ورقہ 36

633
جاں اوہ ہکو سِتھا آہا نقش گئے بھج سارے
ہِکو ہِک محمدبخشا میں توں کون بے چارے
634
جے کوئی غرق نہ ہویا بھائی وحدۃ دے دریاوے
کے ہویا جے آدم دسدا لیک نہ مرد کہاوے
635
نیکی بدی نہ تکد ے سوئی جو وحدۃ وچ پُہتے
نیکی بدی تداہیں بھائی اسیں تسیں جد بہتے
636
جاں جاں اپنے آپے اندر جاء بندے دی ہوسی
کر کر شادی کدی ہسے گا کدی غماں وچ روسی
637
جاں ایہ اپنے آپوں نکلے نہ کوئی غم نہ شادی
دوزخ دا غم خوشی جنت دی دوہاں تھیں آزادی
638
ہر ہک اندر دوزخ جس وچ سپ اٹھوئیں واسا
اس دوزخ تھیں باہر آویں خطرہ رہے نہ ماسا
639
جے اج باہر آیوں ناہیں دوزخ نالے جاسی
ہر ہک سپ اٹھوآں اینویں روز حشر تک کھاسی
640
جاں سالک اس جائی پہتا آپ مرے مر جیوے
گم ہووے مڑ باہر نکلے گُنگا ڈورا تھیوے
641
کدے رلے اس ذاتے اندر کدے کِرے مڑ ذاتوں
صورت عجب بنی پر خالی بدنوں بدن صفاتوں
642
چار چوہاں تھیں باہر آون ودھدے لکھ لکھاں تھیں
اس دفتر دے حرف نہ دسدے انّھا عقل اکھاں تھیں
643
دُور کِتے اس شہروں باہرپھر دا عقل بے چارا
جس ایہ سِرّ ذرا ہک لدھا ہر تھیں ہویا نیاراا
644
عقلوں فکروں باہر آوے نچدا پھرے دیوانہ
آکھے خبر نہیں میں کیہڑا کیہڑا میرا خانہ
645
نہ میں بندہ باری سندا کے ہاں نر نہ مادی
بندگیاں گم ہویاں نالے نہ کُجھ رہی ازادی
646
نالے صفتاں والا ہوندا پھیر اوہ صفت نہ جانے
عارف ہوندا پر اس ویلے معرفت نہ جانے
647
مناں منی کجھ رہندی ناہیں کوئی کہاوے کس دا
جے کر اس ول تکیے اگوں اپنا آپ ہے دِسدا
648
اپنے ولوں جد پھر ویکھیں اوہو نظری آوے
جِت ول ویکھیں ایہو لیکھا کوئی نکھیڑ نہ پاوے
649
جاں توں گم ہوویں وچ اس دے اپنی چھوڑ نشانی
ایہ توحید محمدبخشا دسے کون زبانی

حیرت دی منزل دا ذکر

650
پھیر اگوں ہِک منزل آوے حیرت والی وادی
درد افسوس ہوئے گُم اوتھے ہر گز خوشی نہ شادی

لفظالی:
جاء = تھاں ۔ وجود دا احساس ۔اٹھوئیں =ٹُھونہا ۔ بچھو ۔واسا = رہائش ۔ڈورا = بولا ۔ بہرہ ۔آپے = Selfکرے = ڈِگ کے وکھرا ہووے ۔چار چوہاں تھیں = بندہ مٹی ۔ پانی۔ اگ۔ ہوا دا بنیا ہویا اے ۔ ایہناں چوہاں پاروں ایہدے وچوں چار حیوانی اوگن ظاہر ہوندے رہندے نیں۔ اگ وچوں غصہ ۔ حسد ' پانی وچوں ویرج بوند۔ مٹی وچوں سفلی حرکتاں ۔ ہوا وچوں حرص ہوا دنیاوی خواہشاں۔ جدوں ایہہ حیوانی اوگن ظاہر ہونے بند ہوجاندے نیں بندے نوں لکھ وچوں لکھ دا وادھا اے یعنی سو فیصد منافع اے ۔دفتر =ریکارڈ دا رجسٹر باری سندا = خالق دا ۔بندگیاں گُم = جدوں بندے نے قطرے وانگوں وحدت دے دریا وچ سٹ کے اپنے آپ نوں گم کردینا اے تاں کیہڑا بندہ تے کیہڑا رب سب اکو مکو نیں ۔مناں منی = من آن ۔ من ایں۔ میں اوہ آں تے میں ایہہ آں دے دعوے ۔