ورقہ 79

اے جیس عکس آئینے دِل دے پر قیدوں آزادہ
تے تُوں آپ قیامت قامت عکس قیامت زادہ
اے وچ نزع تکیندیاں سُفنے تیریاں وچ جدائیاں
ابرو قوس تیرے دو ول تھیں کُوٹاں چار نوایاں
کیہ جاناں توں کتھوں آیوں کِول قصد اُٹھایا
راہ جاندے ول کمانوں میں پر تیر چلایا
خبر نہیں توں کیہے تھاؤں کِتھ ٹکاناں تیرا
خبر نہیں توں کیہڑی جِس نُوں نت ملدا
خبر کیا توں کس زمینے رکھدوں شاہنشاہی
تڑف مریندیاں حال نہ پُچھدوں واہ واہ بے پرواہی
کیہ آکھاں گل کہی نہ جائے مت مارن سُن ماپے
خبر نہیں میں ہاں یا ناہیں یا ہیں تو ہیں آپی
جے میں تیں وچ فرق نہیں تے کیہ ہے درد جُدائی
جے توں ہور تے میں شے کائی آخر راز کیائی
دِل دا شوق اشاریوں کردا دم دم راہنمائی
میں دُکھ بدی کدورت ہوساں توں سُکھ خیر سفائی
یا میں عشق تیرے دے زخموں قطرہ ہاں اِک خونی
یا توں ظاہر تے میں مظہر حالوں گونا گونی
سچ ایہا ای میں شے کائی توں سب نور صفائی
ہر اعتبار نہیں کجھ باطل باطل سو فسطائی
تںکجھ چیز سبھاں تھیں سوہنی تیری مثل نہ کائی
میرے وہم گمان قیاسوں دور تیری وڈیائی
نام تیرے جے معلم ہووے ورد کراں دن راتیں
وچ محراباں دوہاں پڑھاں دعا صلواتیں
تیغ چلایو تیز نظارہ پھٹ گھتی ناتانی
خبر نہ پُچھی مہر نہ کیتی میں سر کیا وہانی
روندی ویکھ نہ دھرتوں چایو ایہہ کیا بے پروائیاں
سودے عشق تیرے وچ جاون میں جیہاں وچ سائیاں
زُلفاں دی زنجیریاں والے پیچ گئیوں گھت بھارے
اِک ول کھولاں دو تن پوندے دسن نہ پاؤ نہارے
جان وکائی واؤ دے دمیں زُلفاں دے زنجیریں
مار گیوں پر عذر بہانہ کیہو نہ کا تقصیریں
گُزر گیوں وچ اکھیں دِل دے ہو تلوار فولادی
نکل گیئوں پر مورت رہیا وہ تیری اُستادی
ہتھوں چھُٹ گیوں جے میرے دِل وچ دھسیوں کاری
نین تیرے اوہ جھوکاں والے واہن جگر کٹاری