ورقہ 95

اِنتشاسر خبر ہوش یافتن زُلیخا و فرستادن مُلوک نواحی قاصداں را نجو استگاری او
نزد طیمُوس و برگشتن ہمہ قاصدان مایوس و نامہ نوشتن طیمُوس بجانب قیطوس کہ
عزیز مصر بود برای عقد زُلیخا و قبول کردن عزیز و روان شُدن زُلیخا بجانب مصرو
دیدن عزیز راوبیخود و شدن و تسکین یافتن باوازِ غیب و گُزرانیدن سالہای دراندوہ زاری

جدوں زُلیخا سُرت سمھالی دیسیں خبراں گئیاں
طیمُوسے دی بیٹی تائیں مُڑ دل عقلاں پئیاں
بادشاہاں سُن قاصد گھلے مغرب طرف دیارے
عقد زُلیخا خواستگاری ہر اِک عرض گزارے
اِک دن قاصد کئی شہاں دے جمع ہوئے دربارے
خواستگاریاں دے خط سبھناں پیش گزارے سارے
پڑھ طیمُوس کرے تجویزاں کون جھلاں شہزادہ
پچھاں چل زُلیخا تائیں اُس دا کیا ارادہ
جا کیہا سو ایہہ خط آئے ایہہ روموں ایہہ شاموں
ایرانی تورانی کائی بھی ہر ملک مقاموں
سُندی رہی زُلیخا چُپ ہو مصروں نام نہ آیا
جا تس جے اِک جہاں نہ ظاہر پاواں درد سوایا
باپ پُچھے اے روشن اکھیں مقصد جان پیاری
ظاہر دس جو کِت ول تیری دل دی رغبت بھاری
اس کیہا ایہہ موڑ پچھاہاں ایہناں نہ میں دل چاہے
اک عزیز مصر ول میرے دِلوں ارادے آہے
باپ گیا مُڑ قاصد موڑے ایہا عذر سُنایا
اسیں عزیز مصر دا اول اُسدی جھولی پایا
تے خود طرف مصر دی لکھیا رُقعہ نام عزیزے
مطلب صدق صفائی والے لکھے نال تمیزے
نام زُلیخا گھر میرے اِک دُختر بہت پیاری
سبھ سلطان اساتھیں کردے اُسدی خواستگاری
پر اوہ کسے پسند نہ رکھدی نام سُنے دل کُھسے
جے توران تورانے رووے روس کہاں تے رُسے
کہے یمن وچ یمن نہیوں عرق نہ وچ عراقے
رام نہیں ول روم کدائیں رکھدی توڑ علاقے
شام کہے ایہہ شوم ولایت شام سیاہ غشاؤں
ترکاں ترک کرے لکھ واری جاپے خطا خطاؤں
چینوں چین گھتے ول متھے تلخ کرے دل بلخوں
چاڑھ بخار بخاریوں دل نوں رد کرے دم تلخوں
کابل کہے نہیوں قابل رنگ بُرا کرمانی
آب فرنگ شرنگوں کوڑا ملک ہرات حیرانی
تبت سنے کہے سو توبہ زنگ کہے بد رنگاں
تے اوہ شمع جمال مصر تے جل دی وانگ پتنگاں
خبر نہیں اس کِتھوں سُنیاں تیرا نام پیارا
کہے عزیز مصر دا میرے شوق ایہی دل بھارا
سو اس کرو قبول کرم تھیں رہسی وچ کینزی
صاحب رکھے دائم تیرا شوکت شان عزیزی
جاں ایہہ خط عزیز سے پہتا پڑھ خوشیاں وچ آیا
کیہ جاناں ایہہ میرے طالع کتھوں جلوہ پایا
میں بندہ اوہ صاحب میرا جس ایہہ لطف کمایا
میں خادم انکار نہ حکموں لکھ جواب پوچایا
اس احسان تیرے دا شاہاں عُمراں شکر گزاراں
قطرہ اک ادا کد ہووے وچوں بہر ہزاراں
مُڑ قاصد طیمُوسے اگے جا ایہہ خبر سُنائی
داج اسباب تیار کرائس ذرہ ڈھل نہ لائی
سُن کے خبر قبول زلیخا شُکر کرے لکھ واری
ہُن وچ گھراں سماوے ناہا ہوئی مصر تیاری
ایہہ خوشیاں وچ راضی راضی دم دم فرحت بھاری
سُنیاں دَرے سوہاگاں والی آن کھڑی اسواری
خاص زُلیخا کارن پیؤ نے ڈھوئی آن عماری
ایہہ مرغوب عجائب ڈاچی موتیاں نال سنگاری
ماپے ودع کرن رو رو کے اج فراق اساہیں
تے ایہہ ہس ہس دل وچ کہندی ظالم رویو ناہیں
رو رو کے میں وقت وہائے اج خوشیاں دا حالا
ہُن ہسن دے ویلے آئے روون دا مونہہ کالا
کہو مبارک ڈولی پاؤ اکھیں نیر نہ چھانو
جو اج میرے دل وچ خوشیاں تسیں نہ راز پچھانو
کرو نہیں مر جانیوں سیّو پاس میرے بہہ زاری
خوشی میری پر روندیوں ظالم شرم کرو اِک واری
میں بیزار تُساں وچ آہی آس سجن دی دھردی
اج دربار چلی میں اُس دِلوں جیہدی میں بردی
تے میں جیہناں مُراداں کارن رو رو عُمر گزاری
مدت روندیاں ملیاں ناہا اج ملنے دی واری
عمر دُکھاں دی پوری ہوئی درد فراقاں والی
میں ہُن دلبر دے گھر وسنّاں کر غیروں گھر خالی