ورقہ 39

688
عاصم دے سُن صبر توکل ہمّت آس شزادے
دلبر بھال محمدبخشا سہ سہ دکھ زیادے

تَمَّ ا لْکَلَام بَنَام حَضْرَتْ پیر مُرْشِد صَاحِبْ قدّسَ اللّٰہُ تعالیٰ سِرَّ ہُ الُعَزِیْز

689
قصہ سیف ملوکے والا اس کارن ہُن کہنا
طالب ہمّت کر کے چلے روا نہ رکھے بہنا

قصہ سیف الملوک تے بدیع الجمال دا مُڈھ ۔

بادشاہ عاصم بن صفوان دی کہانی
سارا قصہ مولوی نظامی دے ایس شعر دی تفسیر اے
چنیں زد مثل شاہ گویند گاں
کہ یابند گانند جوئند گاں
باسم پاک حضرت پیر شاہے کراں نامہ شروع اوہو نبا ہے

690
پیر میرا اوہ دمڑی والا پیرا شاہ قلندر
ہر مشکل وچ مدد کردا دوہاں جہاناں اندر
691
عاصم بن صفوان شزادہ والی تخت مصر دا
آہا شاہ سلیمان دوجا صاحب دولت زردا
692
رومی شامی چین مچینی غزنی ہندُستانی
زنگی روسی ہور فرنگی یونانی ایرانی
693
ستر شاہ تختاں دے سائیں چاکر سان اس سندے
خدمت اندر رہن کھلوتے ہتھیں بدھیں بندے
694
ست ولایت زمیں ابادی ستے تخت اصلیا
چار تخت دی حد صفوانی عمل اپنے وچ لئی آ
695
فوجاں لشکر کٹک کروڑاں گنتر وچ نہ آون
جے سو منشی لکھ مصّدی لِکھ لِکھ قلم گھساون
696
ذوالقرنین سکندر والا شوکت شان زیادہ
بادشاہی گھر اس دے دائم آدی دا شہزادہ
697
کوٹ قلعے در بند ہزاراں چھاونیاں ہر دیسی
سدا برت ہر شہر بنائے رست کھاون پردیسی
698
عادل سخی سکندر جیسا جیوں دریا وچ موجاں
زوراوری اوہدی سن کنبن دیو دانو دیاں فوجاں

لفظالی:
چنیں زد ۔۔۔۔۔۔= آکھن والیاں دے بادشاہ دا ایہہ اکھان مشہور اے کہ لوڑن والے پا ای لیندے نیں ٹ ک شعر٦٨٧ ۔سائیں = مالک ۔ مصدی=متصدی ۔ کلرک ۔محرر ۔دربند = درے دے سرے تے بنی چھاؤنی ۔سدا برت =ہمیشہ جاری رہن والا لنگر ۔رست = سُکا راشن ۔دیو = دیوتا۔ نیک روح ۔دانو = جن بھوت خبیث روح ۔اصلیا = آدی ۔عمل = حکومت ۔ عملداری ۔ذوالقرنین = سورہ کہف وچ اک بادشاہ دا لقب ذوالقرنین اے۔ جنھے مشرق مغرب تائیں ملک فتح کیتے۔ مفتوحہ علاقے دے لوکاں شکایت کیتی کہ سانوں یا جوج ماجوج ستاندے نیں۔ ذوالقرنین نے لوہا تانبا پنگھرا کے دو پہاڑاں دے وچکار رکاوٹ بنادتی جہدے نال اوہ یاجوج ماجوج دے ہلے توں بچ گئے ۔آدی = شروع توں ای۔ خاندانی اے۔ نودولتیہ نہیں ۔سکندر = ٹ ک ۔ شخصیتاں ۔ مست ولائت= ٹ ک ہفت اقلیم ۔ ساری دنیا جہدے وچ آب و ہوا دے لحاظ نال ست کطے منے جاندے سن ست بادشاہیاں ،شاہِ گویندگان= رسول اکرم ٹ ک حدیث پاک جیہڑی ورتی کتاب نمبر١ دے ٹائٹل تے درج اے ۔ مَنْ طَلَبَ شیاً وَجَدَّ وَ جَدَا۔