ورقہ 42

737
اسیں کمینے بندے تیرے تدھ توں گھول گھمائے
کیسی ایہ دلگیری تینوں پُچھن کارن آئے
738
محرم خاص تسیں من بھانے کہندا شاہ وزیراں
افلاطون ارسطو میرے عجب کرو تدبیراں
739
جس دن دا میں ہویا سیانا پیر تخت تے دھریا
عزت دولت نال ہمیشہ رہیوس ہریا بھریا
740
کیتا کرم الٰہی میں تے بہتے تخت سنبھالے
چالیھ شاہزادے نت میری خدمت کرن سُکھالے
741
آسے آسے گئی جوانی فکر پیا ہن ایہا
کالیاں رنگ وٹایا گورا آیا موت سنیہا
742
ناہیں میں گھر بیٹا صالح دین دُنی دا گہنا
ایہو داغ لگا وچ سینے سدا نہیں میں رہنا
743
ایس اندیشے تختوں لاہیا راج ولوں چِت چایا
عاصم شاہ وزیراں اگے ویدن کھول سنایا
744
شاہ اگے پھر عرض وزیراں کیتی ہو درماندے
دس اسانوں ہے کے چارہ جیہڑا وَس اساں دے
745
شاہ کہیا بِن صبروں ایتھے ہور نہیں کوئی چارہ
لیکن تسیں وزیر وڈیرے کر ویکھو ایہہ کارا
746
جو علماء حکیم سیانے رملی ہور نجومی
کر ہکٹھے پُچھو ہووے کسے متے معلومی
747
جے میرے گھر دینا ہووے بیٹا آپ الٰہی
تاں میں شکر گزار سنبھالاں تخت ولایت شاہی
748
نہ ہووے تاں گوشے اندر ایویں چھپیا رہساں
شور ککارا مشکل بھارا غم وچ کیونکر سہساں
749
ایہ جواب عاصم دا سن کے لگی چپ وزیراں
باہر آء رل بیٹھے سارے کرن لگے تدبیراں
750
سد نجومی عالم فاضل رملی ہور سیانے
دتی لِکھ معاش اوہناں نوں ونڈے ہور خزانے
751
کیتی عرض وزیراں یارو اساں بنی ایہ بھاری
شاہ اساڈے دے گھر دسو ہوسی انس پیاری؟
752
لگے کرن حساب نجومی ہو اکٹھے سارے
بُرجاں وچوں وڑ وڑ نکلن گِندے راس ستارے
753
عاصم تے صفوان شہزادے نالے حرم دوہاں دے
جوڑ بناون حرف اکٹھے لکھدے نام چوہاں دے
754
گن کے عدد سبھے حرفاں دے طرح کرن چاباراں
باقی اتے لیکھا پاون کر کر سمجھ ہزاراں
755
شاہ عاصم دے طالع جاگے اگوں کے کجھ ہوسی
آس مراد اوہدی رب دیسی یا اینویں نِت روسی

لفظالی:
رہیوس = میں رہیا ہاں۔ سُکھالے= مجبوراً نہیں سکھ پاون لئی میری سیوا کر دے نیں۔آسے آسے= آساںامیداں وچ ای۔ صالح= ناں وڈے وزیر دا صالح ابن حمید۔ اندیشے= فِکر چنتا۔ ویدن= روگ' مرض۔ چارہ= علاج ' اُپائ۔ متے= شاید۔ لکھ معاش۔۔۔۔۔۔= ذریعہ معاش لئی جاگیر دین دا حکم نامہ۔ انس= اولادِ نرینہ،حرم=بیویاں۔ طرح کرنا= منفی کرنا۔ رملی= رمل دا علم جانن ولا ٹ ک 47۔ چت چانا= دل چکیا جانا ' دل کھٹا ہو جاونا۔عدد= ابجد دے حساب نال گنتی، حرم= بیویاں ، گوشے= اکلوانجے۔ دنیا توں لاٹنک ہو کے ، چِت چایا= دل کھٹا کر دتا، گھول گھمائے= جان قربان کرن نوں تیار،