ورقہ 61

گوہر سلک دنداں دیاں لڑیاں دوویں کس پروئیاں
سُرخ کناریاں دوہاں لباں دیاں کس رنگ وچ دھوئیاں
ایہہ دو اکھیں تریوں بھریاں شوق کیہدے وچ روئیاں
جھمنایاں نے نیزیاں لوکاں کس ویری سر ڈھوئیاں
قاتل نیناں بھواں کماناں کِول کھچیاں ہوئیاں
وچ جنگاہ کدھے کہ مژگاں چا ہتھیار کھلوئیاں
زرّیں گیند بنائی کس نے دس زنخداں والی
غبغب چاہ وچوں کہہ کس نے کر دکھلایا خالی
کالیاں زلفاں زیب واراں نوں کتھوں رنگ چڑھایا
قد تیرا وچ باغ دِلاں دے کس نے سرو لگایا
زُلفاں ہیٹھ تیرا رُخ کس نے دن تے رات بنایا
تے ایہہ کس دی حکمت کامل ظُلمت نور رلایا
ایہہ کس نے نورانی چہرہ کر سورج چمکایا
نصف اللیلوں مغرب توڑی فرق کویہا پایا
تے کس نے وچ سوہنیاں والا ول ول فتنہ پایا
کر کے تارو تار زُلف نور تار جگر لٹکایا
تے کس نے وچ نین رنگیلے سُرے دا رنگ لایا
کتھوں ایڈ جمال کسے نے تیں پر روڑھ وگایا
نین رسیلے وچ رس وسناں پاونیاں زیبائیاں
کہہ سُرمے دی دھاری نوں ایہہ کِن دسیاں چترائیاں
جذب تاثر شکل تیری وچ کتھوں آن سمایا
تیری ٹھاٹھ جمال حُسن تے کس نے مصر رُڑھایا
ایہہ کیہ ہے تاثیر تیرے وچ جاں توں مصرے آیا
درد منداں دیاں اکھیں دے وچ رُڑھدا دیس دِسایا
تے توں ایڈ جمال رنگیلا کتھوں لُٹ لیایا
تے ہوراں نوں ہتھ نہ آیا پایا تدھ پچایا
تیں ول ویکھ کیویں رُڑھ وگدا موج لہو وچ سینہ
کون بناون والا تیرا انور ماہ جبینا
سوہنیاں سوہنیاں زُلفاں والیا کس استاد بنایوں
ناز لٹایاں اکھیں والیا کیہ کرنے اِتھ آیوں
شکل مبارک تیری وِچدی کسدا نور چمکدا
بالی لاٹ حُسن دی کس نے جیں کا دیکھ نہ سکدا
کس نے ساری صورت تیری سوہنی حد بیانوں
ہیں پیدائش خاک زمینوں یا کا شے اسمانوں
سُن یوسف لاغوطہ جاندا وحدت دے دریائیں
اوہا اِک جیہدا میں بندہ کہندا بازغہ تائیں