ورقہ 76

دِل وچ روندی ایہہ کیہ ہویا کیہ وگ گئی قضاؤں
قہر غضب کیہ جھلن لگا غم درداں دی واؤں
پون لگے ایہہ کیا قضّیے کون کٹے گا بہہ کے
کیہ ایہہ اج تقدیروں قاصد گیا سُنیہا کہہ کے
کیا خواری ورتن لگی لوہڑ لٹی سر کائی
میں تتی دے بھاء کتھایوں رات غَضب دی آئی
ایہہ کیہ فتنہ ہوون لگا ظاہر دِل تھیں میرے
کون کڈھے اج واہرُو کیہڑا پیّاں گُھمن گھیرے
کیا بلاء کھلارن لگا غم برہوں دا جھولا
آن پیا سر میں عاجز دے سو آفت دا ٹولا
لگے دُکھ دِلے نُوں بھارے کاریاں کون کریسی
ایہہ پیراہن شاہی والا ہُن وچ خاک رلیسی
اج قلم تقدیر ازل دی دین لگی کیہ جھڑکاں
کن اوگھاڑ جدھر ول ویکھاں پون دُکھاں دیاں بِڑکاں
کل نہ نام دُکھاں دا جاناں اج رہی ہو بندی
کیہی لایو لاون ہارے واہ وہ حیرت مندی
لکھ لکھ چاؤ میرے کل دِل وچ بھُل گئے اج سارے
روڑھ گئے وچ بحر نشے دے مستی بھرے نظارے
کل کھلیندی میں وچ نازاں اج نتانی ہوئی
تے ایہہ اوہ بیماری نہ ہا جیہدا دارُو کوئی
کل عاقل تے اج دیوانی بے وس میں بے چاری
کر میرا کل لعبت بازی تے اج گِریہ زاری
کل خوشیوں میں وچ جمیعت ہس ہس وقت وہائے
غیر مُرکّب حرف نصیباں ہُن کیوں جوڑ وکھائے
اج ارادہ رج رج زوواں وگ درداں دی وائے
رس رس وس وچ دِل دے دردا روون دیدن آئے
نواں قضّیہ سر تے آیا کدی نہ ڈِٹھا سُنیاں
کڈھ کدورت دِل دیاں اکھیں آب صفا اج پنیاں
موسم گیا بہاراں والا وقت خزاں دا آیا
نواں سیاپا نویں تگاوے رات سُنیہا پایا
پچھلے روز خوشی دے وِیتے غم دی واری آئی
تازی سنُب وجایا برہوں درداں فوج چڑھائی
باپ میرا جے ملکاں والا روک نہ سکدا مُولے
کون چھوڑاوے اس دُکھ کولوں کیہڑا عرض قبُولے
جُھور دلا کر گریہ زاری وقت غماں دے آئے
روندیاں مر جانے ویلے نین رہن پچھتائے