ایران دی انقلابی جدو جہد سو سال توں ودھ پرانی ہے ۔ تودہ پارٹی۔ ڈاکٹر مصدق۔ مجاہدین خلق۔اتے اج دی انتخابی جدو جہد۔ انقلاباں دا کم انجے چلدا ہے۔ سمندر دیاں لہراں طرحاں۔ پہلی لہر آئی کنڈھے دی ریت وچ جذب ہو گئی ۔ فیر دوجی فیر تیجی۔ چل سو چل۔ فیر سمندر اگے کوئی روک نہیں کھڑوندی۔
شہنشاہ دے برخلاف پہلے انقلاب نوں امریکہ نے سی آئی اے راہیں ڈالراں تے خون وچ ڈوب دتا۔ دوجی لہر پہلی نالوں تکڑی ہو کے اگانہہ ودھی۔ ایس دا مقابلہ ممکن نہیں سی۔ ڈیرے داراں طرحاں ایس نوں چوری کرا دتو نے۔ انقلاب چور دوجیاں ملکاں وچ سیہہ کے بیٹھے سن۔ پکیاں سمیٹن نوں آ گئے۔ ساری دنیاایہناں چوراں نوں پچھاتا اتے گواہی بھری
منزل انہیں ملی جو شریکِ سفر نہ تھے
چوراں چوری دے مال نوں انج لٹیا جیویں لٹن دا حق ہے۔ لگر لگر کر چھڈی مُنڈی۔ لکھاں جوان تے بچے اپنی جہالت دی قربان گہ تے وار چھڈے۔ جیہڑا ملک ترقی یافتہ ملکاں وچ رلتی ہو رہیا سی اوس نوں بھکیاں ننگیاں وچ دھک دتا۔ پنج ہزار سالہ تہذیب والے ملک نوں طالبان رنگے جانگلیاں تے وحشیاں دے وس پا دتا۔ حسن نقاب وچ اتے جھاڑ بُوجھ سامنے۔
نہاں ہے گنج ویرانہ عیاں ہے
مجاہدین خلق دا میرا اک سجن مولبیاں توں ترٹھا کجھ دیہاڑے پاکستان وچ کڈھ گیا سی۔ تد میری اوس دی ملاقات ہوئی۔ جڈا پکا ایمان میں اوس کمیونسٹ دا ویکھیا گھٹ ای ویکھیا ہے۔ اوہ بڑا وڈا آرٹسٹ سی۔ عالمی انقلاب دے آگُواں دے شاندار پورٹریٹ تریھ سیکنڈ وچ بنا لیندا سی۔ اک شعر اپنی سوہنی لکھائی وچ لکھ کے مینوں دے گیا سی۔
ماہی از سر گندہ گردد نی ز دُم فتنہ از عمامہ خیزد نی ز خُم
مچھی سر توں سڑدی ہے پوچھل توں نہیں۔ خرابی پگڑ توں ہوندی ہے، گلاسی توں نہیں۔
ایران دے اک بلاگر نے اپنے اج دے ویران دیس دا نقشہ انج کھچیا ہے..'باغی بی برگی'۔۔ بن پتراں بگیچی۔سعدی تے حافظ دا سوہنا دیس اج ویران ہے۔جہالت تے ظلم تے ملاں ننگے نچ رہے ہن ۔جیس دیس چوں خیام دا سوہنا نغمہ اٹھیا ہا جیس ساری دنیا دے دل وچ گھر کر لیا، کیہ مشرق کی مغرب۔اوتھوں ہن بڑھکاں سنیندیاں ہن۔
چوراں دے گھر دیوے بلن ناں بلن ۔ چوری تاں نہیں چھڈدے۔پہلوں انقلاب چرایا، ہن انتخاب۔۔۔ الیکشن۔۔۔ چرا لیا۔ سائیاں رولا پایا تے چور ڈکیت بن گئے۔ ڈانگاں سوٹے بندوقاں۔ کنے بندے پھٹر کر چھڈے، کنے جانوں مار دتے۔
لوکاں شہروشہر کچہری لا لئی، لکھاں دے وکھالے۔ مقا بلے وچ جھوٹے دا اکو ہتھیار ، جھوٹ تے بدمعاشی۔پڑدہ پان دی کوشش کیتی۔ لوکائی نوں ڈراون دی کوشش کیتی۔ پرلوکائی تے اج نہیں ڈردی،نہیں ٹلدی۔ اک ہور بلاگر لکھیا ہے
نومید مشو ای جاں در ظلمتِ ایں زنداں
میری جان ایس کال کوٹھی وچ آس دا پلا ناں چھڈ۔اج راتیں اللہ اکبر دی واج روز نالوں بہتی ہائی۔[ایہہ اللہ اکبر جماعت اسلامی والا نہیں جیہڑا سینے توں باہر ہوندا ہے۔اک ترکونے پلاسٹک دے بلے دی صورت وچ۔ ایہہ عوامی اللہ اکبر ہے۔ ایرانیاں روس وکھالے دا نواں ڈھنگ لبھا ہے، سارا شہر آپو اپنے کوٹھے تے چڑھ کے اللہ اکبر دے نعرے لاندا ہے۔ جیویں پاکستانی قدرتی آفتاں ویلے اتے مارشل لا دی صورت وچ انسانی آفتاں ویلے کوٹھیاں تے چڑھ کے بانگاں دیندے ہن]
'اج راتیں اللہ اکبر دی آواز روز نالوں بہتی ہے۔ اطلاع دیون ہی اک راہ ہے۔تسلی کراون والی۔اکلاپے دی راہ اتے جان دی سلامتی دی راہ۔جدوں خالی ہتھاں والی لوکائی ظالم اتے مسلح دشمناں توں اپنا حق منگدی ہے۔روز راتیں اللہ اکبر دی آواز سواہ تھلے چنگیاڑ ہے اتے لوکائی دے جاگن دا نشان وی ہے'۔
لوکاں اطلاع دے نویں نویں ڈھنگ بھال لئے ہن۔ بلاگ، اللہ اکبر، ایس ایم ایس، ٹوِٹر، فیس بک۔
تو شب آفریدی چراغ آفریدم
ملاں نے نہیرا پایا لوکاں دیوا بال لیا ۔ ہن ہور کجھ نہیں ہوندا تے ملاں تے اوہناں دے یار دیوے تے چانن نوں مندا بول رہے ہن۔اللہ کرکے سائنس وچ کیڑے پے جان۔نھیرے کتھے جان۔نھیرے والیا۔
آزادی ، انقلاب اتے ایران دے چاہ وند کجھ تھوــــڑ دلے گھابر جاندے ہن خورے مولبیاں نے اپنے بدمعاشاں راہیں لوکائی نوں قابو وچ کر لیا ہے۔ انج نہیں ہوندا سوہنیو۔ حالی تے کل ای لوکاں نے پنجی کلو میٹر لمی ہتھاں دی زنجیر بنائی ہے۔ آزادی دا گھول تے انجے چلدا ہے۔
امن تے آزادی دی جدوجہد وچ کم آون والے ایرانیاں بارے فیض صاحب لکھیا ہا۔۔
یہ کون سخی ہیں جن کے لہو کی اشرفیاں چھن چھن، چھن چھن دھرتی کے پیہم پیاسے کشکول میں ڈھلتی جاتی ہیں کشکول کو بھرتی جاتی ہیں یہ کون جواں ہیں ارضِ عجم یہ لکھ لُٹ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
یہ طفل و جواں اس نور کے نورس موتی ہیں اس آگ کی کچی کلیاں ہیں جس میٹھے نور اور کڑوی آگ سے ظلم کی اندھی رات میں پھوٹا صبح بغاوت کا گلشن۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
