ورقہ 486

9086
جُگ جُگ جیوے دیون والا جس ایہ کرم کمائے
اندر میرے باغ سخن دے دھن مالی جس لائے
9087
کلر شور زمین نکاری آہی وانگ خراباں
اک بہیکڑ پال نہ سکدی لائق کد گلاباں
9088
ملیا مالی بنیا والی رحمت پانی لائیوس
کلّر وچ محمدبخشا باغ بہار بنائیوس
9089
بُوٹا بچہ باغ اوہناں دا رہے ہمیشہ ہریا
سُکا ڈھینگر میرا جس نے پھُلیں پتیں بھریا
اپنے پیر صاحب دی مدح وچ فرماندے نیں
9090
آء قلمے منہ لا سیاہی چُم زمین نورانی
رت کالی چھنکا اکھیں تھیں وانگ ہنجو دے پانی
9091
پے سجدے نک رگڑ زمیں تے کر کر عجز نیازاں
مہر پوے مت حال تیرے تے اُنھاں غریب نوازاں
9092
صفت مبارک پیر میرے دی باہر حد بیانوں
پر توں بھی کجھ چکھ شیرینی جاوے پھِک زبانوں
9093
مرد بھلیرا مُرشد میرا شاہ غلام محمد
اہل شریعت اہل طریقت وانگ امام محمد
9094
محرم حال حقیقت کولوں واقف سی عرفانوں
پر تقصیراں نوں تاثیراں ہوون اوس زبانوں
9095
جیوں مہتر داؤد نبی سن موم کریندے لوہا
پتھر دل نوں مومن کر دے گل ایہناں دی اوہا
9096
صحبت مجلس پیر میرے دی بہتر نفل نمازوں
ہک ہک سخن شریف ایہناں دا کردا محرم رازوں
9097
سینہ سِرّ الٰہی بھریا متھا چن اسمانی
چشماں شرم حیاؤں بھریا روشن دوہیں جہانی
9098
رحمت حِلم وفا محبت چارے طبعاں رلاکے
ربّ اوہ شخص شریف بنایا نیک صفاتاں پاکے
9099
آب حیات کلام رسیلی چہرہ خضر ولی دا
درد کنوں رنگ زرد ہمیشہ آتش عشق تلیدا
9100
تن من اندر راہ حقانی اندر دین پیغمبر
سالک صوفی نالے زاہد نالے مست قلندر
9101
جیبھ مٹھی تے خوء سلونی صورت اپن اپاری
راہبر راہ ہدایت اندر کسب تواضع داری
9102
چُبھی مار لیاون موتیں وحدت دے دریاؤں
کھریاں گلاں کھریاں چالاں دامن پاک ریاؤں

لفظالی:
جُگ جُگ جیوے= چوکھی وڈی عمر ہوسو۔ ٹ ک تفصیلاں جُگ، دھن = تعریف جوگاواہ سبحان اللہ مالی دے، کلر شور=کلراٹھی زمین جس وچ چٹا سفید کلر والا مادہ پھُلیا ہووے تے واہی بیجی دے اُکانقابل ہووے، خراباں =واہی بیجی دے اُکانقابل دھرتی، بہکڑ= ٹ ک تفصیلاں ، ڈھینگر= سُکی موٹی ٹہنی جس وچ پھُل پتے نہ ہوون تے بالن جوگی ہووے، رت کالی= سیاہی دے ڈوبے دا قطرہ ، مت = شائد، شیرینی= چڑھاوے وجہوں ونڈی گئی مٹھیائی، اما م محمد=امام غزالی
ول اشارہ اے، مہتر داؤد= حضرت داؤد علیہ السلام جو زرہ بناون تے لوہا ورتن لئی مشہور نیں ، حِلم= حلیمی ، طبعاں = طبیعت دے سبھاؤ، شخص شریف = پیر صاحب دی ذات گرامی ول اشارہ اے ، درد کنوں = عشق پاروں ، اندر= ضمیر وچ ، خو ء سلونی= خوش ذائقہ سُبھا ۔ صاحب ذوق، اپن اپاری= اپر مپرا ۔ جہدی پہلے کوئی روایت مثال نہ ہووے، تواضع = عاجزی مسکینی، داری= دل داری۔ لحاظ ایہہ خیال کہ کسے دا دل نہ ٹٹے، چُبھی=ٹبی، ریا= عبادت تے نیکی دے کم صرف وکھالے واسطے کرنا،