ورقہ 49

کر گُلکاری اُس دے اُپر سوہنے نقش لگائے
چار چوپھیر جواہر لائے چمک فلک تک جائے
تاریاں وانگ چمکدے موتی کُرسی دے وچ کارے
گرد ہلال بدر دیاں شکلاں گوہر وچ ستارے
خوشبویوں پُر دُرج رکھایا اس دے اِک کنارے
جِس تھِیں مصر معطر مجلس گئی خبر تاتارے
ایہہ یوسف دے بیٹھن کارن سارے ساز سوارے
یوسف سُورج ایہہ سبھ چیزاں چند جھلکن تارے
اُٹھ منادی فجر جمعہ دی ہر ہر طرف پُکارے
اج بندہ کنعانی لوکو وِکّن لگا بازارے
ویکھ لواں اج اس سودے وچ جاں کدھے دَم ہارے
تے وچ مجلس مُشتریاں دے کِس نوں طالع تارے
ویکھاں کون لوے دو عالم عوض دَرم دینارے
تے حرمان جیہناں زرداراں واس ِتنہاں ادبارے
اج نفع ہتھ کس دے رنگے تے کس نوں غم مارے
ہتھ جیہناں سرمایا ناہیں اوہ روون بے چارے
وِکن لگا اج یوسف لوکو دیس جیہدی دُھم سارے
نین جیہدے تاثیراں والی زخم جیہناں دے بھارے
عمراں نین رہن دُکھ روندے ویکھ نظر دے کارے
جس صورت دی مورت اُتے جلے جِگر وچ نارے
ہُن اوہ صورت وِکنے لگی نقداں دے بازارے
شوقوں جان جیہناں لب آئی دو دم لین اُدھارے
چلو خرید کرو اج ویلا، ویلا ہے دیدارے
کُوک پئی اج مفت زیارت بہت جیہدے ونجارے
اج دیدار بِنا مُل ملدا رج کر لوو نظارے
پھر مُڑ دخل ملے یاں ناہیں دلبر دے دربارے
سینے چُور ہوون دِل پُرزے لُوں لُوں درد شرارے
جاں ہفتاد ہزار حجابوں نور چھڈے چمکارے
دلبر دا دِل بردہ ہو کے جاں اِک نظر گزارے
جال گھتن متبسُّم لب تھِیں دنداں دے لشکارے
چل ویکھو جس ویکھن کارن تُسیں سبھے بلہارے
مالک تائیں مِلکاں دِتیاں رخت گھراں دے وارے
سُنی پُکار مصر دیاں لوکاں جوش پئے یک بارے
اِکناں ہوش دماغوں چلی کردی مرگ اِشارے
اکھیاں نے اُمیداں رکھیاں ویکھ لیے دیدارے
ہدّی محلہ دے ول ڈھوئی کعبہ دے دربارے