؔللہ
دوہڑے بیت کہے اس چنگے نہیں کتابیں کھُلاّ
9035
میاں ہک امام بخش سی رہندا وچ بناہے
شعر اوہدا بھی وانگ صبونے میل دلاںتوں لاہے
9036
وارث شاہ سخن دا وارث نِندے کون اوہناں نوں
حرف اوہدے تے انگل دھرنی ناہیں قدر اسانوں
9037
جیہڑی اوس چوہڑیٹی آکھی جے سمجھے کوئی ساری
ہک ہک سخن اندر خوشبوئیں وانگ پھُلاندی کھاری
9038
شاہ مراد جنے دے کتھے سخن مراداں والے
محبوباں دے جھُنڈ لُہاون واہ مستاں دے چالے
9039
مُقبل دی گل سدھی سادی ہے مقبول پیاری
لفظ کمی تے معنے بہتے یاد رکھن دی کاری
9040
مدح مبارک اندر پہلا بیت کہیا اس جیسا
ہکو بات لکھاں تھیں اُچیّ دھن مصنف ایسا
9041
میرعلی کوئی نال صدق دے مدح مبارک کہندا
ہک ہک نقطے دا مل بھائی لکھ لکھ لعل نہ لہندا
9042
اشرف شخص نوشاہی ہویا اشرفیاں شعر اس دے
واصل دے سُن بیت محبتی بکرے وانگر کُسدے
9043
حیدر دے سُن بیت مریندا خبیر نفس شیطانی
بیت سِدھے دیدار بخش دے سخت کمانوں کانی
9044
واہ دوہڑے محمود سجن دے خون غماں دیوں رتے
میرن دے کوئی بیت عجائب درد ہواڑھوں تتے
9045
کوئی کوئی بیت پرانا کدھرے سُنیا شاہ فضل دا
پر اوہ بھی کوئی دُکھیں بھریا بولے جلدا بلدا
9046
ہور غلام ہویا اس آکھے عمدے بیت سسی دے
واہ وا ہیر حسین سنائی خوب جواب دسیدے
9047
مصطفی ہویا سلکوٹی جاں چایا اس دردے
جنگ امام علی الحق دا خوب کہیا اس مردے

لفظالی:
بحر صفایوں = صفاوے سمندر وچوں ، صفا= نیت دی صفائی ۔ ظاہر باطن دی ایکتا، دات خدایوں = عطیہ خداوندی، سیوک = خادم ۔ داس، کُبت = شعر معاشرے دیاں منیاں پرونیاں سچایاں تے چنگ مند بارے تُکاں ، شرف دے رجے = مرشد توں ملی خیر نال بزرگی بھرے شعرے، نہیں کتابوں کھلا= کتاباں شائع نہیں سو کرایاں زبانی یاد کر کے ستاندااے،پندھ پئے= سالک راہ طریقت ، نندے= نند یا کرے، چوہڑیٹی= چوہڑ یٹی نامہ پیراندتہ ترگڑ صاحب والی ہیر وارث مگر اک صوفیانہ نظم ملدی اے واللہ اعلم خالص کلام وچ کیوں نہیں ملدی، قدر= مجال، جھُنڈ =گھُنڈ، کھاری = ٹوکری، محبوب=سوہنے لوک ۔ خوباں ، کاری= کار آمد ، دھن = تعریف جوگا۔ شاباش دے قابل، نہ لہندا= ادا نہیں ہو سکدا، جنا= مرد قلندر، بکرے وانگوں کسدے = شعر دی تاثیر نال اوہناں دی جان نوں بن جاندی اے ، محبتی = عاشق لوک، مریندا= فتح ہو جاندا اے، خیبر = قلعہ ، درد ہواڑھ = عاشقاں دے پتے جگر دی دھوخ، جواب= سوال جواب دی مکالمے دی شکل دے شعر،