ورقہ 493

9203
کیتا امر نبی نے جاؤ شہر لاہور مبارک
نام اللہ دے علم پڑھاویں کدے نہ ہوویں تارک
9204
تاں تشریف لاہور لیائے آ بیٹھے ہک تھاویں
مرد کرن گلزار زمیں نوں کلّر ہووے بھاویں
9205
حسن محمد سی ہک تیلی بندہ خاص سائیں دا
اس دے آن بنے ہمسائے نام نہ یاد جائیں دا
9206
چکی پیسن کرن مزوری کسب حلالوں کھاون
نام اللہ دے علم شریعت ہر اک کان پڑھاون
9207
شاگرداں نوں کرن نصیحت نالے سبھناں یاراں
نا محرم ول ویکھو ناہیں اندر لیل نہاراں
9208
ہک دن سنے شاگرداں آہے ٹردے جاندے رستے
اگے نار آہی ہک بیٹھی خوب سُندر بند بستے
9209
زیور تے پوشاک عجائب صورت بہت صفائی
رنگ گلابی انگ حسابی جوبن جوت جگائی
9210
شیخ عبداللہ چلدے چلدے جاں اس جائی پہتے
رستے اُتے چپّ چپاتے رہے کھلوتے بہتے
9211
ویکھ حیران ہوئے ہمراہی جاں پھر آئے ڈیرے
کیتی عرض شاگرداں حضرت ایہ نہیں کم تیرے
9212
آپ اسانوں مُڑ مُڑ ورجو بہت کرو تاکیداں
نا محرم نوں ویکھو ناہیں ایہ ہے کم بے دیداں
9213
آپ اج رستے وچ کھلوکے ویکھدیاں جھٹ لایا
عامل آپ شریعت اُتے اج کے ویلا آیا؟
9214
آپ ہوریں فرماون لگے سمجھ نہ آئی تساں
میں اس عورت ول نہ ڈٹھا رمز نہ پائی تُساں
9215
ہے خمیر میرا اس تھاویں قبر ہوئیگی اُتھے
تاں اوہ جا کھلوکے ویکھی تسیں نہ جاؤ گھُتھےّ
9216
ہر اک تائیں وطن پیارا جو انسان وفائی
تاں مینوں اوہ جا پیاری رہیا کھلو اس جائی
9217
جاں رحلت فرمائی ایتھوں اوتھے قبر ہوئی سی
ایہ کرامت ظاہر دیکھی لوکاں خبر ہوئی سی
9218
ہور ایہناں دی ہمت ویکھو نالے بے ریائی
ہک کوئی شخص کتاب وڈیری چاہے جلد لکھائی
9219
ہور کسے تھیں ہو نہ سکدی صحت نالے جلدی
پاس ایہناں دے لایا کاغذ دس پیؤس اس گل دی
9220
تھوڑے دن دا عرصہ کر کے شےخ عبداللہ لیتی
پھر اوہ آیا شخص گِھنن نوں جس دن دینی کیتی
9221
در پر آن آوازہ کیتوس سُن کے باہر آئے
داڑھی اُتے آٹا ڈُلھّا ظاہر پیا دکھائے

لفظالی:
نام اللہ دے= فی سبیل اللہ بغیر کسے معاوضے دے، تارک= کم نوں چھڈ بہن والا، جائیں د ا= جگہ دا، کان = کارن ۔ واسطے ۔ نوں ، نار= عورت۔ سوانی، سندر بند بستے= سوہنے بندوبست والی ۔ ۔ متناسب انگاں والی، انگ حسابی= سریر دے انگ متناسب سن ۔ خط۔ دائرے قوساں اپنی اپنی تھاں ٹھیک سن ، جوبن جوت جگائی= جوانی دا جوش لاٹ وانگوں بھخ رہیاسی ، جائی = تھاں تے ، ایہہ نہیں کم تیرے= تہاڈے کم اجیہے نہیں ہونے چاہیدے، ( نہی دا مقامی تلفظ نہیں وی ہو سکدا اے جو امر دی ضد اے تیرے کم اوہ نیں جنہاں نوں شریعت نے منع فرمایا ہویاااے، مُڑ مُڑ ورجو= بار بار منع کردے او، بے دید = شریعت دا لحاظ نہ کرن والے ، کیہ ویلا= کڈا برا وقت آ گیا اے ، خمیر= مٹی وچ دوجے عناصر رلاکے گنھیا گیا مواد، نہ جاؤ گھُتھے = تسی کراہے نہ پوؤ ۔ گمراہ نہ تھیوو، وفائی =وفادار، ہمت = ارادہ ، بے ریائی= دکھاوے توں دور رہ کے اخلاص نال کم کرنا،گھنن نوں = لین وصول کرن لئی ، آواز کرنا = آواز دینا، صحت = ہر طرحان نال ٹھیک ہوونا،