ورقہ 46

اوہو حالا اوّل والا ہویا نال تماماں
درباروں بے ہوش پیا نوں سُٹیا کڈھ غُلاماں
ایویں دس دن رہیا تماشا مالک دے دربارے
شوق طلب وچ دید کریندیاں رخت لُٹائے سارے
مسکیناں گھر رخت ویچائے صبر نہ کرن دیداروں
گھر مالک زر بھرے خزانے دنگ رہیا اس کاروں
جو جو ملک غریباں مایہ اس سودے وچ ہاری
دِیداروں پر صبر نہ آوے چڑھے ودھیر خُماری
کھِچ لیا زر مصر دیاروں مالک نے اس کاروں
زر سرخوں پر حجرے خانے گیا حساب شماروں
انت جمعہ جاں اگلا آیا پھری منادی سارے
یوسف نوں اج ویچن لگا مالک وچ بازارے
مہ کنعانی وِکن لگّا سو مصر گیاں پے واراں
شعلہ شوق چمکیا سینے جل بل گئے ہزاراں
خبر سنی تریاق وِکّن دی زہر بھِنّے بیماراں
خودیاں تھیں بے خودیاں آئیاں تے نینداں ہوشیاراں
کر سامان پلّے سرمایہ مشتریاں دل چائے
دل مالک دے جو لا نگاہے مُل خریدن آئے
چل عشقا اج اوتھے لے چل جتھے یار وِکاوے
ویکھدیاں دی جند سدھاوے مُل کرے رہڑ جاوے
مرداں جان کھپے وچ سائی قیمت اجے اگاہیں
جاناں جان طلب دے مُلّوں مالک منے باہیں
جان فدا بلہاری ہر شے دیداروں سو واری
وچے دوزخ وچے جنت وچ دنیا ساری
وچے خوشی وچے دُشواری صحت تے بیماری
وچے درد فراق خواری وچے اُس اودھاری