ورقہ 23

ہر دم یار وسیندا نیڑے کھول اکھیں گھت جھاتیں
اوگن ہارِیاں نُوں گُن مِلدے کردیاں نظر صفاتیں
تے چھٹ جان زنگار دِلاں دے روندیاں بہہ راتیں
شوق تیرے دیاں لاٹاں بلیاں نور کھلے مشکواتیں
نین پریم نشے وچ بنے ہنج رُڑھاون ندِیاں
اِکا اِک پُکارا کردیاں ویہن بھاویں سر بدیاں
جے وچ شوق تیرے بہہ یارا کرے عدول نتارا
راز نیارا تن من سارا اِک اِک کرے پُکارا
دھس دل رمز وچے وچ کھائے جس دا شوق اِشارہ
جاپے حال دِلے نُوں اوہا جیں وَل ہر ورتارا
کِت ول واگ چلی مُڑ یارا تُند تیری اسواری
وچ ناسُور نہ گھت سر سر نیزہ رہے متاں دم جاری
ہُن سیّار لیاؤ کاء یوسف نوں لے چلے
مصر اُڈیکے مغرب زادی زخم جیہدا دل سلّے
باقی حالا یوسف والا وچ فراق پدر دے
آکھ دِلا کیا سر تے ورتی انور پاک قمر دے
بھائی سُٹ کھوہے وچ آئے یوسف رہیا اکلّا
رات پئی دل وحشت دھانی ویکھ مکان کوّلا
روون لگا کر مونہہ فلک ول یا والی اسماناں
تیں رحمت جیں انت نہ کائی کھلّا لُطف خزانا
عبد گناہی یا غفارا عرض کرے درماندہ
بہت گناہ سر میں جس کارن ات جا پکڑ لیاندا
کل طفیل اِسحاق خلیلوں بخش میری بُریائی
اس زندان غضب دے وچوں مینوں بخش رہائی
رون ملائک وچ اسماناں سُن کے حال اویہا
تاں پُہتا جبریل جنابوں کہیں آن سونیہا
نہ رو یوسف صاحب کہندا دُور کراں دُکھ سارے
مصر گھلاں تیں تخت بہاواں دیاں مراتب بھارے
صبر دیاں یعقوب نبی نوں تیرے وچ وچھوڑے
تیوں کراں عزیز جگت وچ روز گئے رہ تھوڑے
سُن یوسف دل پئی تسلی رہیا اندوہ نہ کائی
یوسف تائیں جبرائیلے اِک دُعا پڑھائی
پڑھ یوسف ہر ویلے اس نوں تیں دل رہے ٹکانے
برکت ایس دعا کدائیں نہ وحشت دل دھانے
یوسف پڑھی دعا جدائیں ہویا حکم رباناں
جبرائیل لیا کھلاوے جنت وچوں کھاناں