ورقہ 485

9067
پھیر ولایت شعر سخن دی احمد یار سنبھالی
دھونسا مار تخت پر بیٹھا مَل پنجاب حوالی
9068
تیغ زبان چلائیوس ترکھی وچ پنجاب زمینے
سکہ ملک سخن دے اُتے جڑئیوس نال آئینے
9069
ایسی غالب بن کے چلی ضرب اوہدی وچ دھرتی
بہت صرافاں نے چھنکائی وٹا لاء نہ پرتی
9070
بھر بھر بُک سٹے اس موتیں مُلکاں اندر ونڈے
سوہنے صاف گھنیرے قطرے بدّل وانگر چھنڈے
9071
باز طبیعت اس دی والا گگنوں ہو ہو لتھا
جس اوہ باز وگایا مڑ مڑ دھن توہیں اوہ ہتھا
9072
ہر قصے دی بُہٹی اس نے زیور لاء سنگاری
صنعت تے تکلیفوں گہنے زینت کر کر ساری
9073
قادر بخش قلم دا گھوڑا اس میدان ہلایا
چھُٹے حملہ چھال نہ دسے چال صفاء چلایا
9074
ساد مرادے بیت ولیکن یُمّن برکت والے
مِٹھا حلوا کیتوس اس وچ پاندا کون مسالے
9075
جاں معراج مبارک کہیؤس ندی سخن دی تریا
پاک ہویا ہر عیب خطائیوں نوروں منہ ہتھ بھریا
9076
گُجر اندر چھوہراں واے مرد ہویا کوئی اگے
اس بھی نام محمد آہا لگا اس اُسرگے
9077
تھوڑے جیسے بیت بنائیوس سُتے درد جگاندے
سانگ غضب دی وانگ محمد سل کلیجہ جاندے
9078
میرے اس دے بیت نہ رلدے جیکر سمجھو بھائی
ایہناں اندر صنعت ڈُوہگی اوہناں وچ صفائی
9079
نالے ہور نشانی میری معلم ہوندی ظاہر
وزن حساب نظم دے وچوں نام نہ ہوسی باہر
9080
مصرعے انّدر جڑیا ہوسی جیوں تھیوا وچ چھاپے
جیکوئی ڈونگھی نظروں ویکھے بیتوں بیت سیہاپے
9081
کسے کباب کسے مٹھیائیاں کسے پلاء پکائے
کسے اچار مربےّ عمدے قُلیے کسے ٹکائے
9082
مِسّا لُونا جے کجھ جُڑیا ٹکڑا اساں گدائی
حالوں حُجت کوئی نہ کیتی کھاؤ براء خدائی
9083
شاعر نام دھراون لائق قدر نہیں کُجھ میرا
اوہ کھیتاں دے سائیں میرا کھل بنے پر پھیرا
9084
گڈی دَتھا پھَکا چُنگا پِن پِن ٹوپا دھاڑی
یار بھراواں دی کر خاطر میں بھی کھچڑی چاڑھی
9085
جو دتا سو دتا مینوں ہکسے دیون والے
بھاویں رُکھا بھاویں تھِندا بھاویں چرب نوالے

لفظالی:
ولائت= ملک ، حوالی = آلا دوالا۔ نال لگدا متاثر ہوون والا علاقہ ، آئین =حکومت دا مڈھلا دستور، ضرب = (١)ٹکسالی سکہ(٢) سٹ، غالب= دو جیاں نوں تھلے لاون والی ، چھنکانا= کھرا کھوٹا ویکھن لئی ٹنکارنا،وٹالا نہ پرتی =سرکاری صراف کھوٹے سکے نوں وٹا مار کے بھن دیندے سن تے مالک نوں واپس پرتا دیندے سن تاں جو اوہ ہور کسے تھاں سکہ چلان لئی نہ لے جاوے جہڑا سکہ واپس نہ موڑیا جاوے اوہ تر گیا سمجھیا جاندا اے، گھنیرے= چوکھے، چھنڈے= کھلارے ، گگنوں=اسمان توں ، وگایا = شکار مگرچھڈیا، تھیوا= نگ، دھن= تعریف جوگا، صنعت= شاعرانہ کاریگری، تکلیف = تکلف کرنا، کِسے لفظ دی ورتوں ضروری سمجھنا ، چھاپے = مُندری، ساری= ہر طرح نال مکمل کیتی ، چھُٹے حملہ= یک لخت دوڑ وچ ،یُمن = برکت Blessing،ہلایا= عادت پا دتی، کھل بنے پر پھیرا= کھیت دے بنے لاگے کھلو کے بنا منگن والا مانگت ہاں ، چرب نوالے= تھندیاں بُرکیاں ، پِن پِن = منگ منگ کے، دتھا= دوہاں ہتھاں وچ قابو آون والے پٹھے، چُنگا= مُٹھ وچ آون والے دانے، براء خدا= اللہ واسطے بھنڈارے وجہوں ، ہکسے= اِکو ای(٢) خدائے واحد نے ،حالوں حُجت نہ کرنا= جو موجود ہووے پیش کر دینا،