ورقہ 494

9222
ویکھدیاں اس کہیا حضرت ایہ کے حال تساڈا
آکھن لگے چکی پیسن ہے نت کم اساڈا
9223
کراں مزوری چھڈ مغروری ایویں ہوئے گزارا
کھائے حلال عیال اساڈا مت پائے چھٹکارا
9224
اوس شخص نے کہیا حضرت ایڈے رنج نہ پاؤ
یاد مینوں اک حرف اجیہا اس دا ورد کماؤ
9225
سجدے پے کے تھوڑی واری روزی کارن پڑھنا
دو روپیہ روز ہوئیگا نت لے کے گھر وڑنا
9226
بیٹے ایہ گل سندے آہے بہت دلوں خوش ہوئے
ہن گذران فراخ ہووے گی کھاساں بیٹھے سوئے
9227
جاں کوئی روز گذشتہ ہویا آمد کجھ نہ آئی
اوہو حال رہیا سی سارا وادھا ہور نہ کائی
9228
بابا جی ایہ کے کُجھ ہویا بیٹیاں عرض گزاری
یا اوہ عمل تُساں نہیں کیتا یا اوہ ہویا نہ جاری
9229
کہن لگے عبداللہ ہوریں سنوں میرے دلبندو!
مینوں شرم ربے تھیں آیا پڑھیا نہ فرزندو
9230
اتنی عمر گذشتہ ہوئی روزی رہیا پُچاندا
روزی کارن کراں نہ سجدے ایہ ریا ہو جاندا
9231
خالق رازق آپ الہٰی نت دیندا بِن منگے
روزی کارن سجدے کرنے نہیں اسانوں چنگے
9232
ایسے مرد اخلاصی آہے اج اجیہے کِتھے
غرض نہیں نفسانی اوتھے شوق الٰہی جتھے
9233
ایسی بے ریا عبادت خوشبو دار اخلاصوں
عاماں دا کے قدر محمد ہوندی مردوں خاصوں
9234
بیٹا اس دا نور محمد کہن مدقق جَیں نوں
بہت مناقب اس دے لیکن یاد نہیں اوہ میں نُوں
9235
بہت کتاباں اُتے اس نے حاشیہ شرح لگائی
لقب مدقق حضرت دتا ویکھ اوہدی دانائی
9236
اگے بیٹے دو ایہناں دے زاہد صوفی بھارے
نقی محمد تقی محمد رب دے خاص پیارے
9237
ہک گیا لاولدانہاں تھیں منّ رضاء خدائی
دوجے نوں رب بیٹا دتا صاحِب صدق صفائی
9238
جیں نوں کہن محمد عاشق لقب مبارک پایا
وچ لہور لوہاری منڈی اوس نشان لگایا
9239
پشت بہ پشت بزرگ ہوئے جیو ایہ گھر وڈا قدیمی
اساں غریباں کرن تواضع بولن نال حلیمی
9240
جتھے چشمہ مٹھا ہووے ہر کوء اُت ول جاوے
پردیسی دی خدمت جتھے اوتھے ڈیرا لاوے

لفظالی:
عیال = با ل بچے،چھٹکارا= نجات، ورد کمانا=کسے لفظ یا عبارت دا دسیاں شرطاں مطابق بار بار دوہرانا، آمد = آمدنی، ریا= دکھاوے دی مقصدی عبادت یا عمل ،اخلاصی = مخلص۔ خاص اللہ دی ذات لئی عبادت کرن والا، مناقب = جمع منقبت دی ۔ پچھاتے جاون والے خاص گن تے صفتاں دا بیان، مدقق=باریک بین وال دی کھل لاہن والا، صاحب ِ صدق صفائی= دل دی صفائی سچائی دا مالک صوفی فقیر، نشان لگایا= جھنڈ اگڈیا، پُشت بہ پُشت= پیڑھیو پیڑھی ۔ کئی پیڑھیاں تو ں، غریباں = پردیسیاں ،کرن تواضع= عاجز ی مسکینی نال پیش آکے خدمت کرن، اُتول = اوس پاسے ،