ورقہ 495

9241
دوہاں سبباں تھیں اس بندے اس گھر ڈیرا لایا
ہک پیراں دی پیروی نوں دوجا حُبّ پھسایا
9242
حجرے والے پِیر اساڈے اس گھر رہے اُتردے
کہن استاداں دا گھر اس نوں ادب اس دا بی کردے
9243
اسے کارن بندہ عاجز اوسے گھر اُتردا
نالے خِذمت عزّت الفت کردا صاحِب گھردا
9244
سوہنا مرد لیاقت والا جس نوں بخش خدائی
بزرگ زادہ مثل شزادہ خادم ہے فقرائی
9245
ہچھی حُبّ کیتی اس میری نال چڑھا لیایا
وچ چوبارے نال پیارے رکھیا اوس بہایا
9246
اگے ہک داماد انہاں دا اہل چراغ اندرونہ
نام محمد الدین اوہ حافظ خوش درویش نمونہ
9247
وڈا صاحب جُیودے مدرس جو صاحب سجادہ
ایہ محمد الدین اوہناں دا بیٹا نیک ارادہ
9248
نال فقیراں ادب محبت رکھدا بہت اشنائی
ترئیے مہینے خدمت میری تاں اس رکھی چائی
9249
مرشد دا احسان میرے تے سار لئے محتاجاں
اوہ رکھوالا سدا محمد اوسے نوں سبھ لاجاں

لفظالی:
اُترنا= ڈیرا لانا۔قیام کرنا، خدائی بخش= خدا تعالی ولّوں عطیہ ۔ کسے مرض دی شفا بارے خاص عنائت، بزرگ زادہ = کسے بزرگ دی اولاد ، فقرائی خادم = فقیراں دی سیوا کرن والا، پیارے =پیاردا مقامی تلفظ، نال چڑھالیایا= اُتلی منزل تے لے گیا، اہل چراغ اندرونہ = اندر دے چانن والا ۔ روشن ضمیر ،درویش نمونہ = درویشاں جیہا ، صاحب سجادہ = گدی نشیں ، اشنائی = دوستی،خِدمت چائی رکھی = خدمت کرنا اپنا فرض سمجھیا ۔ سیوا کر دا رہیا ، سار = خیر خبر، لاجاں = شرماں ، جیُو= جی