ورقہ 135

کہے یہودا قول نبی تِھیں خطا نہیوں کائی
نیکاں پاس بہے کو ساعت پاوے نور صفائی
تے ایہہ نور کھسن نوں شیطاں کیتے آن پکارے
ملی مدد درگاہ الاہوں رہے سلامت سارے
کر نبی اسرائیل چلانے شتریں گھت مہاراں
شاہ دلوں خوشحال عزیزوں کردے شکر ہزاراں
منزل کٹ مراحل آخر آن وڑے کنعانے
چمن قدم سلام کریندے پیش پدر وچ خانے
کیویں عزیز ڈٹھا پیو پچھے کیہ ورتے ورتارا
اوہ کہندے اسیں ڈٹھا حضرت فضل کرم تس بھارا
صفت کراں تے ہوء نہ سکے عُمراں شُکر گُزاری
شاہ عزیز مصر دا والی اس وچ خوبی ساری
خدمت بہت تواضع کیتی چنگی خورش کھلائی
چنگے تھانو اُتاریا سانوں کر کر کے وڈیائی
اول شک پیا دل اُس دے سانوں سیلو جاتا
تیرا نام لیا جاں اس تِھیں تاں اس حال پچھاتا
ساتھیں حال پوچھا یا تیرا سُن رویا کر زاری
تے یوسف دا حالا سُن کے شک پئے تس بھاری
کجھ اعتبار کلام اساں تے اُس نوں تھوڑا آیا
سُن یوسف دے حالوں اُس نوں ہویا درد سوایا
تیرا دُکھ پسر دے ہجروں اُس نوں اسیں سُنایا
سُن سُن کے اوہ برُقے اندر روندا نظری آیا
آہیں سوز جگر تِھیں اُس دے رہیاں ہر دم جاری
یوسف دی تے تیری حضرت سُنی حقیقت ساری
شک اوہدا مُڑ تازہ ہویا سُن یوسف دیاں گلاں
مُڑ مُڑ ایہا حال چتاریا وانگ پُرانیاں سلاں
مُڑ کیہا ایہہ گل تساڈی جاں سچ نظر نہ آئی
رہیا کام تساڈی اُتے ہُن اعتبار نہ کائی
سیلو ہو تسیں اے کروانوں اِک رہے نو جاؤ
سچ کلام تساڈی ویکھاں بنیامین لیاؤ
جے اوہ بھی آ بھرے شہادت تاں تسیں سارے سچے
تے جے بنیامین نہ آوے ثابت ہو سو کچے
رکھ لیا شموعن اساتھیں اندر بندیواناں
سچوں جُھوٹھ نتارا کرناں ساڈیاں وچ بیاناں
بنیامین کیہا جے آوے سچ پتہ دس جاوے
تاں اعتبار دِلے نوں آوے ایہہ سبھ شک سدھاوے
آوندیاں اساں تحفے دتے تے احسان کمائے
خدمت سکیاں بھائیاں کولوں ایڈ نہ کیتی جائے
نبی پچھے کیہ مذہب رکھ دا ملک مصر دا والی
کِس نوں پوجے کس نوں منے کس دے درے سوالی
کہن پسر اس مذہب ایہا وانگ اساں ورتارا
پر اس نیک اعمال وڈیرے فرق اساتھیں بھارا
مسلم نیک عقل دا تودہ شرم کرم دا پورا
علموں حلم تحمل تقویٰ اوہ بے عیب قصورا
عفت حکمت ہور شجاعت خصلت چار عدالت
کرے دلالت نوں رسالت متے چمک جلالت
فراطوں تفریطوں خالی کامل وچ خصائل
شاہ مصر وچ ڈٹھے حضرت اکھیں بہت فضائل
جے ہُن بنیامین نہ جاوے سانوں ملے نہ ڈھوئی
گھل اساں تِھیں بنیامینے جھل ہجر دن کائی
کھڑئیے نال لیائیے بھرتی ہووے کویں گُزارا
رکھاں گے اسیں وچ حفاظت بنیامین پیارا
باپ کہے اعتبار تساں پرواہا اس دل بندوں
جیوں اگے اعتبار کرایا میں یوسف فرزندوں
سبھ تِھیں چنگا رحمت والا حضرت پاک الٰہی
حافظ ناصر ہر دم اوہا ہوراں طلب نہ آہی
کر رحمت فرماوے اللہ جاں ایہہ کیہا نبی نے
قسم عزت میں میلاں یوسف تے اس بنیامینے
جاں پیغمبر زاداں کھولے شُتراں بھار متاعیں
پائی اوہناں بضاعت اپنی آئی مُڑی اتھائیں
کہن پدر نوں مال اساڈا اوویں مُڑیا آیا
موڑ عزیز پوایا بھاریں وڈا کرم کمایا
جو احسان عزیز کماوے کیڈک وصف سُنائیے
گھل اساں سن بنیامینے غلّہ مفت لیائیے
اسیں نگاہ رکھاں گے اُس نوں ساڈا ویر پیارا
جے ایہہ نال اساڈے جاسی ہوسی مطلب سارا
کہن پدر نوں مال اساڈا اوویں مُڑیا آیا
موڑ عزیز پوایا بھاریں وڈا کرم کمایا
جو احسان عزیز کماوے کیڈک وصف سُنائیے
گھل اساں سن بنیامینے غلّہ مفت لیائیے
اسیں نگاہ رکھاں گے اُس نوں ساڈا ویر پیارا
جے ایہہ نال اساڈے جاسی ہوسی مطلب سارا
بھار شتر اقک ودھ لیائیے نال اُس دے جے جائیے
جے اس باجھوں مصر سدھائیے مُڑ خالی ہتھ آئیے
تے شمعود جو قید مصر وچ مُڑ مشکل ہتھ آوے
شاہ مصر دا ساڈے اتوں اُٹھ اعتبار سدھاوے
تے جے مُڑ ہُن اسیں نہ جائیے وِیر رہے اِک قیدی
غلّے باجھ اسیں رُل مرئیے اندر نا اُمیدی
پیغمبر فرماوے جے ہُن موڑ بضاعت گھلی
شاہ تساں ازمایا چاہے دل دی کرے تسلی
جے تسیں موڑ بضاعت دیسو تاں ہو سو اعتباری
تساں دیانت دی ازمائش ہووس دلے گُزاری
جان جاؤ ہُن موڑ بضاعت کریو شاہ حوالے
حق دیانت دل دے اندر کرو نگاہ ہر حالے
بنیامین اساں تِھیں گھلو پُتاں عرض سُنائی
نبی کہے میں گھلاں ناہیں قول بنوں پکیائی
جے تسیں قول خدا دا دیو مُڑ میں پاس لیاؤ
پر کجھ زور نہیں جے سارے تقدیروں مر جاؤ
آوے اجل مرو جے سارے تاں تساں پکڑ نہ کائی
ہوندے زور لیا سو میتھیں ایہہ یوسف دا بھائی
اوہناں عہد خدا دا دتا کہندے موڑ لیائیے
رب گواہ کرام فرشتے اسیں نہ دغا کمائیے
سونپ خدا نوں کہے پیغمبر اے میرے فرزندو
وچ مصر اِک درے نہ وڑیو اے میرے دلبندوں
جُدے جُدے دروازے وچدی کھنڈ جائیو چوپھیرے
مت جاسُوس تساں کو جانے خوف ایہی دل میرے
میں تقدیر ہٹ ای نہ سکدی حُکم ربے دا جاری
ایہہ تسلی دل دی کارن کراں نصیحت ساری
باجھوں رب ہلاسا ناہیں اُس دا کل ہلاسا
اوہو قادر سبھ دا والی اوہا کرے دلاسا
سُن کر گئے سلام پدر نوں دس فرزند پیارے
کٹ مراحل صحیح سلامت پُہتے مصر کنارے
٭٭٭