ورقہ 25

ابر سفید سرے پر چھایا سایا نور وچھایا
مالک حال عجب ایہہ ڈِٹھا ویکھ تعجب آیا
دام دداں گھمگھیر چوپھیرے کھوہ ول سجدہ کردے
یانبی اللہ کہن زبانوں اسیں تیرے سبھ بردے
اک گدھا کرواناں سَندا چھٹ سُٹی اُٹھ دھایا
کھوہے گرد فدا ہویا سو سجدے سیس نوایا
سٹ گدھے توں چھٹ تعلق جھب اُٹھ سیس نوائیں
کئی گیاں اُٹھ صفاں ازائیں توں مت ضائع جائیں
ہور سفید جناور ڈِٹھے شکل عجب کئی ڈاراں
کھوہے گرد طواف کریندے کر کر شوق ہزاراں
جانوراں دی صورت سوہنی ویکھ سبھاں من بھانی
ڈیرا گرد لگایا مالک طلب کرایا پانی
مالک ابنِ ذغر دے آہے دو بردے سن یارا
بشرا مامل نام دوہاں دا دوویں نیک ستارا
پانی لین گھلے ایہہ دوویں مالک نے بے چارے
مامل ڈول وہایا کھوہے بشرا کھڑا کنارے
جبرائیل خُدا دے حکموں تاں کھوہے وچ آیا
بہہ وچ دلو چندا ہُن ویلا یوسف نوں فرمایا
تے توں چند اجیہا نوری بدر تیرے رُخسارے
دار شرف وچ ابرو سندے نین تیرے دو تارے
توں اوہ چند کرم دا پورا راز جیہدے وچ بھارے
نور تیرے دِیاں چمکاں پِھریاں دو عالم وچ سارے
چڑھن لگوں اج دیس پرائے کرنے نوں رُشنائی
چلیوں چھوڑ قدیمی واسا یاراں گھت جُدائی
چل اُڈیکاں تیریاں یوسف داغ دلاں وچ پائے
جیہناں دِلاں نُوں تیریاں تانگھاں شوق تیرے دُکھ چائے
منتظراں نت وچ اُڈیکاں روندیاں وقت وہائے
گھاہ چروکی رس رس وہندے مل دُکھ چائے
لوو خبر بے صبر پیاں دی شوق جیہناں دُکھ لائے
روندیاں وچ نیر جگر دے پُرزے توڑ وگائے
زخم جیہناں دے پئے پرانے اکھیں خون بھرایاں
کھڑے اُڈیکاں لائیاں یوسف تیریاں نت ادایاں
روندیاں اکھیں بھجدے سینے زار تڑفدیاں جاناں
اج کنعان وچھناں تیتھیں بدلیا ہور زمانا
خزاں وگی کنعان ولایت گلزاراں جھڑ چلیاں
تے ول مصر بہاراں جھلیاں پر کلیاں وچ گلیاں