ورقہ 41

لوء پھری وچ مصر تمامی لوکاں حیرت دھانی
ایہہ رُشنائی کتھوں آئی رل مل کرن کہانی
تد نُوں مالک چاڑھ شُترِتے یوسف نوں لے دھایا
نال تجمل شوکت شانے دَرے مصر دے آیا
اِک پُکار پئی از غیبوں سُنی مصر دیاں لوکاں
اِک بندہ اج ایتھے آیا نین جیہدے وچ جھوکاں
جے کوئی اک نظر کر ویکھے اُس دی شکل پیاری
خوش ہووے خوش رہے ہمیشہ پاوے فرحت بھاری
سُن حیران رہے ہو مصری کیتا کِس پوکارا
ویکھ رہے کوء نظر نہ آیا مصر تھکے لبھ سارا
دروازے پر لبھدے آئے یوسف نظری آیا
جو ویکھے غش کھاوے ڈِگے حیرت جوش چڑھایا
تاں جاتا سبھ مصری لوکاں راز گیا کھُل سارا
معجزیوں اِس صورت سَندی ہویا ہوگ پُکارا
شاہ قیطوس عزیز مصر دا نام ایس دا ریاں
جاں یوسف دی شہرت ہوئی اِس نوں خبراں گئیاں
سُن سُن صبر گیا اُٹھ دِل دا لے تُریا اسواری
شُتر سوار ہزار رکابے زینت نقش نگاری
استقبال کرے وچ راہے جا مِلیا کرواناں
جاں یوسف دی صورت ڈِٹھی ہوء رہیا دیوانہ
ویکھ سواراں عقلاں گئیّاں تے حیرت وچ آئیاں
دل بے دِلاں نہ کیوں لے جاون تیریاں نور صفائیاں
شاہ پُچھے کرواناں کولوں ایہہ شے کہو کیا ای
سورج ہے یا ماہ منوّر حُور پری یا کائی
مالک عرض کرے سُلطانا سورج چند نہیّوں
یوسف نام غلام بندے دا سوہنا حُور پریوں
میں سودا کر ویچ لواں اِس کر قیمت بازارے
مُل پوے وِک جاوَن جاناں بِرہوں دے دربارے
سُن حیرت رکھ دیندیں اُنگل شاہ یوسف تھیں آیا
اے انور خورشید فلک دے کی مالک فرمایا
یوسف کہندا مالک سچا مینوں مُل لیایا
بھائیاں بیچ لیا ہتھ اُسدے جاں ویلا ہتھ آیا
شاہ مصر وچ شہر لیایا اپنے کرواناں
صورت سوہنی یوسف والی رہی سما وچ جاناں
یوسف دی شاہ خدمت کردا ویکھ حسن دِیاں شاناں
ملک ابنِ ذغر واہ مردا آندو نور خزانہ