ورقہ 123

رجُوع بقِصّہئ زِندان

موڑ دِلا ہُن واگ پچھاڑی چل ول بندی واناں
پھرے بہار خزاں رُت دھائے ہُن خوش وسے زمانہ
ست گئے جاں یوسف تائیں سال بندی وچ سارے
رحمت دا دریا جنابوں لگا دین ہولارے
تاں جبریل فلک تھیں پُہتا حُکمے نال خدا دے
یوسف پاس گیا وچ بندی جیوں کر وچ ارادے
تے یوسف تقدیروں روندا اگے نظری آیا
پیا پُکارے عرض گُزارے کر توں فضل خُدایا
بہہ کے پاس کیہا جبریلے مجھ جاتویا ناہیں
یوسف کہے پُچھان نہ آیوں یار مول اساہیں
میں جبریل کیہا سو ظاہر تے یوسف سُن رویا
خاص مقّرب توں درگاہوں کیونکر آون ہویا
میں تقصیری عاجز بندہ کیویں ہویائی پھیرا
میں جیہاں تھیں جبرائیلا کم کیائی تیرا
جبرائیل کہے میں تیں ول لے خوشخبری آیا
اللہ نے اج نام تساڈا چاپاکاں وچ لایا
اوہ تقصیر جو ہوئی تیتھیں بخشی کر غفاری
ہور سلام پُچایا تینوں لُطف تیرے پر بھاری
کوئی روز رہیا دُکھ تیرا اج کل ملے خلاصی
سر تیرے تیں درد مصیبت سب سختی اُٹھ جاسی
یوسف کہندا جبرائیلا باپ میرے دا حالا
آکھ سُنا کِت حال گُزارے تاج نبوّت والا
کیونکہ وچ جدائی میری حال ہویا وچ غم دے
کیویں کہ ہجروں سنیے اُسدے چمکن داغ اَلم دے
جبرائیل کہے اے یوسف تیرے وچ وچھوڑے
چشم اوہدی وگ نہراں وانگوں بدنوں خون نچوڑے
وچ جُدائی تیری یوسف کھاء گیا غم سینے
روندیاں وچ فراق تیرے دے نین ہوئے نابینے
رو رو کے فرماوے یوسف میری خبر پُچاؤ
غم دردوں چا دیو خلاصی دل دے دُکھ گواؤ
باپ میرے نوں جبرائیلا میرا حال سُناؤ
یوسف تیرا زندہ حضرت نہ رو رو دُکھ پاؤ
جبرائیل کہے ایہہ ناہیں ہرگز حکم الٰہی
اجے پُچاون خبر تساڈی نہ ارادۃ آہی
وچ تیرے غم اُس نوں پھڑیا تے تینوں وچ بندی
صبروں ملے دوہاں نوں رُتبہ پاسو قدر بلندی
مُر جبریل گیا ہور رُخصت یوسف صبر گُزارے
وچ فراق پدر دے روندا دلوں نمُول وسارے
٭٭٭