ورقہ 65

ہر مصنوع نہیں بن صانع میں مصنوع بے چارا
دنگے حرف بندے دیاں زُلفاں نقش قلم دا کارا
ابرُو طاق کھچے پرکاروں تینوں نظری آئے
ایہہ پرکار وگی کس طرفوں کیوں ایہہ راز نپائے
صاد ضاد دو حرف اکھیں دے سمجھ ایہناں نوں اوویں
سے دفتر جس کاتب لکھے وچ لکھے ایہہ دوویں
گوہر سلک دنداں دیاں لڑیاں جس پروء رکھائیاں
کاہکشاں گُلہار فلک دے تس دتیاں زیبائیاں
نرگس برگ نہ ویکھ چمن وچ ایہہ وچ کسے نہ لکھے
جھڑن طیور اسی پر غافل جیہناں نہ گلشن ویکھے
اے بی بی میں تیرے ورگا بندہ ہاں رحمانی
رگاں پیاں تن ہڈیاں اُتے رنگ ایہی فیضانی
نال مثالاں گلّاں سُنیاں رکھدیاں فراق وڈیرا
تے اوہ پاک مثالاں کولوں اُسدا شان اُچیرا
پھیر کہاں مت بُھلی جائیں اجے ویلا گُن پائیں
باجھ اِکا غم ہور غماں ول جھات نموڑ وگائیں
وقت وہاندا دم دم گوہر آیوں اِتھ بوپاری
جے سرمایہ ضائع جاوے درد جھلیں لکھ واری
اوہ ہُن ڈھونڈ جو تیں ہتھ آوے جس وجود وجوبوں
غفلت چھوڑ اجے ہے ویلا خوب لبھے نہ خوبوں
پر پشّہ دا قدر نرکھدی فانی دنیا ساری
عشق جیہناں دِل دمیں وہاجے جنس گئے لے بھاری
اوہا ہادی راہ دِلاں دا فضل جیہناں تے یار
نال اشارت سمجھ گئیاں دی واہ واہ برخورداری
سُن تقریراں نازک معنی زن اکھیں کھل گئیاں
ترہائی وچ دریا شربت ڈُب مراداں لئیاں
شیشہ ویکھ جداں من بھاناں تشنے ہتھ وگایا
مے برہوں بو جوش رچایا اِک لبھا لکھ پایا
رنگ گلوں تک حیرت دھانی موسم ملے بہاراں
ہُن چا جِت ول نظر وگائی نظر پیاں گُلزاراں
چمکیا طور کرم تھیں شعلہ جذ وی طلب سدھائی
ربّ ارنی دی لُوں لُوں تھیں لاٹ بلیندی پائی
میں قربان تیرے یا حضرت کر کے عرض سُنائی
گم ہو گئی نوں کڈھ اندھیروں چا سُٹیا رُشنائی
لبھ لیا میں اصل پیارا چھوڑا ہوس دی بازی
اصل حقیقت میں ہتھ آیا چھڈی طلب مجازی