ورقہ 484

9048
حامد جس امام صاحب دا وڈا جنگ بنایا
ہک ہک سخن اوہدے دا ہر گز مُل نہ جاندا پایا
9049
ہور ہویا کوئی پیر محمد اس بھی جنگ بنائے
موتیں صاف زمرد سچے لڑیاں بنھ ٹکائے
9050
دوجا پیر محمد وُٹھا موضع نوُناں والی
چَٹھے دی اس بار بنائی مُہریں بھریوس تھالی
9051
میاں معظم دین ہوراں نوں عظمت ملی حضوروں
گوہر سخن پروتے اس نے حضرت جیودے نوروں
9052
جِس انواع شریف بنائی ہور ہویا کوئی عبدی
کیتوس خوب بیان فقہ دا سبھناں رحمت رب دی
9053
رانجھا برخوردار سُنیندا بلبل باغ سخن دی
شعر اوہدا جیوں واؤ فجر دی آنے باس چمن دی
9054
حافظ برخوردار مصنف گور جیہناں دی چٹی
ہر ہر بیت اوہدا بھی مٹھا جیوں مصری دی کِھٹی
9055
عبد حکیم زلیخا جس نے ہندی وچ بنائی
اوہ بھی دردوں خالی ناہیں فارسیوں الٹائی
9056
ہک صدیق کہاوے لالی مرد بھلا کوئی ہویا
مہتر یوسف دا اس سہرا چُن چُن پھُل پرویا
9057
آیت اتے حدیث پُرتّی وچ وچ وانگ گلاباں
سبھناں نوں ربّ صاحب بخشے نالے اساں خراباں
9058
ہاشم شاہ دی حشمت برکت گنتر وچ نہ آوے
دُرّ یتیم جواہرلڑیاں ظاہر کڈھ لُٹاوے
9059
اوہ بھی ملک سخن دے اندر راجہ سی سرکردہ
جس قصےّ دی چڑھے مہمے سوئیوسی سر کردا
9060
مختصر کلام اوہناں دی دردوں بُھجیّ بوٹی
درد ہویا تاں سبھ کجھ ہویا کیا لمیّ کیا چھوٹی
9061
ہک شیریں فرہادے والی گل وٹا سنائیوس
عام خلق تھیں سنی سنائی چا تصنیف بنائیوس
9062
حضرت خسرو شیخ نظامی دسدے ہور کتابیں
ہاشم نے کجھ ہور سنائے ناہیں روا حسابیں
9063
یا اوہ ہور ہویا کوئی ہاشم ہاشم شاہ نہ ہویا
یا اس شیریں خسرو والا معلم راز نہ ہویا
9064
ڈھونڈ روایت سچی کُوڑی کرنا سی ایہ کارا
خیر اس درد بیان کرن دا آہا مطلب سارا
9065
متقد میناں دے فرمائے بھُنگ نہ پوے پیارے
سُنے سنائے اس بی آکھے کے سردوس بے چارے
9066
بیت ترازو تول بنائیوس سادے لذّت والے
کلیاں چُن چُن ہار پروئیوس نرگس تے گل لالے

لفظالی:
وڈا جنگ= جنگ نامہ حامد جہدے وچ حضرت امام حسین تے امام حسن دے حالات درج نیں ، ٹکائے= جڑے، وُٹھا= وسیا۔ وسنیک ، بار= وار، مُہریں بھریوس تھالی= مہراں ورگے قیمتی شعر آکھے سو، انواع شریف= بارہ انواع، باس آنے= خوشبو لیاوے، کھِٹی= ڈلی ، چٹی= (١) سفید ۔ نورانی(٢) سیالکوٹ لاگے پنڈ چٹی شیخاں، ہندی= پنجابی ،الٹائی= اُلتھا کیتا ترجمہ، بھلا مرد= نیک انسان ۔ چنگا درویش، مہتر یوسف= حضرت یوسف ، خراباں = اُجڑے ہوئے برباد ہوئے (٢) شراب وچ دھت، گنتر= گنتی،لٹاوے=عام لوکاں نوں مُفت ورتائے، سرکردہ = درباری امیر۔ اختیار والا،کُوڑی = جھوٹھی ، کارا= کم ، ناہیں روا حسابیں = حساب نال جانچ پڑتال نال جائز نہیں ، معلم = معلوم ، درد = عشق ۔ نیہا، متقد مین = پہلے گزرے ہوئے بزرگ شاعر، فرمائے وچ بھُنگ نہ پوے =قول ہمیشہ سچا ثابت ہوندا اے ۔ہمیشہ سِدھاتے قائم رہندا اے ، بیت= شعر، ترازو تول= وزن تول وچ برابر،